Όμορφο τσιμέντο

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης

Ήταν μια περίοδος τη δεκαετία του ’90 που η παλιά Λευκωσία, τα χαλαμάντουρα, η πράσινη γραμμή άρχισε να τραβά την προσοχή μας. Η ξεχασμένη ζωή στα καντούνια της παλιάς πόλης, οι γριές και οι γέροι, τα φυλάκια, ήταν ιδανικό υλικό για να ταϊστούν οι ρομαντισμοί μας – εθνικοί, προοδευτικοί ή άλλως πως.

Σιγά σιγά τα πράγματα άρχισαν να αλλάζουν. Όλο και περισσότεροι δημοσιογράφοι αποφάσισαν να καταγράψουν τη ζωή στην παλιά πόλη, όλο και περισσότερες τηλεοπτικές παραγωγές αποφάσισαν να τη χρησιμοποιήσουν ως σκηνικό της. Οι καφενέδες και τα μπαράκια που πρότειναν κάτι εναλλακτικό άρχισαν να γεμίζουν πιο συχνά. Κάποιοι κάτοικοι άρχισαν να μετακομίζουν στο κέντρο.

Κάπου εκεί άρχισε και η μακροχρόνια συζήτηση για το αν η παλιά Λευκωσία είναι ασφαλής και η αντιπαράθεση αυτών που θέλουν να την αλλάξουν εντελώς και αυτών που κατάλαβαν πως οι ανησυχίες περί ασφάλειας μάλλον ήταν δικαιολογίες για να ανοίξει ο δρόμος για περισσότερες επαγγελματικές ευκαιρίες.

Σήμερα, η συζήτηση αυτή έχει κατά κάποιον τρόπο τελειώσει. Όχι ο διάλογος για το πώς θα είναι η παλιά Λευκωσία, πώς θα διαμορφωθεί, πώς θα τη ζήσουμε και πώς θα την αποτρέψουμε από το να μετατραπεί σε ένα εμπορικό λούνα παρκ. Έχει τελειώσει όμως η διαδικασία της ανακάλυψης, και πλέον η ίδια η πόλη, η εικόνα της, η αποκάλυψη παλιών ξεχασμένων γωνιών της, δεν αποτελεί αυτοσκοπό.

Έξω από τα τείχη κρύβονται τόσα πολλά κομμάτια της όποιας αστικής ταυτότητας έχουμε, που δεν έχουν ακόμα εκρομαντιστεί – τα προάστια, οι ξεχασμένοι συνοικισμοί, οι βιομηχανικές περιοχές, τα αποτυχημένα εμπορικά κέντρα και οι ξεχασμένες τουριστικές αναπτύξεις.

Είναι εύκολο [πια] να βρούμε ομορφιά στην πουρόπετρα, τα χαμηλά φώτα, τους στενούς δρόμους. Όμως η ανακάλυψή τους ανήκει σε μια άλλη εποχή, στα 10 χρόνια από τότε που άνοιξαν τα οδοφράγματα. Μπορούμε τώρα να βρούμε ομορφιά στα τσιμέντα, στις άσχημες πολυκατοικίες του ‘80, στους παρηκμασμένους αλλά γνώριμους καφενέδες των συνοικισμών; Ή το αποφεύγουμε γιατί δεν περνάει εύκολα [ακόμα] μέσα από τη μηχανή της εξιδανίκευσης;

Δεν είναι ανάγκη να ρίξουμε κάτω το τσιμέντο για να δούμε ουρανό. Η θέα από τις ταράτσες είναι υπέροχη.

  • ΠΑΡΑΘΥΡΟ

    Το «Παράθυρο» είναι το πολιτιστικό ένθετο της εφημερίδας Πολίτης [Κύπρος] και του διαδικτυακού πόρταλ www.politis.com.cy. Ειδήσεις, συνεντεύξεις, συναντήσεις, ρεπορτάζ, ήχοι, εικόνες – κινούμενες και στατικές, κριτικές προσεγγίσεις, λοξές ματιές. Βλέπουμε το δέντρο, δεν χάνουμε το δάσος

You May Also Like

Ε ναι, μας κόφτει

Την Τετάρτη έξω από τη Βουλή των Αντιπροσώπων, την ώρα που ο Πρόεδρος Αναστασιάδης ...

Μαζί τούς φάγαμε

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Ένας τρόπος υπάρχει να προσπεράσουμε τις μικροπολιτικές διαιρέσεις που ανησυχούμε ...

Μνημόνιο ή πρέζα

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Από τη μία πλευρά ενός κάλαθου κάπου στη Λήδρας, το ...

Aristoκρατία

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Γιατί δεν κατεβαίνουν οι Σύροι στη Λεμεσό; Τι ακριβώς τους ...

Γλύτωσαν στο Αιγαίο, θα πεθάνουν στην Ειδομένη;

Εκατοντάδες μικρές σκηνές, κατάλληλες μόνο για τις καλοκαιρινές διακοπές, γεμάτες με πρόσφυγες, βουτηγμένες στα ...

Ενοικιάζεται

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Τι έγινε; Μας χτύπησε κι εμάς η περιβόητη κρίση; Υπήρχαν ...

X