Κατακεραύνωσε τράπεζες και πολιτικούς ο Κώστας Γαβράς

Στην κατάμεστη αίθουσα της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών, στην Αθήνα, μίλησε ο Κώστας Γαβράς στις 8 Ιανουαρίου, ενόψει της προβολής της νέας του ταινίας με τίτλο «Κεφάλαιο».

Αναδημοσιεύουμε κείμενο της εφημερίδας ΤΑ ΝΕΑ με όσα ανέφερε στην ομιλία του ο διάσημος σκηνοθέτης.

——————————

«Και αφού η ταινία σας έχει τον τίτλο ‘Κεφάλαιο’, τι μπάτζετ είχε;». Η ερώτηση άρεσε στον σκηνοθέτη Κώστα Γαβρά που μόλις είχε φτάσει από το Παρίσι – και το αεροδρόμιο – στην κατάμεστη Μικρή Σκηνή της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών.

«Οι διαδικασίες είναι διαφανείς στη Γαλλία. Ξέρεις από πού προέρχονται τα χρήματα (διανομείς κ.τ.λ.). Για να γυριστεί η ταινία κάναμε σκληρές οικονομίες. Για τις δικές μου ταινίες, εξάλλου, δεν ενδιαφέρεται η Μαφία. Αν και νομίζω πως αυτό που έχει σημασία είναι τι ιστορία λες κάθε φορά».

Ο διεθνής Έλληνας και βραβευμένος σκηνοθέτης είχε όρεξη για πολιτική κουβέντα, στη συζήτηση που διοργάνωσε η Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών (παρόντος του προέδρου του Ιδρύματος Ωνάση Αντώνη Παπαδημητρίου, των Γιώργου και Αννας Νταλάρα, του Νίκου Περάκη και άλλων) με θέμα το πολιτικό σινεμά και συντονίστρια τη δημοσιογράφο Τίνα Μανδηλαρά.

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΓΑΒΡΑ ΣΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ

 

Και αν έχουν περάσει 43 χρόνια από το εμβληματικό «Ζ» που είχε κερδίσει το Οσκαρ Ξενόγλωσσης Ταινίας και το Οσκαρ Μοντάζ και βασίστηκε στη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη και στο ομώνυμο βιβλίο του Βασίλη Βασιλικού, τα επόμενα χρόνια ο Γαβράς δεν απέκτησε τυχαία και τον τίτλο του αμιγώς πολιτικού κινηματογραφιστή.

Και μπορεί το 2005 με το φιλμ του «Τσεκούρι» να μίλησε προφητικά για τις απολύσεις, σήμερα όμως με τη νέα ταινία του «Το κεφάλαιο» (που βγαίνει στις ελληνικές αίθουσες στις 17 Ιανουαρίου) καταδύεται στον κόσμο των τραπεζικών γιγάντων και των στελεχών τους στον καμβά της παγκόσμιας κρίσης.

Εδώ, ο Κώστας Γαβράς μέσα από το στόρι ενός νεαρού προέδρου τράπεζας (Γκαντ Ελμαλέχ) – ενός Ρομπέν των Πλουσίων, όπως είπε, που μαζεύει χρήματα για να κάνει τους πλούσιους πλουσιότερους – χαρτογραφεί τον κόσμο των αριθμών, των πλάνων, της συσσώρευσης του κεφαλαίου. Και όπως φάνηκε στη συνάντησή του με το αθηναϊκό κοινό, δούλεψε για το φιλμ με τον παλιό δοκιμασμένο τρόπο: διάβασε βιβλία για την οικονομία και την κρίση, συναντήθηκε με golden boys, επισκέφθηκε τραπεζικούς κολοσσούς. Χωρίς βέβαια να αφήσει πίσω τη δική του κοινωνική ανησυχία, τα δικά του εργαλεία θεώρησης του κόσμου.

«Το σινεμά διηγείται τη ζωή των ανθρώπων. Πολιτική είναι ό,τι κάνουμε καθημερινά», ξεκαθάρισε από την αρχή της ομιλίας του ο Γαβράς – σε ελληνικά που όπως είπε γελώντας, «θέλουν εξάσκηση».

Με τις κεραίες του εμφανώς στραμμένες προς την Ελλάδα της κρίσης, με δίψα να δεχθεί ερωτήσεις από το κοινό, ο Γαβράς δεν χαρίστηκε σε τράπεζες και πολιτικούς.

«Το χρήμα, από εργαλείο, αποθεώθηκε και απομόνωσε τους ανθρώπους. Σήμερα μιλάμε για συγκέντρωση χρημάτων για τα χρήματα και όχι για παραγωγή πραγμάτων. Ακόμη και η δημοκρατία υπάρχει με τρόπο ποιητικό – σήμερα που η εξουσία ανήκει στην οικονομία», είπε.

