Νοσταλγοί του Μίκυ Μάους

Γράφει η Μερόπη Μωυσέως

* Μια μεγάλη οικονομική αυτοκρατορία μπορεί να καταρρεύσει σαν χάρτινος πύργος, αν βρίσκεται σε σεισμογενές έδαφος… Στη σκέψη αυτή, ο θείος Σκρουτζ τρομοκρατείται και οι Μουργόλυκοι εκμεταλλεύονται τον φόβο του για να αδειάσουν το Θησαυροφυλάκιό του!

* Αυτή ήταν η ιστορία του τελευταίου κόμικ που κυκλοφορεί στην Ελλάδα, καθώς αποφασίστηκε το κλείσιμο των περιοδικών Ντίσνεϊ.

* “Η διακοπή της έκδοσης των περιοδικών δεν ήταν μια επιπόλαιη και ξαφνική επιλογή. Εδώ και πολλούς μήνες, από την αρχή του χρόνου, είχαμε επαφές και διαπραγματευόμασταν για να βρούμε βιώσιμη λύση για τα περιοδικά”, αναφέρεται σε ανακοίνωση που αναρτήθηκε στο fb του περιοδικού Κόμιξ την Παρασκευή, την οποία υπογράφει ο εκδότης Χρήστος Τερζόπουλος.

* Εξάλλου, στη σελ. 5 του τελευταίου τεύχους [που είναι και συλλεκτικό!], ο ίδιος και ο συνεκδότης Ντέιβιντ Τερζόπουλος γράφουν τον “επίλογο” του Κόμιξ.

* Και ο τίτλος στην είδηση: “Η οικονομική κρίση έπληξε και τις παιδικές μας αναμνήσεις”.

* Το κλείσιμο των περιοδικών της Ντίσνεϊ είναι ένα, ακόμη, τέλος εποχής. Και τι έγινε; Ας τα διαβάζουμε διαδικτυακά, με το καλό.

* Έτσι κι αλλιώς, όλες οι “αναμνήσεις” μας ηλεκτρικές είναι.

* Σκοτώσαμε το φιλμ για τις ψηφιακές φωτογραφίες που φυλάμε στον σκληρό μας δίσκο.

* Σκοτώσαμε την τυπογραφία για το ψηφιακό πόρταλ που φέρνει τις ειδήσεις κατευθείαν στον τοίχο μας.

* Αφήσαμε το μνημονικό μας να κοιμάται και να ξυπνά με τις υπενθυμίσεις του κινητού και τα updates του fb: σήμερα έχει γενέθλια ο καλύτερός σας φίλος.

* Σε τι διαφέρει το κλείσιμο του Μίκυ Μάους από τόσα άλλα; Σε τίποτα. Ένας κόσμος φεύγει κι ένας νέος έρχεται.

* Η θλίψη του καθενός, το εφήμερο της θλίψης του, μετριέται από τις αντιστάσεις του.

* Και τις ισορροπίες που κρατά ανάμεσα στον παλιό και τον νέο κόσμο.

* Θέλουμε να είμαστε νοσταλγοί ή νηφάλιοι; [δες σελ. 6].

+ Και μια σύσταση προς τους διοργανωτές του φεστιβάλ της Αρμίνου, με το οποίο έκλεισε ο περίφημος κύκλος των φεστιβάλ στα χωριά: χρειάζεται αξιοπιστία και σεβασμός στο κοινό, στον τόπο και τους ανθρώπους που σας φιλοξενούν, και στους καλλιτέχνες σας. Όλα αυτά, αφού πρώτα ιδωθεί το φεστιβάλ, από τους ίδιους τους δημιουργούς του ως ένα πολιτιστικό γεγονός και όχι ως ο χαβαλές ενός καλοκαιρινού διημέρου.

You May Also Like

Υποστελέχωση, νυν και αεί

Πέντε επιπλέον μήνες χρειάστηκαν οι Πολιτιστικές Υπηρεσίες για να απαντήσουν σε όσους υπέβαλαν αιτήσεις ...

«Πρέπει να είστε συντετριμμένος»

Γράφει η Μερόπη Μωυσέως Στην κηδεία του Νομπελίστα ποιητή Σέιμους Χίνι, τη βδομάδα που ...

Όλα για τον ΘΟΚ μου

Γράφει η Μερόπη Μωυσέως * Sold Out είναι οι παραστάσεις της παραγωγής του ΘΟΚ ...

Η βιβλιοθήκη και ο βαθύς ρατσισμός μας

Δεν το συνηθίζω, θα γράψω όμως σήμερα μια προσωπική εμπειρία που αφορά άμεσα την ...

Ο Kόσμος της Κύπρου σε selfies

Γράφει η Μερόπη Μωυσέως * Ανήμερα της επετείου της 25ης Μαρτίου κλείνει ένα χρόνο ...

Χαμένες ευκαιρίες

Γράφει η Μερόπη Μωυσέως * Άκρα του τάφου σιωπή από τις Πολιτιστικές υπηρεσίες και ...

X