Ερείπια [1990]

Τώρα,

τούτη τη στιγμή

ακριβώς,

σηκώνεται

αργά – αργά,

πηχτή

η άσπρη σκόνη

και αιωρείται

σαν τεράστιο μανιτάρι

πάνω από το σωρό

τα ερείπια

και μια μυρωδιά

παλιού ασβέστη

ανάμεικτη

με καμένο χόρτο

τρυπάει σαν κρύο σουβλερό

τις αισθήσεις.

 

Δεν είναι που

ιδρώτας πάλι

και κόπος πικρός

θα χρειαστεί

για το κτίσιμο – θα τα ξανακτίσω,

 

δεν είναι ότι

αγάπη πολλή

και μεράκι

και όνειρα και πάθος

είχαν ζυμώσει τον πηλό –  θα ξαναστραγγίξω την ψυχή,

 

είναι ότι καυτές

οι θύμησες,

και περιφέρονται ολοένα

σαν άδικες κατάρες  – ψάχνοντας τι;

πάνω από

τα ερείπια,

 

είναι αυτές

που με πληγώνουν,

γιατί δεν μπορεί

κανείς

ούτε να τις γκρεμίσει

ούτε να τις αντιστρέψει

ποτέ.

Λάρας Βαρνέρης

[Από την ποιητική συλλογή Παφίτη ποιητή η οποία εκδόθηκε το 1990]

 

 

You May Also Like

Αντώνης Καφετζόπουλος

Συνέντευξη στη Μερόπη Μωυσέως , 19.12.2010 “Η απειλή προς το περιβάλλον είναι ο Χίτλερ ...

Οπτική κουλτούρα: οι «εικόνες» του 2018

Αν έπρεπε να συνοψίσουμε σε μερικές εικόνες την οπτική κουλτούρα του 2018, θα περιελάμβανε ...

Ανησυχητικές Μούσες

Επτά σύγχρονες γυναίκες καλλιτέχνιδες από τις χώρες του Αραβικού κόσμου ή της Ανατολής που ...

Εικονομαχίες

Γράφει η Χριστίνα Λάμπρου O Παρθενώνας συγκρούεται με το Άγαλμα της Ελευθερίας, ενώ ο ...

Τέχνη σε κρίση

«Δεν θέλουμε χαμηλόμισθους και ανειδίκευτους εργάτες να μεταφέρουν έργα του Πικάσο». Με την απόλυτη ...

Σκαλωσιές στο Κυπριακό Μουσείο

Σε βελτιώσεις στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Λευκωσίας προχώρησε το τμήμα Αρχαιοτήτων, κάνοντας ένα γερό ...

X