Καθώς προβάλλονταν αποσπάσματα από τη νέα ταινία του, η παράλληλη αφήγηση του σκηνοθέτη φώτιζε τη δική του πολιτική θέση σε μια ομιλία χείμαρρο, από την οποία δεν θα έμενε έξω ούτε η άνοδος της Ακροδεξιάς: «Οπου επικράτησε ο ναζισμός ή ο φασισμός, οι κοινωνίες καταστράφηκαν».

Μακριά από διδακτισμούς και με μπόλικο χιούμορ ο Γαβράς κατακεραύνωσε τις τράπεζες και τον «απομονωμένο κόσμο των στελεχών τους», όπως είπε, και ευχήθηκε «να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους περισσότερο οι γυναίκες σε όλο τον κόσμο αφού μόνο αυτές μπορούν να τον αλλάξουν πραγματικά».

Σινεμά, ο καθρέφτης μας

Οταν ο σκηνοθέτης ρωτήθηκε αν μπορεί η τέχνη να αλλάξει τον κόσμο, ήταν σαφής: «Ο κινηματογράφος άλλαξε τον κόσμο, βοήθησε να δούμε πώς ζούμε. Οι ξένοι έμαθαν πολλά για τους Ελληνες από ταινίες του Αγγελόπουλου και άλλων. Κάθε κράτος πρέπει να έχει το δικό του σινεμά, τον δικό του δηλαδή καθρέφτη».

——————————

Είπε ακόμη:

  • Πίσω από την γοητεία ενός τραπεζίτη, τη μόρφωση και την καλλιέργειά του, κρύβεται μια σκοτεινή πλευρά, αυτή των επιχειρήσεων. Κι αυτό προσπάθησα να βρω και να διηγηθώ στην ταινία μου.

  • Ζούμε σ΄έναν άγριο καπιταλισμό, γυρίσαμε πίσω πολλά χρόνια, στον 19ο αιώνα.

  • Οι έννοιες ναι, φυσικά έχουν αλλάξει και κυρίως έχει παραμεριστεί η ηθική. Στο βιβλίο «Ο ολοκληρωτικός καπιταλισμός», ο συγγραφέας του, τραπεζίτης Ζαν Πιερλεβάντ, περιγράφει τη δημοκρατία σαν placebo, (πλασματική) . Ότι δηλαδή, οι μεγαλομέτοχοι των τραπεζών και των επιχειρήσεων διευθύνουν τον κόσμο. Νομίζω ότι του ξέφυγε σε μια στιγμή ειλικρίνειας.

  • Στη Γαλλία οι ομαδικές απολύσεις γίνονται υπό τον τίτλο του «κοινωνικού προγραμματισμού» (plans sociaux). Σαν να πρόκειται για δώρο στους ανθρώπους.

  • Tη λύση στα τεράστια προβλήματα, δεν θα τη δώσει μια ταινία. Δεν είναι αυτός ο ρόλος ούτε του κινηματογράφου ούτε του σκηνοθέτη. Εμένα μ’ ενδιαφέρει η αντίσταση στην καταστροφή.

  • Η λύση θα έρθει από τους ανθρώπους που ψηφίζουμε. Πρέπει να ξέρουμε ποιους διαλέγουμε και γιατί τους διαλέγουμε. Αυτό είναι το πρόβλημα. Και κυρίως είναι πρόβλημα ελληνικό, εδώ και πάρα πολλά χρόνια.

ΠΗΓΗ: ΑΜΠΕ

 

You May Also Like

Απεβίωσε ο «θρύλος» της φωτογραφίας, Ρόμπερτ Φρανκ

Ο Robert Frank, ο Αμερικανός καλλιτέχνης του οποίου οι φωτογραφίες αποτύπωσαν τη ζωή των ...

AltcineAction! 2014 για νέους σκηνοθέτες

Στις 3 Σεπτεμβρίου 2014 ανοίγει το 3ο Online festival ταινιών μικρού μήκους altcineAction! 2014, ...

“Snakecharm” από τους Arcadian Child

Οι Arcadian Child κυκλοφόρησαν στις 11 Σεπτεμβρίου το single “Snakecharm”, από τον καινούριο τους ...

Εντυπωσιακό άγαλμα βρέθηκε στην Επίδαυρο

Mέρος ενός μαρμάρινου αγάλματος βρέθηκε κατά τις εργασίες ανάδειξης του περιβάλλοντος χώρου του Μικρού ...

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΑΥΤΟΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΥ | Μέρα 32η

Γράφει ο Σάιμον Μπαχτσελί /Δημοσιογράφος 12 Απριλίου 2020 Συνήθως με παίρνει ο ύπνος ακούγοντας ...

«Πάμε Κήπο» | Οι εκδηλώσεις για το καλοκαίρι 2016

Σειρά εκδηλώσεων με επίκεντρο τον Δημοτικό Κήπο Λευκωσίας διοργανώνει ο Δήμος Λευκωσίας για τον ...

X