Γιατί όχι;

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης

Φανταστείτε τώρα μια Κύπρο σε ένα εναλλακτικό 2012, με διαφορετική ιστορία απο ένα σημείο και μετά. Θα μου πείτε “γιατί”; Γιατί όχι;
Ας υποθέσουμε πως το 1191 ο Ισαάκιος Κομνηνός, ένας ξεχασμένος ξάδελφος της αυτοκρατορικής κλίκας των Κομνηνών που την είδε βασιλιάς, καταφέρνει να κρατήσει το νησί δικό του, συμμαχώντας, ίσως, με τους Ναΐτες. Η νύφη του Λεοντόκαρδου δεν προσαράζει μετά απο καταιγίδα στη Λεμεσό, και στο σήμερα καταλήγουμε φτωχότεροι κατά κάτι κρασιά και ένα ξεχασμένο ξενοδοχείο στο Τρόοδος που δεν θα γίνουν ποτέ πραγματικότητα [το βέρικο εξακολουθεί να λέγεται βέρικο, καθώς η περί Ριχάρδου ετυμολογία, μύθος].

Οι Ναΐτες στήνουν εδώ τη βάση τους και τις τραπεζικές δραστηριότητές τους τις αναλαμβάνουν οι παραδόπιστοι ντόπιοι. Τους επόμενους αιώνες αναπτύσσεται μια μικρή αστική τάξη που εμπορεύεται με τις γύρω χώρες. Η Εκκλησία, αφού δεν κλέβει κανένας Φραγκολατίνος τα πρωτεία της Ορθοδοξίας, χαλαρώνει τα ηνία και οι παπάδες και οι επίσκοποι γίνονται ηδονιστές άρχοντες… νωρίτερα.

Η Κύπρος μέχρι τον 15ο αιώνα γίνεται μια συλλογή απο πόλεις κράτη, κάποιες με μονάρχες και κάποιες με κάτι σαν δημοκρατίες που συνδυάζουν την οικειοποίηση μιας εξιδανικευμένης μορφής του πολιτεύματος της αρχαίας Αθήνας, με τις ιδέες οπαδών του σοσιαλιστικού ισλάμ του σεΐχη Μπεντρεντίν [google it] που βρίσκουν καταφύγιο εδώ μετά την αποτυχία της επανάστασής τους.

Οι ιδέες παντρεύονται και γεννοβολούν. Ένα κράμα Αναγέννησης και ανατολίτικης πολιτικής σκέψης γεννιέται και φτιάχνει περίεργα μνημεία στα σοκάκια της Λευκωσίας, της Αμμοχώστου και της Λεμεσού.

Όταν η βενετσιάνα βασίλισσα της Αμμοχώστου, Αικατερίνη Κορνάρο, αποφασίζει να ξεφορτωθεί το σύζυγό της, τελευταίο της παρηκμασμένης δυναστείας των Ισαάκιων, αλλάζει τον Αρχιεπίσκοπο της αυτοκέφαλης Εκκλησίας πυροδοτώντας μια σειρά απο πολιτικές μάχες, με σαράντα φάρες Ορθόδοξων Διαμαρτυρόμενων να ξεπηδούν δεξιά και αριστερά.

Στον σύγχρονο κόσμο του 18ου και του 19ου αιώνα, κάθε ομάδα που βρέθηκε στην Κύπρο τα τελευταία 800 χρόνια αναπτύσσει τον δικό της εθνικισμό, όμως τους Κύπριους απασχολει περισσότερο ο αποκλεισμός των λιμανιών απο τους Βρετανούς που θέλουν να εξαναγκάσουν τους πρίγκιπες τραπεζίτες των πόλεων κρατών να πάρουν το μέρος τους στο παιχνίδι της ισορροπίας των δυνάμεων στην Ευρώπη. Αυτήν τη φορά, το μυθικό “διαίρει και βασίλευε” το γυρίζουμε μπούμερανγκ, καθώς οι Βρετανοί προσπαθούν να μας αποσπάσουν απο τη ζώνη επιρροής των Οθωμανών πριν το κάνουν οι Ρώσοι, θέλοντας παράλληλα να βάλουν τέλος στη χρηματοδότηση -από την Πάφο- της πολιορκημένης Κομμούνας του Μυστρά στην Ελλάδα…

Γιατί όχι; Φανταστείτε να είχαμε μια πολιτιστική κληρονομιά στην οποία οι ίδιοι συνεισφέραμε και δημιουργούσαμε, χωρίς κλισέ κατακτητές και μητέρες πατρίδες. Μπας και μόνο έτσι θα ξεφεύγαμε απο την κλαμένη, μοιρολατρική ιστορική μας αφήγηση;

Υ.Γ. Αφιερωμένο στην έκθεση για την Κύπρο στο Bozar στις Βρυξέλλες.

  • ΠΑΡΑΘΥΡΟ

    Το «Παράθυρο» είναι το πολιτιστικό ένθετο της εφημερίδας Πολίτης [Κύπρος] και του διαδικτυακού πόρταλ www.politis.com.cy. Ειδήσεις, συνεντεύξεις, συναντήσεις, ρεπορτάζ, ήχοι, εικόνες – κινούμενες και στατικές, κριτικές προσεγγίσεις, λοξές ματιές. Βλέπουμε το δέντρο, δεν χάνουμε το δάσος

You May Also Like

Boutique κέντρο

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Το χωράφι στο σημείο όπου παλιά βρισκόταν το ΓΣΠ, στο ...

Ε ναι, μας κόφτει

Την Τετάρτη έξω από τη Βουλή των Αντιπροσώπων, την ώρα που ο Πρόεδρος Αναστασιάδης ...

«Οι νέοι μας»

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Όταν ο Καρεκλάς αποφάσισε να συμπεριλάβει νέους πολίτες στο πάνελ ...

Ξεκινώντας

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Η πλατεία Ελευθερίας είναι το Κυπριακό. Ξεκινά, σταματά, ξανά και ...

Ρίζες και φρούτα

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Οι Κύπριοι μαθητές, λέει, είναι κάπου στο τέλος της λίστας ...

Έλα δούλεψε μια μέρα…

Πολύς κόσμος δουλεύει αυτές τις μέρες πάνω στο γεφύρι της πλατείας Ελευθερίας. Και έχει ...

X