Ο εχθρός είναι εντός

Γράφει η Μερόπη Μωυσέως

·Ήταν εξαιρετικά ενδιαφέρουσα η συνέντευξη του διευθυντή των Πολιτιστικών Υπηρεσιών Παύλου Παρασκευά τη βδομάδα που πέρασε [όσοι δεν την διαβάσατε, μπορείτε να την βρείτε στο www.parathyro.com].

·Τίποτα καινούριο, αλλά ενδιαφέρουσα.

·Γνωρίζαμε και για τις περικοπές [η αλήθεια είναι πως είχαμε μείνει στο 40%], και για το συμμάζεμα και γενικώς για το ότι οι πολιτιστικές καταβάλλουν κάθε προσπάθεια για να «παραμείνει ο πολιτισμός ζωντανός», όπως δήλωσε ο κ. Παρασκευάς.

·Μα ο πολιτισμός, αγαπητέ κ. Παρασκευά μου, δεν αντλεί ζωή από κρατικά κονδύλια. Αν συνέβαινε αυτό, θα ήταν μέχρι τώρα νεκρός και θα του κάναμε και το 40ό μνημόσυνο.

·Με κόλλυβα από σιτάρι αρίστης συγκομιδής. Έτσι, για το γαμώτο.

·Προσωπικά βρήκα μια από τις πιο ενδιαφέρουσες τοποθετήσεις της συνέντευξης του κ. Παρασκευά εκείνη για την πολιτιστική διπλωματία: «το Σπίτι της Κύπρου στην Αθήνα, το Μορφωτικό Γραφείο στο Βερολίνο και το Γραφείο Μορφωτικού Συμβούλου στο Λονδίνο έχουν κι αυτά τις μειώσεις τους […] αλλά παρά να τα κλείσουμε, καλύτερα να τα διατηρήσουμε σε πιο χαμηλούς βαθμούς δραστηριοποίησης».

·Τουλάχιστον επιπόλαια σκέψη. Μετρήσαμε τις δράσεις αυτών των γραφείων; Μετρήσαμε τον αντίκτυπο αυτών των δράσεων; Αποδίδει η πολιτιστική τους διπλωματία; Γιατί ενώ από το ταχυδρομικό μου κιβώτιο μέχρι τα κοινωνικά δίκτυα, προσωπικά μετρώ την έντονη δραστηριοποίηση του Μορφωτικού Γραφείου στο Βερολίνο, απ’ το Λονδίνο μεριές δεν κουνιέται φύλλο.

·Πάντως, ήταν γενναία και η διευκρίνηση του κ. Παρασκευά ότι «τα ποσοστά [των περικοπών] δεν ήταν απαίτηση της Τρόικας αλλά προέκυψαν μετά από συζητήσεις με το Υπουργείο Οικονομικών…».

· Θεωρώ πως έχει ξεκαθαρίσει το θέμα, ότι δηλαδή οι λειτουργοί των πολιτιστικών Υπηρεσιών είναι οι τελευταίοι στους οποίους μπορούμε να επιτεθούμε για αυτό το ζήτημα. Οι άνθρωποι κάνουν ό,τι μπορούν, και το εννοώ. Άλλοι περισσότερο, άλλοι λιγότερο. Κάποιοι ξεπερνούν τους εαυτούς τους. Κάποιοι, αυτά ξέρουν, αυτά κάνουν.

· Ένας από τους ‘εχθρούς’ του πολιτισμού είναι –ανέκαθεν- το Γενικό Λογιστήριο του κράτους.

· Και το ανάστημα του πολιτισμού μετριέται –πάντα- ανάλογα με το κριτήριο έκαστου Προέδρου και έκαστου υπουργού Παιδείας. Όσο πιο πολιτιστικά ευαισθητοποιημένοι αυτοί οι δύο, τόσο πιο καλά πηγαίνει ο πολιτισμός του κάθε τόπου, παντού.

+ Πάντως περιθώρια βελτίωσης των κονδυλίων του πολιτισμού δεν υπάρχουν στον ορίζοντα. Γι’ αυτό αν πράγματι είναι ζήτημα ζωής και θανάτου του πολιτισμού, ας μην χάνουμε χρόνο: παραγγείλτε από τώρα την επιτύμβια.

 

You May Also Like

Πολιτικά οράματα

Γράφει η Μερόπη Μωυσέως * Πήραμε από τον Σύνδεσμο Φίλοι της Λευκωσίας το πιο ...

Μια γυναίκα θα μας επισκιάσει;

Γράφει η Μερόπη Μωυσέως * Προκάλεσε μεγάλη εντύπωση η εξομολόγηση της Τασούλας Χατζητοφή στην ...

Τα πολιτεύματά μου. Μέσα.

Μ’ αρέσει η Λεβέντειος Πινακοθήκη όσο στον καθένα. Επιτέλους μια γκαλερί διεθνών προδιαγραφών, σε ...

Για το θέατρο

Γράφει η Μερόπη Μωυσέως *Ζητούμε επιτακτικά να φύγουμε από τον ΘΟΚ”, ήταν η δήλωση ...

Τα τείχη μέσα μας

Γράφει η Μερόπη Μωυσέως * Δεν θυμάμαι ποια χρονιά παρακολούθησα για πρώτη φορά το ...

Δυσπιστία για τα “δικά”

* Το τι χολή έπεσε στην ανακοίνωση του Εργαστηρίου Ψηφιακής Πολιτιστικής Κληρονομιάς του ΤΕΠΑΚ ...

X