Andreas Tomblin: Οι εικόνες της μουσικής

Συνέντευξη στη Χριστίνα Λάμπρου

“Η μουσική ήταν πάντα μια οδός που ήθελα να εξερευνήσω στη δουλειά μου, ήθελα να προσπαθήσω να αποκωδικοποιήσω τη γλώσσα της μουσικής και να την ερμηνεύσω εικαστικά”, λέει ο Andreas Tomblin και παρουσιάζει την επικείμενη έκθεσή του με τίτλο Spontaneous and Raw, στην γκαλερί Αργώ

Επιφάνειες, σχήματα, χρώματα, μοτίβα και γραμμές γίνονται εργαλεία στα χέρια του Andreas Tomblin ώστε να “εικονίσει” μια μουσική σύνθεση. Έχοντας επιλέξει το Bitches Brew του Miles Davis ως το κύριο περιβάλλον μέσα από το οποίο γεννιούνται οι εικόνες του, ο καλλιτέχνης ξεδιαλύνει τα στρώματα ήχων και τα μεταφράζει σε εικαστικά στοιχεία για να τα ξανα-συνθέσει στους ζωγραφικούς του πίνακες.
Δίνοντας ίση σημασία τόσο στη διαδικασία όσο και στο αποτέλεσμα, ο Tomblin ασχολείται με τους αισθητικούς κώδικες του Miles Davis, σε μια σειρά από ασκήσεις σύνθεσης και αυτοσχεδιασμού. Τοποθετεί τα έργα του σε ένα ευρύτερο πλαίσιο, όπου εικόνες και ήχοι αλληλοσυμπληρώνονται και εναλλάσσονται. Μέσα από μια προσχεδιασμένη συναισθησιακή διαδικασία, ο Tomblin εξερευνά αυτό που ο ίδιος ονομάζει υποσυνείδητους κώδικες που ανήκουν σε ένα πλέγμα ανάμεσα σε εμάς και τον κόσμο.
“Στη δουλειά μου εξερευνώ πολύ τους υποσυνείδητους κώδικες, την ενέργεια και τα μηνύματα που εμφανίζονται μέσα μας και στον κόσμο γύρω μας”, σημειώνει ο ίδιος στη συνέντευξη που ακολουθεί. “Αυτοί οι περίπλοκοι κώδικες αποτελούν τις πιο βαθιές μας επιθυμίες, τα αισθήματα, τις αντιλήψεις και την ανάπτυξή μας. Μας βοηθούν να πάρουμε τη μορφή που έχουμε σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο. Η μουσική ήταν πάντα μια οδός που ήθελα να εξερευνήσω στη δουλειά μου, ήθελα να προσπαθήσω να αποκωδικοποιήσω τη γλώσσα της μουσικής και να την ερμηνεύσω εικαστικά…”

Γιατί διάλεξες τη συγκεκριμένη σύνθεση του Miles Davis ως το σημείο εκκίνησης για αυτή την ενότητα;

Ο Miles Davis είναι ένας καλλιτέχνης που θαυμάζω και σέβομαι. Άλλαξε την όψη της τζαζ μουσικής τέσσερις ή πέντε φορές, τραβώντας την σε διαφορετικές κατευθύνσεις και προσφέροντας μια φρέσκια προοπτική στο μέσο και στους ακροατές. Το Bitches Brew είναι ένα από κείνα τα άλμπουμ που σε προκαλεί ως ακροατή, σε οδηγεί σε ένα ταξίδι γεμάτο στροφές και εκπλήξεις, ένα ταξίδι που δεν είναι ποτέ το ίδιο κάθε φορά που ακούς το κομμάτι, ένα ταξίδι πολυεπίπεδων επιμέρους κομματιών και στρωμάτων, που ξετυλίγονται για να δημιουργήσουν μια συνολική εμπειρία. Θεώρησα ότι το Bitches Brew ήταν το τέλειο ερέθισμα για αυτή τη δουλειά, ένας καταλύτης που όχι μόνο θα με προκαλούσε εμένα ως καλλιτέχνη, αλλά θα προκαλούσε και το κοινό των έργων μου.

