Ποιος θυμάται τον Στέλιο Βότση;

Γράφει ο Γιάννος Κωνσταντίνου / ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ©ΣΟΦΟΚΛΗΣ ΚΑΡΠΑΣΙΤΗΣ

Επιστολή με την οποία γίνεται εισήγηση για μετονομασία του πατρικού δρόμου του Στέλιου Βότση παραμένει στα συρτάρια του δήμαρχου Λάρνακας Ανδρέα Λουρουτζιάτη

Ο Στέλιος Βότσης, κατά γενική ομολογία ένας από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες που γέννησε το νησί μας, απεβίωσε, μετά από δεκαετίες γόνιμης και πρωτοποριακής δημιουργίας, στις 9 Νοεμβρίου του 2012. Παιδί της Λάρνακας, αγαπούσε την πόλη του, αν και κατοικούσε μετά τις σπουδές του στην πρωτεύουσα. Θυμάμαι ακόμη την ημέρα που τον συνόδευσα στα γραφεία του τέως δημάρχου Λάρνακας, για να παραδώσει ως δωρεά προς τον δήμο τρία μεγάλα έργα του. Στην επιστροφή μού ζήτησε να περάσουμε από την οδό Κίμωνος, ένα μικρό δρομάκι όπου βρισκόταν το πατρικό του, για να δει για λίγο τη γειτονιά όπου μεγάλωσε. Από εκείνο το στενό σοκάκι περνούσαμε κάθε φορά που τύχαινε να βρεθούμε μαζί στη Λάρνακα.

Αυτή η αγάπη για εκείνη τη μικρή γειτονιά της πόλης με έκανε να απευθυνθώ προς τον νυν δήμαρχο Λάρνακας κ. Ανδρέα Λουρουτζιάτη, για να θέσω υπόψη του την ιδέα μετονομασίας της οδού Κίμωνος σε οδό Στέλιου Βότση. Ήταν 26 Απριλίου του 2012, επτά περίπου μήνες πριν από τον θάνατο του ζωγράφου, όταν ο δήμαρχος παρελάμβανε την επιστολή αυτή. Λίγες ημέρες αργότερα έλαβα μία τελείως άσχετη με το θέμα απάντηση, η οποία με έκανε, ως ήταν φυσικό, να δυσανασχετήσω και να τηλεφωνήσω στον κ. δήμαρχο, ο οποίος και μου είπε ότι θα επιλαμβανόταν ο ίδιος του θέματος. Μήνες αργότερα, όταν έγινε γνωστή η είδηση του θανάτου του καλλιτέχνη, ο Δήμος Λάρνακας έβγαλε μια τυπική ανακοίνωση, στην οποία ανέφερε ότι θα εξετάσει την εισήγηση να δοθεί το όνομα του Στέλιου Βότση σε οδό της πόλης. Από την ημερομηνία υποβολής της εισήγησής μου μέχρι σήμερα έχει δυστυχώς περάσει ενάμιση σχεδόν χρόνος και έχουν μεσολαβήσει τρεις-τέσσερις ακόμη τηλεφωνικές επικοινωνίες με διάφορα μέλη του δημαρχείου, χωρίς ωστόσο κάποιο αποτέλεσμα.

Βλέπω συχνά τον δήμαρχο της πόλης να κόβει κορδέλες και να εκφωνεί λόγους και ομιλίες σε διάφορες εκθέσεις τέχνης και υποψιάζομαι πως θα είναι φιλότεχνος, όμως η νέα πνοή και το όραμα που εξήγγειλε για την πόλη δεν μπορεί να σαρκώνονται σε μια επιστολή που αφορά έναν κορυφαίο του τόπου καλλιτέχνη, η οποία μένει αναπάντητη εδώ και ενάμιση χρόνο. Ο Βότσης δεν επιζήτησε ποτέ δόξες και τιμές και μπορεί να περιμένει, η Ιστορία;

You May Also Like

Για το ντοκιμαντέρ The Tongue

Γράφει ο Αντρέας Ριρής Ο Κωστής Αχνιώτης υπήρξε για πολλούς ‘που μας κάτι σαν ...

Ειρωνεία, το άλλο πρόσωπο της θλίψης

Γράφει η Νένα Φιλούση Ένα κείμενο για την «Εκκαθάριση Προσωπικού», τη νέα συλλογή διηγημάτων ...

Για τον Παντελή ακα Fuckit

Γράφει ο Μάγος Πριν μερικές μέρες εχάσαμε τον Παντελή ακα Fuckit ακα Funkit. Ο ...

Το κυπριακό περιστατικό του Δρα Κόρτσακ

Του Βαγγέλη Γέττου Αν το απόγευμα της 19.1.2020 βρισκόμουν απλώς σε μια πρεμιέρα ενός ...

«Ρωμιοσύνη» πάσης επετείου

Γράφει η Κατερίνα Στεφάνου Το παράδειγμα της μουσικής επένδυσης της επετείου του Απελευθερωτικού Αγώνα ...

Who’s Afraid of Cypriot Theater?

Του Γιάννη Παπαδάκη| papada@ucy.ac.cy Ομολογώ ότι με φοβίζει η ιδέα του να πάω να δω ...

X