ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ:Γιώργος Χριστοδουλίδης

Η ποίηση αρχίζει…
Από μια εξευγενισμένη ανάγκη του ανθρώπου για επικοινωνία. Είναι ένα καταφύγιο όπου ο ποιητής και ο αναγνώστης αλληλεπιδρούν χωρίς να γνωρίζει ο ένας τον άλλον. Είναι όμως και μια διαφυγή την οποία αναζητούμε όταν η καθημερινή ροή της ζωής μας παραλύει από τα ασφυκτικά αδιέξοδα. Η ποίηση λοιπόν αρχίζει εκεί που απομυθοποιείται ο υλικός κόσμος και έρχεται για να αναγγείλει την ολική φθορά του. Στις καλύτερες στιγμές της, η ποίηση θεσμοθετεί τις νομοθετικές διατάξεις των ονείρων.

Και τελειώνει…
Όταν αποστρέφει το πρόσωπό της από τον ανθρώπινο πόνο και αναλίσκεται σε προσωπικές ομφαλοσκοπήσεις. Όταν αποξενώνεται από το κοινωνικό γίγνεσθαι. Όταν υποτάσσεται στην κάθε λογής εξουσία, διότι η ποίηση είναι μια πράξη αντίστασης. Όταν υποκύπτει στις κολακείες. Όταν ξαστοχεί στον εντοπισμό της ομορφιάς του κόσμου, του θαύματος της δημιουργίας και της συνέχειάς του.

Η ιστορία της ζωής σας σε 85 λέξεις.
Υπάρχει ένα αθέατο βάθος μέσα μας και μέσα στην πραγματικότητα. Πολλοί θα το αντιληφθούν αν τους βοηθήσουν οι περιστάσεις. Ο ποιητής ζει μέσα του. Από παιδί συνδιαλέγομαι μαζί του. Βίωσα ευτυχίες και δυστυχίες, χαμούς και αναπάντεχες αποκτήσεις. Υπάρχουν στιγμές που θα μου μείνουν αξέχαστες και χρόνια ολόκληρα που θα ήθελα να έχουν ξεχαστεί. Διεκδικώ το δικαίωμα της αμφισβήτησης, αμφισβητώντας πρώτα το εγώ μου. Ευλογημένοι όσοι διατηρούν την αυθεντικότητά τους. Ευλογημένοι όσοι διασώζουν τα καλύτερα εδάφη της ψυχής τους.

Για τι γράφετε;
Βγαίνω στο δρόμο. Βλέπω ξένους εργάτες σε θερμοκρασία μηδέν να τους δρεπανίζει το κρύο. Βλέπω οικοδόμους στο λιοπύρι να κόβουν σίδερα. Επιβεβαιώνω την ανθρώπινή μου υπόσταση αναγνωρίζοντας την υπέρμετρη δυσκολία της ζωής τους. Μιας και δεν μπορώ να τους μαζέψω όλους στο σπίτι μου, προσπαθώ να τους χωρέσω μέσα στην ποίησή μου που είναι πιο φιλόξενη και ευρύχωρη. Αγναντεύω τον Πενταδάκτυλο. Δεν έχω πάει ποτέ. Γράφω για τις Κερύνειες που στέκονται βουβές και οι γνωστικοί μάς λένε ότι τις χάσαμε. Υποκλίνομαι σε αυτόν που κάηκε μέσα στη φωτιά αλλά και σε αυτόν που είδε τη ζωή του σκορπισμένη σε ερείπια. Συνομιλώ με την ενόργανη σιωπή των πραγμάτων και των ψυχών. Αφουγκράζομαι τους κραδασμούς της πέμπτης εποχής, της εποχής του έρωτα. Μένω άναυδος με τα κομψοτεχνήματα της φύσης και των ανθρώπων. Γεύομαι τα αποστάγματα της παγκόσμιας σοφίας. Μετά προσπαθώ να συναρμολογήσω τα κομμάτια της δικής μου ταπεινής φωνής, σε στίχους.

Ψηφιακά ή έντυπα βιβλία;
Τα ψηφιακά βιβλία είναι η εξέλιξη των εντύπων και όπως καθετί που ανήκει στο μέλλον, χρειάζεται χρόνο να αφομοιώσει εκείνο που ανήκει στο παρελθόν και στο παρόν. Ελπίζω ο χρόνος αυτός να είναι πολύς…

Εργογραφία: Ένια, [Εκδόσεις Ατέλεια 1996], Ονειτροτριβείο, [Γαβριηλίδης 2001], Εγχειρίδιο Καλλιεργητή [Γκοβόστη 2004], Το Απραγματοποίητο [Γαβριηλίδης 2010].

You May Also Like

Φουσκόpolis και δημόσιος χώρος

Γράφει η Μερόπη Μωυσέως | Φωτογραφίες Ελένη Παπαδοπούλου Ο αρχιτέκτονας Μάρκο Κανεβάτσι εξηγεί πώς ...

Σπύρος Χαραλάμπους : “Το χρώμα είναι φλύαρο”

Συνέντευξη στη Μερόπη Μωυσέως Χρειάστηκε τρία χρόνια μέχρι να τελειώσει, και ολοκληρώθηκε τρεις μέρες ...

ROB RYAN

Συνέντευξη στη Μερόπη Μωυσέως Ένας σύγχρονος παραμυθάς ιστοριών και εικόνων, ο ιρλανδικής καταγωγής, γεννημένος ...

Άρης Μαραγκόπουλος: «Να επανεφεύρουμε την έννοια του ανθρωπισμού»

Συνέντευξη στη Μερόπη Μωυσέως, Φεβρουάριος 2013 Έχει χαρακτηριστεί ως το καλύτερο μυθιστόρημα του Άρη ...

Μάθημα αρχιτεκτονικής Ιστορίας

Από τον μάστρε Γιακουμή στον πρώτο σπουδασμένο αρχιτέκτονα στην Κύπρο, τον Θεόδωρο Φωτιάδη, και ...

Αλεξάντρα Βάγιερσταλ: Μποφόρ στη σκηνή

25.9.2011 Γράφει η Χριστίνα Λάμπρου   «Δεν με ενδιαφέρει τόσο η περιγραφική αναπαράσταση μιας ...

X