Σπιρτόκουτο

Σπιρτόκουτο 1

Γράφει η Μερόπη Μωυσέως

Η αλήθεια είναι πως στο “γιατί” να πας να δεις μια παράσταση όπου όλοι βρίζουν και δεν συνεννοούνται, δεν έχεις και πολλά “επειδή” να απαντήσεις παρά μόνο: Επειδή είναι ωραία η ερμηνεία του Παναγιώτη Λάρκου.
Επειδή επιτέλους ο Φώτης Γεωργίδης βρήκε έναν ρόλο που του ταιριάζει.
Επειδή είναι μια διαφορετική παράσταση με το δικό της ενδιαφέρον: μεταφέρεται στο θέατρο από το σινεμά, ένα σινεμά περίεργο, του Γιάννη Οικονομίδη του Λεμεσιανού, ο οποίος καταφέρνει να αποτυπώσει τη ζωή και την ψυχοσύνθεση του Έλληνα όπως κανένας Έλληνας δεν το έχει καταφέρει μέχρι σήμερα.
Επειδή επιτέλους τα σκηνικά δεν έχουν μεγαλύτερη σημασία από την ιστορία του έργου.
Επειδή όλοι αυτοί οι χαρακτήρες που βρίζουν αλόγιστα και δεν συνεννοούνται θυμίζουν έντονα την ελληνική Βουλή αλλά δεν είναι: είναι τα μέλη μιας οικογένειας σε ένα σπίτι/σπιρτόκουτο. Και αυτή είναι η θλιβερή ουσία του έργου: είμαστε ο καθρέφτης της κοινωνίας και η κοινωνία είναι ο καθρέφτης μας. Είμαστε ό,τι βλέπουμε γύρω μας και συνήθως είμαστε πολύ μικροί για να αντισταθούμε. Επειδή ο Οικονομίδης πρόταξε έναν καθρέφτη στα μούτρα μας με την ταινία του το 2002 και δεν κάναμε τίποτα. Επειδή ο Μηνάς Τίγκιλης τον επαναφέρει μπας και κάνουμε κάτι. Απάντησα;

Σπιρτόκουτο 2
Γράφει η Λίζα Tilford
Δεν είχα υπόψη μου την ταινία προτού δω τη μεταφορά της στο σανίδι. Ρώτησα και έμαθα ότι πέφτει πολύ βρισίδι κι ότι είναι πολύ ασυνήθιστη. Πήγα λοιπόν με μεγάλη περιέργεια να παρακολουθήσω το Σπιρτόκουτο. Χάρηκα που είδα κάτι που είναι όντως τόσο διαφορετικό από τις υπόλοιπες παραστάσεις που παρακολούθησα μέχρι τώρα, χάρηκα που εμπλούτισα τις εμπειρίες μου ως θεατή. Ώς εδώ, όμως. Η παράσταση είναι πολύ “δυνατή” από την άποψη ότι βιώνεις στο μεγαλείο τους τις φωνές, τις υστερίες, τις βρισιές, τους διαλόγους που σε κάνουν να σκεφτείς “δεν υπάρχει τέτοια συζήτηση!”. Πάντως, ούτε για δευτερόλεπτο δεν αποσπάται η προσοχή σου! Το δε λιγοστό χιούμορ αποφορτίζει την ασφυκτική, θα έλεγα, ατμόσφαιρα, αν το “πιάνεις” βέβαια. Οι ερμηνείες [ειδικά του πρωταγωνιστή] είναι εξαιρετικά καλές και πολύ πειστικές. Νιώθεις ότι δεν βλέπεις κάτι πρόχειρο. Αναγνωρίζεις ότι είναι καλή η σκηνοθεσία. Αλλά δεν πιστεύω ότι θα έχει μεγάλη απήχηση στο κοινό το Σπιρτόκουτο: σε γενικές γραμμές, δεν σε προβληματίζει, δεν ταυτίζεσαι, δεν απολαμβάνεις έξυπνες ατάκες, δεν υπάρχει κάτι για να το φιλοσοφήσεις… Γούστα.

You May Also Like

The Hateful Eight

Love him or hate him, δεν μπορεί κανείς να αμφισβητήσει πως ο Tarantino δεν ...

Cyprus – A culinary journey

Το καλύτερο βιβλίο για την κυπριακή κουλτούρα το έχουν γράψει Γερμανοί! Δύσκολο να το ...

Τρίτο Στεφάνι (reloaded)

Θα σας συγχωρήσω τις ακυρώσεις. Τις κακοτεχνίες στο κτήριο. Τις κατά καιρούς αρπαχτές. Αφίενται ...

Josef Koudelka: άλλοτε και τώρα

Τα ερείπια των αρχαιολογικών χώρων είκοσι πόλεων της Μεσογείου αποκτούν ξεχωριστή πολυσημία μέσα από ...

“MoonWalk”

Μια από τις πιο όμορφες νύχτες του καλοκαιριού η Νεολαία Δήμου Παραλιμνίου διοργάνωσε ένα ...

Ο Λόγος του Βασιλιά

Γράφει η Λίζα Tilford Μόλις συνειδητοποίησα ότι «Ο λόγος του βασιλιά» ήταν διάρκειας 118 ...

X