Ανησυχητικές Μούσες

Επτά σύγχρονες γυναίκες καλλιτέχνιδες από τις χώρες του Αραβικού κόσμου ή της Ανατολής που λόγω των συνθηκών αναγκάστηκαν να απομακρυνθούν από τις πατρίδες τους και να εγκατασταθούν στη Δύση παρουσιάζουν έργα τους στην έκθεση με τίτλο «Ανησυχητικές Μούσες» στο Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στην Θεσσαλονίκη.

Ανατολίτικα χαλάκια με φθορές στο σχήμα του παγκόσμιου χάρτη, ψηφιακά κολάζ με φλιτζάνια της παραδοσιακής αραβικής τελετουργίας του καφέ, φωτογραφικοί «οριενταλισμοί», τρικάναλες προβολές για το γλωσσικό χάσμα μεταξύ διαφορετικών γενεών, ντεφιλέ performances όπου η μπούρκα εναλλάσσεται με το γυμνό και πολλά άλλα έργα θίγουν με αιχμηρό και ουσιαστικό τρόπο φιλοσοφικά, κοινωνικά και, φυσικά, πολιτικά ζητήματα τα οποία απασχόλησαν τις επτά «μούσες» της έκθεσης.
Οι Μόνα Χατούμ, Λάρα Μπαλάντι, Ζινέμπ Ζεντίρα, Ντιάνα Αλ Χαντίντ, Χαϊβ Καχραμάν, Ζουλίκα Μπουαμπντελά και Μαχίντα Κατάρι συνδιαλλέγονται σε μια έκθεση στην οποία ξεναγήθηκαν πρώτα οι δημοσιογράφοι το πρωί της Τρίτης από την επιμελήτριά της, Συραγώ Τσιάρα. «Η εν λόγω παρουσίαση επιδιώκει να εξετάσει με διευρυμένη οπτική τη θέση και το ρόλο γυναικών δημιουργών με καταγωγή από χώρες του Αραβικού κόσμου το έργο των οποίων, όπως και η προσωπικότητά τους, καθορίζεται πολύπλευρα από ένα πλήθος παραγόντων, μεταξύ των οποίων η φυλή, η θρησκεία, η κοινωνική θέση και προφανώς το φύλο».Στημένες σε δύο επίπεδα του Κέντρου Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης του ΚΜΣΤ, οι «Ανησυχητικές Μούσες» αποτελούν το παράδειγμα των γυναικών που μετέτρεψαν σε έμπνευση τις περιπέτειες της ζωής τους.

«Το βίωμα της διασποράς καθορίζει τον κοινό άξονα που αναφέρεται το έργο των καλλιτεχνών», ανέφερε η κυρία Τσιάρα. Και οι επτά δίνουν με τη ζωή και το έργο τους σαφή απόδειξη ότι η τέχνη έχει τη δυναμική να καταργήσει τα κοινωνικοπολιτικά σύνορα που στήνουν οι άνθρωποι. Και φέρνει στην επιφάνεια το δίστιχο της ποιόητριας Σύλβια Πλαθ που σε ηλικία 24 χρονών γράφει:
«Εμαθα, έμαθα, έμαθα απ’ αλλού,
Από μούσες που δεν νοίκιασες εσύ, αγαπητή μητέρα…»
Αυτό είναι το δίστιχο που συλλαμβάνει και αποτυπώνει ένα κοινό χαρακτηριστικό των καλλιτέχνιδων που συμμετέχουν στις «Ανησυχητικές Μούσες»: τη δίψα τους να υπερβούν τους οποίους περιορισμούς αντιμετώπιζαν λόγω καταγωγής, θρησκευτικών αντιλήψεων, έμφυλων διακρίσεων και πολιτικών συνθηκών στις κοινωνίες από τις οποίες προέρχονταν. Και να γίνουν _ παγκοσμίως γνωστές _ πολίτες του κόσμου.

 

+ «Ανησυχητικές Μούσες»

Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης του ΚΜΣΤ Θεσσαλονίκης

Αποθήκη Β1, Λιμάνι

5 Ιουλίου – 4 Σεπτεμβρίου 2011

www.greekstatemuseum.com

You May Also Like

Αντώνης Καφετζόπουλος

Συνέντευξη στη Μερόπη Μωυσέως , 19.12.2010 “Η απειλή προς το περιβάλλον είναι ο Χίτλερ ...

Ερείπια [1990]

Τώρα, τούτη τη στιγμή ακριβώς, σηκώνεται αργά – αργά, πηχτή η άσπρη σκόνη και ...

Στο μυαλό των αρχιτεκτόνων του Neues Museum του Βερολίνου

Στο νησί του ποταμού Σπρέε, στην «καρδιά» του Βερολίνου, μιας πόλης άλλοτε στοιχειωμένης από ...

ΤΟ ΕΜΒΟΛΙΟ| Ανάπτυξη των συνθηκών που παράγουν σκέψη

Γράφει η  Μαρία Λοϊζίδου, Εικαστικός Ας σταθούμε στο πουθενά λοιπόν χωρίς να ξεχνάμε ότι ...

«Χέρι» στον πολιτισμό

Με επιτόκιο 0,5% περιμένουμε να χτίσουμε μουσείο Στη Βουλή η διαχείριση του ταμείου για ...

Οπτική κουλτούρα: οι «εικόνες» του 2018

Αν έπρεπε να συνοψίσουμε σε μερικές εικόνες την οπτική κουλτούρα του 2018, θα περιελάμβανε ...

X