Λευτέρης Τάπας: “Ένας περίπατος στον κήπο του μυαλού”

Γράφει η Χριστίνα Λάμπρου

Με συνέπεια, ακρίβεια και πεποίθηση, ο Λευτέρης Τάπας, εξερευνά εδώ και χρόνια τους “σκιώδεις κόσμους” ανάμεσα στη φύση και τον άνθρωπο, την πραγματικότητα και τη φαντασία, το έξω και το μέσα. Τα έργα του συχνά μοιάζουν με τεκμηρίωση των εσωτερικών του ταξιδιών: “Οι εικόνες δεν είναι παρά ένα είδος εσωτερικής γραφής” λέει ο ίδιος, μιλώντας μας για την πρώτη του ατομική έκθεση στην Αθήνα με τίτλο “Garden”, η οποία εγκαινιάστηκε την Πέμπτη.

Γιατί έδωσες τον τίτλο “κήπος” στην παρούσα έκθεση;

Ο “κήπος” στην ενότητα αυτή λειτουργεί ως ο μεσάζων: μεταξύ του ανθρώπου και της φύσης, του μέσα και του έξω κόσμου, της φαντασίας και της πραγματικότητας. Η εξερεύνηση του αλλόκοτου αυτού κόσμου, του παράπλευρου με τον πραγματικό, που υπάρχει πίσω από τους τοίχους του κήπου, είναι ένας περίπατος μέσα στο μυαλό. Ο “κήπος” όσο και το “δάσος” είναι για εμένα μια αναπαράσταση του νου ή του σώματος. Μια “αυτοπροσωπογραφία” ή μια “μεταφορά” του εαυτού και της μνήμης.

Από που ξεκινά το ενδιαφέρον σου για το τοπίο; Ποια είναι για σένα η σχέση του τοπίου ως εικόνα με την ιδέα του τόπου;
Ανέκαθεν η δουλειά μου είχε να κάνει με τη χαρτογράφηση ενός εσωτερικού τοπίου. Το τοπίο ήταν για μένα πάντα ένα σύμβολο για το σώμα, ή το μυαλό. Το σώμα, και το μυαλό, ως το σημείο του σώματος μέσα στο οποίο γράφονται οι μνήμες και οι εντυπώσεις, είναι τόπος. Τόπος μέσα στον οποίο μπορεί ο άνθρωπος να ονειρευτεί τη δυνατότητά του να κερδίσει ταυτότητα, συνείδηση και νόημα. Να αυτοπροσδιοριστεί, να υπερβεί τα όρια του και να αναγεννηθεί εσωτερικά.

Πόσο αντικειμενική μπορεί να είναι η απεικόνιση ενός τόπου;

Ο κήπος αλλάζει, τα φυτά μεγαλώνουν, μια καινούργια προσθήκη αλλάζει το σκηνικό της μυστήριας φυτικής ζωής του τοπίου, γι’ αυτό και ο τόπος αυτός δεν ορίζεται. Υπάρχει όμως, πέρα από τα όριά μας. Βρίσκεται μέσα στο “δοχείο” του μυαλού και μέσα σε αυτό μπορούμε να τον αναζητήσουμε.

Ποια είναι τα πιο σημαντικά φίλτρα μέσα από τα οποία δημιουργείς τις εικόνες σου;

Αποδομώντας το δάσος ή τον κήπο, δημιουργώ έναν τόπο όπου η ψυχή κατέχει τον πρωταρχικό ρόλο. Οι εικόνες δεν είναι παρά ένα είδος εσωτερικής γραφής με σύμβολα που μετατρέπουν σε εικόνα τις σκέψεις μου στην αγωνία μου για επικοινωνία.
Συνεχίζουν να σε ενδιαφέρουν οι “σκιώδεις κόσμοι”;
Οι σκιώδεις κόσμοι πάντα με ενδιέφεραν. Επειδή κάτω από το καμουφλαρισμένο, κάτω από αυτό που απαγορεύεται, βρίσκεις πολλές μορφές της αλήθειας. Η αλήθεια είναι εδώ πάντα, είναι όμως σκεπασμένη κάτω από σκιώδη πέπλα. Στο χέρι σου είναι το να ακολουθήσεις ή όχι τα σήματα που, ενώ φαινομενικά δείχνουν να μην οδηγούν πουθενά, μπορούν να σου αποκαλύψουν δυνατότητες και να σε αναγεννήσουν πνευματικά.
Πώς μεταφέρεις το ενδιαφέρον σου για τον ενδιάμεσο χώρο ανάμεσα στην πραγματικότητα και τη φαντασία σε αυτή την ενότητα;
Ανοίγουμε την καγκελόπορτα του κήπου, διασχίζουμε το μονοπάτι, μπαίνουμε στο σπίτι, μελετούμε τα δωμάτια. Στην περιήγησή μας μπορούμε να μάθουμε πολλά πράγματα. Ο κήπος είναι ένα μεταβατικό μέρος μεταξύ του έξω κόσμου και του μέσα. Είναι ο διάτρητος τοίχος μεταξύ της πραγματικότητας και της φαντασίας.