Πώς εργάστηκες; Με ποιον τρόπο μεταχειρίστηκες ιδέες όπως ο αυτοσχεδιασμός;

Το Bitches Brew είναι μια περίπλοκη συλλογή από μουσικές συνθέσεις τις οποίες επεξεργάστηκε ο Miles Davis αλλά και ο παραγωγός Teo Macero. Tο αποτέλεσμα ακούγεται πολύ σαν αυθόρμητο τζάμινγκ, μια “ωμή” παράσταση αυτοσχεδιασμού – και σε έναν βαθμό είναι. Όμως, ο αυτοσχεδιασμός υπήρξε βασικός τόσο κατά τη διάρκεια της ηχογράφησης όσο και κατά τη διάρκεια της επεξεργασίας. Ήταν για μένα σημαντικό να εκφράσω τα ίδια χαρακτηριστικά της ηχογράφησης μέσα από τη ζωγραφική μου δουλειά. Για να το καταφέρω αυτό, το τελικό αποτέλεσμα δεν λήφθηκε υπόψη στη διαδικασία δημιουργίας των έργων. Έτσι η διαδικασία αυτή πήρε τη μορφή μιας παράστασης αυτοσχεδιασμού με καλλιτεχνικό διευθυντή τον Miles Davis. Ανταποκρίθηκα στη μουσική και τους ήχους και αφέθηκα να με οδηγήσουν. Το αποτέλεσμα θα έπρεπε να είναι αυθόρμητο και πιστό στη μουσική.
Θα έλεγες πως αυτή η σειρά μπορεί να χαρακτηριστεί “αφηρημένη”;
Δεν υπάρχει πρόθεση ούτε για αφαίρεση ούτε για περιγραφή. Είναι αυτό που είναι: πιστή στη μουσική. Κάποιος μπορεί να δει ένα περιγραφικό στοιχείο, ίσως και μια αφήγηση, και αυτό είναι εντάξει, είναι ο δικός τους τρόπος να ερμηνεύσουν αυτό που βλέπουν. Η ουσία όμως είναι ότι οι θεατές ακούν και βλέπουν την ίδια στιγμή και αποκωδικοποιούν τις πληροφορίες και κάνουν συνειρμούς ταυτόχρονα.

Πόσο αυτόνομα είναι τα τελικά έργα;

Πιστεύω πως το έργο είναι αυτόνομο όσο αφορά την αισθητική ποιότητα αλλά τα μηνύματα που μεταφέρονται μπορούν να γίνουν κατανοητά μόνο με την ταυτόχρονη ακρόαση. Μόνο τότε θα περάσει η πρόθεση της ειλικρίνειας. + Η έκθεση Spontaneous and Raw του Andreas Tomblin εγκαινιάζεται στις 6 Μαρτίου στις 19:30, στην γκαλερί Αργώ. Διάρκεια μέχρι 23 Μαρτίου. Πληροφορίες: 22754009.

  • Show Comments

You May Also Like

Φούρνος Γαλάτας: «Άννοιμα φύλλου» από το 1953

Γράφει η Κατερίνα Μιχάηλου Από τον αλευρόμυλο του παππού στη Γαλάτα που δώρισε στον ...

ΝΑΝΟΣ ΒΑΛΑΩΡΙΤΗΣ: Αυτό που ζούμε είναι «πόλεμος με άλλα μέσα»

Ο λογοτέχνης της σύγχρονης ελληνικής διανόησης, Νάνος Βαλαωρίτης, επιστρέφει συχνά στην επικαιρότητα με τις ...

Mάρκος Μάρκου: Ανακαλύπτοντας, ξανά, την ευτυχία

Γράφει η Μερόπη Μωυσέως Ο ελληνοκυπριακής καταγωγής σκηνοθέτης Μάρκος Μάρκου έχει ολοκληρώσει την πρώτη ...

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ – ΚΥΠΡΑΙΟΣ : Δεν γνωρίζουμε την Ιστορία μας

Συνέντευξη στη Χρύστα Ντζάνη Ο εκδότης του οίκου Διόπτρα πέρασε στην άλλη όχθη και ...

Γιάννης Αγησιλάου : Μεταξύ θεάτρου και αρχιτεκτονικής

Συνέντευξη στην Αναστασία Προκόπη Τάκη | Φωτογραφία: Ελένη Παπαδοπούλου Δεν είχε ποτέ υπόψη του ...

Το πλοίο των τρελών

Γράφει η Μερόπη Μωυσέως / Φωτογραφία Παύλος Βρυωνίδης Πώς η φράση «Ήταν μια πελλάρα» ...

X