Μιχάλης Σιγανίδης

Συνέντευξη στον Πέτρο Λαζάρου

Με ιδιαίτερη οπτική για τον κόσμο της μουσικής -και τον κόσμο γενικότερα- ο Μιχάλης Σιγανίδης συνθέτει, παίζει κοντραμπάσο και κινείται ανάμεσα σε τζαζ, μπλουζ, παραδοσιακούς ελληνικούς ήχους, αυτοσχεδιασμούς, περνά μέσα από την ποίηση και τα ηλεκτρονικά μέσα, έχει χιούμορ, είναι οξυδερκής, διατελεί μέλος των “Χειμερινών Κολυμβητών” και των “Primavera en Salonico”. Πολλαπλά προικισμένος, με λίγα λόγια, ο Σιγανίδης θα παρουσιάσει σε πρώτη εκτέλεση ένα σόλο με tape, κοντραμπάσο, κιθάρα και φωνή, κατά τη δεύτερη μέρα του Loop Festival, στις 6 Ιανουαρίου.

Αν δει κάποιος τη μουσική σας δραστηριότητα, θα τρομάξει (κυκλοφορίες προσωπικών δίσκων, με Χειμερινούς Κολυμβητές, με Primavera en Salonico, δεκάδες συμμετοχές και συνεργασίες, μουσική για θέατρο, ενορχηστρώσεις κλπ.). Αλλά, αυτό που θα έλεγα είναι ότι είστε από τους πρωτεργάτες της αυτοσχεδιαστικής και πειραματικής ελληνικής τζαζ, από τις αρχές της δεκαετίας του ’80. Ο Μιχάλης τι θα έλεγε σε κάποιον για τον Σιγανίδη; Ο Σιγανίδης [Μa-ster Ta-pe Si-gan, κατά τον Χάρη Παπαδόπουλο] είναι οκνηρός με τεράστια ροπή στην αδράνεια και την πλήρη παθητικότητα. Αν δεν ελάμβανε ψυχική ισορροπία από τη δουλειά του, δεν θα το κουνούσε στιγμή απ’ τον καναπέ και την τηλοψία. Επίσης, αν δεν βοηθούσαν μερικοί φίλοι και αδερφοί. Δόξα τω Θεώ!

Κάποιοι μουσικοί στην Ελλάδα προχώρησαν σε μουσικές καινοτομίες την εποχή που υπήρχε η ανάλογη αναζήτηση, την ώρα που πολλά πράγματα σημερινά εμφανίζονται ως καινά. Λόγου χάριν: Σαββόπουλος, δεκαετία του ’60 [βαλκανικό ροκ], Λένα Πλάτωνος, αρχές της δεκαετίας του ’80 [ηλεκτροπόπ]. Και εσείς κυκλοφορείτε τους δίσκους “Μικρός αδελφός” (1987), “Το Πρωί και το Βράδυ”, με τον Θοδωρή Ρέλλο (1990), “Το Τραίνο-Φάντασμα Φίλος” (1995) και τις “Μικρές αγγελίες” (1999). Τέσσερις δίσκους πρωτοποριακούς με αυτοσχεδιασμούς, ηχητικά κολάζ και άλλες “λουπαδόρικες” συμπεριφορές. Γιατί δεν υπάρχει ανάλογη αναζήτηση σήμερα και οι Έλληνες δημιουργοί κόλλησαν;Είναι το περίφημο zeitgeist, το πνεύμα της εποχής που άλλαξε άρδην, και επίσης ότι δεν μπορούμε να απαιτούμε αειφόρο ανάπτυξη στις τέχνες. Κυοφορείται σίγουρα κάτι “πλούσιο και παράξενο”, κι όποιος δεν το μυρίζεται, αυτοαπασχολείται. Πολλά σπουδαία δείγματα υπάρχουν σε όλο τον ντουνιά, πέρα από ετικέτες και επαγγελματικά τούκρα.

Γράφετε μουσική “αντι-ραδιοφωνική”, μη “μεταδόσιμη”, λένε πολλοί! Δεν σας ενδιαφέρει να ακούγονται τα τραγούδια σας από τα ραδιόφωνα;
Δεν είναι το κύριο μέλημά μου, αλλά χαίρομαι όποτε συμβαίνει και μου το μεταφέρει κάποιος συγγενής, συνήθως. Πέστε μου, όμως, παίζει κανείς παραγωγός χωρίς επιβεβλημένα playlists στο κυπριακό ραδιόφωνο;

