Κουλτούρα σε [Ε]

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης

Όταν στο πλατό καθημερινής lifestyle εκπομπής ξέσπασε τηλεφωνική αντιπαράθεση για απλήρωτους ηθοποιούς σε κυπριακή σαπουνόπερα [οι λεπτομέρειες δεν έχουν και τόση σημασία], οι αντιδράσεις στον Τύπο κινήθηκαν στο μοτίβο “σηκώσαμε συστήματα της Ελλάδας”. Η σκηνή θύμιζε τηλεόραση της Ελλάδας του ’90, της εποχής του απoγείου της lifestyle φούσκας, όπως η Ελίτα θυμίζει το “Κεντρί” της Νατάσας Ράγιου.
Όταν φάνηκε πως θα μπούμε σε μνημόνιο και άρχισαν οι διαπραγματεύσεις με τους “δανειστές”, ο δημόσιος διάλογος περιστρεφόταν απλώς γύρω από το “είμαστε σαν την Ελλάδα ή είμαστε χειρότερα απ’ την Ελλάδα;”.

Εν μέρει είναι κατανοητό οι πλείστες αναφορές των Ελληνοκυπραίων να έχουν ως πηγή τους την Ελλάδα – είναι πιο εύκολα προσβάσιμες λόγω γλώσσας και κοινού πολιτισμικού κώδικα. Όταν όμως, εν μέσω της συζήτησης για διαρθρωτικές αλλαγές στην οικονομία, που τότε δεν ήταν παρά ορθολογιστικές διορθώσεις και όχι περικοπές σε μισθούς και κοινωνικές παροχές με την ππάλα του κασάπη, οι πολιτικοί “ηγέτες” έσπευσαν να μιλήσουν για “μνημόνιο” -πριν καν αυτό χρειαστεί- διατύπωναν μια αυτοεκπληρούμενη προφητεία χρησιμοποιώντας ακόμα και πανομοιότυπη γλώσσα.

Με άλλα λόγια, οι Ελληνοκυπραίοι ζούμε σε ένα σύμπαν αιώνια καταδικασμένο να επαναλαμβάνει τις πολιτισμικές τάσεις και τις κοινωνικές αντιδράσεις στην Ελλάδα με καθυστέρηση δέκα χρόνων, λες και δεν έχουμε άλλες επιρροές, λες και δεν έχουμε πρόσβαση και κατανόηση των όσων συμβαίνουν στον έξω κόσμο. Ως κοινωνία που τώρα ανακαλύπτει τον μεταμοντερνισμό της, είμαστε κατά κάποιο τρόπο μια δεκαετία “πίσω” – όμως αυτό δεν σημαίνει πως θα κάνουμε τις ίδιες ακριβώς επιλογές. Δεν είναι κρίμα, λοιπόν, που προκαταβάλλουμε την κάθε μας κίνηση και εγκλωβιζόμαστε σε μια αφήγηση προκαταβολικά;

Για παράδειγμα, το ΕΛΑΜ βγαίνει ξανά και ξανά με ανακοινώσεις και δηλώσεις τύπου “εμείς είμαστε το μέλλον” εκμεταλλευόμενο αυτή την ψευδαίσθηση του πεπρωμένου της μίζερης επανάληψης. Όμως αν αυτοί από το παράλληλο σύμπαν όπου ζουν δεν μπορούν να δουν τις διαφορετικές επιλογές, εμείς οι υπόλοιποι τι δικαιολογία έχουμε;

Λέγεται αρκετές φορές δεξιά και αριστερά, αλλά ποτέ δεν το καταλαβαίνουμε πλήρως και σωστά γιατί ως έκφραση κουβαλά μια ιδεολογική φόρτιση που μας περιορίζει στην κατανόηση: εδώ δεν είναι Ελλάδα. Όχι μόνο “εθνικά” – πρακτικά. Οι συνθήκες είναι διαφορετικές, η πολιτική οντότητα είναι διαφορετική, η κουλτούρα είναι ξεχωριστή. Για την Ελλάδα είμαστε ένας αόρατος μακρινός ξάδελφος. Εμείς γιατί επαναλαμβάνουμε [μόνο] τα λάθη της;

  • ΠΑΡΑΘΥΡΟ

    Το «Παράθυρο» είναι το πολιτιστικό ένθετο της εφημερίδας Πολίτης [Κύπρος] και του διαδικτυακού πόρταλ www.politis.com.cy. Ειδήσεις, συνεντεύξεις, συναντήσεις, ρεπορτάζ, ήχοι, εικόνες – κινούμενες και στατικές, κριτικές προσεγγίσεις, λοξές ματιές. Βλέπουμε το δέντρο, δεν χάνουμε το δάσος

You May Also Like

Αστυνομία Καλού Γούστου vs. Atenistas

του Άρη Δημοκίδη* Έβαφαν λέει κάτι τσιμεντένια σκαλοπάτια οι Atenistas δίνοντας λίγο χρώμα στην ...

Απόγευμα στην Αθήνα

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Οι Αθηναίοι, τουλάχιστον οι ενεργοί ψηφοφόροι σήμερα, είναι οι καθωσπρέπει, ...

Το ψηφοδέλτιο μού έπεσε απ’ τα χέρια

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Δεν ξέρω πώς αντέδρασαν στα γραφεία του ΕΛΑΜ όταν είδαν ...

Η μεγάλη απούσα

Γράφει ο Ανδρέας Ριρής Είχα την τύχη να σπουδάσω στην Αθήνα την περίοδο 2005-2009. ...

Τώρα και στη Λάρνακα

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Θυμάμαι τη Λάρνακα από μικρός ως μια πόλη υποτιμημένη από ...

Τα απομεινάρια μιας μέρας

Με αφορμή τη βράβευση του Καζούο Ισιγκούρο με το Νόμπελ Λογοτεχνίας 2017, η ασημαντότητα ...

X