Στην ενότητα αυτή έχτισα με τα σχήματα μου επιφάνειες [τη μια μπροστά από την άλλη], έργα που το κάθε ένα μοιάζει με μικρής κλίμακας διόραμα ή θέατρο σκιών. Ο τρόπος αυτός με βοήθησε να δημιουργήσω μια σειρά από ασκήσεις του νου, μια σειρά από μικρά αφηγήματα για ένα μεταφυσικό περίπατο από την πραγματικότητα στη φαντασία.

+ Η ατομική έκθεση του Λευτέρη Τάπα με τίτλο “Garden” στην γκαλερί CAN Christina Androulaki, στην Αθήνα [info@can-gallery.com, www.can-gallery.com], θα διαρκέσει μέχρι τις 14.09.13.
Ξεχωριστό

Ο Λευτέρης Τάπας [γ.1974] ζει και εργάζεται στη Λεμεσό. Σπούδασε Καλές Τέχνες στο Kent Institute of Art and Design στην Αγγλία και έκανε το μεταπτυχιακό του στις Καλές Τέχνες στο Πανεπιστήμιο του Kent. Έχει συμμετάσχει σε ομαδικές εκθέσεις στην Κύπρο και στο εξωτερικό, όπως στην “Chaos & Communication” στη Μπιενάλε Νέων Καλλιτεχνών στο Σαράγεβο, στη “Young Art Europe” στη Βιέννη, στην “Where Do We Go From Here?” στο Δημοτικό Κέντρο Τεχνών Λευκωσίας. Το 2011 παρουσίασε την ατομική του έκθεση με τίτλο “KALEIDOSCOPE” στην Omikron Gallery στη Λευκωσία και έλαβε μέρος στις ομαδικές εκθέσεις “The Location of Coulture”, Pulchri Gallery, Χάγη, “OCC one [Original Certified Copy one]” TinT Gallery, Θεσσαλονίκη και 50-1 Gallery και “UTOPIA” στο Κέντρο Ευαγόρα Λανίτη στη Λεμεσό [2012].

You May Also Like

Αλεξάνδρα Παλαιολόγου: «Το θέατρο δεν είναι διδακτικό»

Συνέντευξη στην Κατερίνα Μιχάηλου Δύο αυτοβιογραφικές ιστορίες που σκιαγραφούν τη συγγραφέα-ορόσημο της Ελλάδας της ...

Μάριος Ιωάννου Ηλία : H Πάφος ως ζωντανός φάρος πολιτισμού

Συνέντευξη στη Μερόπη Μωυσέως / Φωτογραφία Παύλος Βρυωνίδης Ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Pafos2017 καταθέτει ...

Αδάμ Μπουσδούκος

Συνέντευξη στην Μερόπη Μωυσέως, 21.2.2010 «Χωρίς κόσμο γύρω σου, δεν κάνεις τίποτα» Ο Αδάμ ...

Bazooka: «Αγαπάμε τα live όσο λίγα πράγματα σε αυτόν τον κόσμο»

Συνέντευξη στον Παναγιώτη Γεωργίου* Ενα από τα πιο δραστήρια και θορυβώδη σχήματα της ελληνικής underground σκηνής ...

Λιγότερος χορός, περισσότερη ποίηση

Η Ευαγγελία Ράντου, η “μούσα” του Δημήτρη Παπαϊωάννου, η χορεύτρια που έκανε το πέρασμά ...

MONSIEUR DOUMANI : Living la vida local

Συνέντευξη στη Μερόπη Μωυσέως | Φωτογραφία Ελένη Παπαδοπούλου   «Τωρά που ’λείφτης τον ππαρά, ...

X