Οι παραστάσεις σας είναι εξίσου πειραματικές και “δύσκολες”, όπως και η μουσική σας. Αυτός ο τρόπος δημιουργίας περιέχει συγκεκριμένη άποψη και θέση που στοχεύει κάπου ή είναι προϊόν ενός διανοούμενου τρόπου σκέψης και αντιμετώπισης των πραγμάτων, που από σιμά ελλοχεύει η οίηση, ή τίποτα από όλα αυτά;Τίποτε απ’ όλα αυτά. Προσπαθώ να είμαι παρών στα live και να παίζω χωρίς να φέρνω “το σόλο απ’ το σπίτι”, αν γίνομαι αντιληπτός. Και τον διανοούμενο βγάζεις βόλτα και τον σαχλαμάρα. Είχατε μήπως στον νου τον στίχο του Ελύτη: “περιττή θα σου γίνει γήινη οίηση μόνο η ποίηση μόνο η ποίηση”;

Στο 2ο Loop Festival στη Λευκωσία θα παρουσιάσετε “ένα σόλο με tape, κοντραμπάσο, κιθάρα και φωνή, σε πρώτη παγκόσμια εκτέλεση, με τίτλο doc-fic-o”, όπως γράφει το δελτίο τύπου. Μιλήστε μας γι’ αυτό.Ο τίτλος υποδεικνύει έναν τρόπο ερμηνείας της σύνθεσης αυτού του ηχητικού υλικού: [ντοκ]ιμαντέρ και [φίκ]σιον (μυθοπλασία) σε άρρηκτη ενότητα. Το επιφώνημα [ο] δηλώνει τη χαρά και τον θαυμασμό του σολίστα. Το πρόγραμμα φιλοδοξεί να αφηγηθεί μουσικά τα πάθη του. Και οπτικά. Για τον λόγο αυτό, θα δείξουμε επτά πολύ μικρού μήκους βίντεο που γύρισε, για λογαριασμό μου, η ομάδα του Γιάννη Πειραλή, στη Θεσσαλονίκη.

Η ποίηση και η μουσική στα χέρια του Θεοδωράκη, κυρίως, ανανοηματοδότησε το ελληνικό τραγούδι, παρόλο που γράφτηκαν πολλές αρνητικές κριτικές. Κι όμως, δεν υπάρχει Έλληνας που να μην έχει σιγοτραγουδήσει έστω και μία φορά “Της δικαιοσύνης ήλιε νοητέ”, “Ένα το χελιδόνι”, “Της αγάπης αίματα” του Ελύτη. Αλληλογραφούσατε με τον Μίλτο Σαχτούρη και κυκλοφορήσατε το “Οι Άλλοι, ζωντανή ηχογράφηση με τους Φ.Μ.Σ [Φίλους Μίλτου Σαχτούρη]” (2009) “ένα μουσικό ντοκιμαντέρ με κείμενα και ποίηση” του κορυφαίου ποιητή. Ποια είναι η άποψή σας επί του θέματος σε μια εποχή κατά την οποία οι Έλληνες στιχουργοί είναι δυσεύρετοι; Ο Μίλτος Σαχτούρης είχε κοιμηθεί ήδη το 2009. Aυτά που λέτε συνέβησαν το 1988. Μιλώ για τον δίσκο “Το Πρωί και το Βράδυ”, όπου πρωτοακούστηκαν οι απόπειρές μας με την ποίησή του. Ο Ελύτης τον κορόιδευε grand guignol, στα καφενεία της εποχής, και γνωρίζαμε ότι δεν επρόκειτο να σιγοτραγουδούνε τα ποιήματά του οι συνέλληνες. Οι Έλληνες στιχουργοί είναι δυσεύρετοι, γιατί όλοι οι Έλληνες είναι στιχουργοί.

You May Also Like

“Διόρθωση” και λογοκρισία

Συνέντευξη στη Χριστίνα Λάμπρου «Πρέπει να διερωτηθούμε τελικά, ως κοινωνία, τι ζητάμε», λέει ο ...

Μηνάς Τίγκιλης: Δύο έργα, ένας σκηνοθέτης

Σε μια περίοδο έντονης δραστηριοποίησης, ο τέως καλλιτεχνικός διευθυντής της ΕΘΑΛ Μηνάς Τίγκιλης, βρέθηκε ...

Άκης Σακελλαρίου ως «Θησέας» επί σκηνής

Συνέντευξη στην Κατερίνα Μιχάηλου Μία τραγωδία που σπάνια ανεβαίνει στη σκηνή, οι «Ικέτιδες» του ...

Κώστας Φέρρης: Σε πάτρια εδάφη

«Σκηνοθέτης και σεναριογράφος κινηματογράφου, τηλεόρασης, θεάτρου, πολυμέσων και άλλων θεαμάτων, συγγραφέας, θεατρικός, λιμπρετίστας, στιχουργός, ...

Σπύρος Δρακάτος: Το Spir.to της οπτικής επικοινωνίας

Ο Σπύρος Δρακάτος ασχολήθηκε με τη γραφιστική επειδή, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο ίδιος, κάποια ...

Φουσκόpolis και δημόσιος χώρος

Γράφει η Μερόπη Μωυσέως | Φωτογραφίες Ελένη Παπαδοπούλου Ο αρχιτέκτονας Μάρκο Κανεβάτσι εξηγεί πώς ...

X