Wasted Youth

Γράφει η Μερόπη Μωυσέως
Καθόλου ευχάριστη ήταν η ταινία Wasted Youth, αντίθετα με όσα δήλωσε στη συνέντευξή του στο «Π» ο σκηνοθέτης της, Αργύρης Παπαδημητρόπουλος.
Ναι, είχε στοιχεία που σε έκαναν να γελάσεις, τα έκοβαν όμως απότομα οι σκηνοθέτες με τα πλάνα μιας ζωής που σπαταλιέται στην αποπνικτική Αθήνα. Η ταινία Wasted Youth είναι ρεαλιστική, καθόλου επιτηδευμένη, χωρίς προσποίηση. Είναι ό,τι είναι σήμερα και ό,τι ήταν πάντα η ζωή μας. Μια δέσμη από στιγμές. Που καταλήγουν πάντα σε ένα τέλος που πότε είναι άδικο, πότε στον καιρό του, πότε ανακουφιστικό, πότε τραγικό.
Αν χρειάζεται στομάχι για να τη δεις, χρειάζεται και μια μπύρα στο τέλος της για να την συζητήσεις. Σε εκείνο πάντως που είχε δίκαιο ο σκηνοθέτης στη συνέντευξή του [δείτε την στο ΘΕΜΑΤΑ/ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ του site] είναι στο στόχο του: «Ο κόσμος να ανοιχτεί και να μιλήσει, να εκφραστεί, να δει τις διαφορετικές πλευρές, να δεχτεί τους άλλους, να δεχτεί τους νέους, να αγαπήσει τους νέους». Αποδοχή και αγάπη.

Δημοσιεύθηκε στις 7 Αυγούστου 2011 στο «Π».

You May Also Like

Η κοτζιάκαρη που [μας] τέζαρε

Γράφει η Κατερίνα Στεφάνου Είναι σίγουρα πρόκληση να πιάσεις ένα έργο που έχει στο ...

Namaste!

Τον ινδικό χαιρετισμό, με τις παλάμες ενωμένες μπροστά στο σώμα και την ελαφριά υπόκλιση ...

Να παντρευτεί κανείς ή να μην παντρευτεί;

Όταν το παρήγγειλα, ένιωθα σαν τον πρωταγωνιστή του τραγουδιού του Πανούση: «Μ’ αρέσει στα ...

Ο απρόθυμος φονταμενταλιστής

Γράφει η Μερόπη Μωυσέως Όχι η ταινία. Το βιβλίο. Κυκλοφόρησε το 2007, έγινε μπεστ ...

Η νύχτα του φωτός

Θα μπορούσε να ήταν μια τραγουδίστρια σε ένα υπόγειο τζαζ μπαρ της Νέας Υόρκης, ...

Φουσκόpolis

Τελικά, πράγματι, ένα φουσκωτό μπορεί να αλλάξει τον δημόσιο χώρο. Η πρώτη εκδήλωση του ...

X