Στέφανος Καράμπαμπας: “Αυτοκίνητα-Σύμβολα”

Γράφει η Χριστίνα Λάμπρου

Στιγμές, επεισόδια και σκέψεις από την προετοιμασία της έκθεσης “Αυτοκίνητα-Σύμβολα” αφηγείται ο Στέφανος Καράμπαμπας λίγο πριν τα εγκαίνια στις 5 Φεβρουαρίου

1. Η ζωγραφική δε θέλει πολλές κουβέντες γιατί οπωσδήποτε υπάρχει μια αφήγηση πάνω στο χαρτί. Εκεί είναι αυτό που θέλεις να πεις, αυτό που θέλεις να σχεδιάσεις ή να σχολιάσεις. Δε χωράει θεωρητική ανάλυση. Όσον αφορά την πλαστική πλευρά, εκεί τα πράγματα έχουν το ψάξιμό τους. Κάθε φορά που αρχίζεις ένα έργο, αρχίζεις από μια τελεία, ή από μια γραμμή ή από ένα σχήμα. Σιγά-σιγά, αυτό το πράγμα χρειάζεται και κάτι άλλο. Υπάρχει ένας διάλογος.

2. Κάθε έργο την ώρα που το φτιάχνω είναι μοναδικό για τον εξής λόγο: Όχι γιατί διαφέρει το ένα από το άλλο, αλλά γιατί διαφέρει η διαδικασία. Για παράδειγμα έχω ένα μεγάλο τελάρο, το ‘χω φτιάξει, το έχω τελειώσει και προσπαθώ να φτιάξω το πηχάκι γύρω-γύρω. Και βλέπω ότι εκείνη τη στιγμή το τελάρο κουνιέται και στραβώνει! Όχι ρε φίλε, έχει στραβώσει το τελάρο μου…. Δε ξέρω τι να κάνω. Και παιδεύομαι… Να βάλω σταυρούς, να το στηρίξω, να το φέρω από ‘δω και να το φέρω από ‘κει…. Το έφτιαξα, το ξάπλωσα στο πάτωμα και του είπα, “μπορεί με την υγρασία να στρώσεις λίγο”.

3. Ή, έχω ένα μικρό τελάρο, πανέμορφο. Μου άρεσε πάρα πολύ, λόγω του ότι ήταν και ένα παλιό Land Rover, το είχα κάνει πάνω σε μια στροφούλα και είχε ένα πανέμορφο ουρανό. Σκέφτηκα να το δουλέψω από πίσω και να του βάλω ακροβάτες. Ξέρεις τι γίνεται; Είναι ένας δρόμος που μοιάζει με την Ερμού και έχει σπίτια από τη μια και σπίτια από την άλλη. Και περνάει το Land Rover σε μια στροφή. Ενώ δούλευα, μου ‘ρθε η ιδέα να βάλω από πίσω σκοινάκια με ανθρωπάκια τα οποία να πηγαίνουν από τη μια στην άλλη πλευρά. Σαν ακροβάτες. Βλέποντας μετά το έργο από μπροστά, διαπιστώνω ότι φαίνονται τα ανθρωπάκια στη μπροστινή επιφάνεια. Με βάζουν δηλαδή τα έργα από μόνα τους σε δρόμους, που νόμιζα ότι θα ήταν εύκολοι αλλά είναι τελικά γεμάτοι εκπλήξεις.

4. Είναι αυτοκίνητα της δεκαετίας του εξήντα και του εβδομήντα, φωτογραφικά ζωγραφισμένα. Αλλά είναι και αυτό ένα ζωγραφικό κολάζ. Δηλαδή, τα αυτοκίνητα και τα κτήρια -γιατί είναι αστικά τα τοπία κυρίως- δε συναντήθηκαν ποτέ. Εγώ τα φέρνω να συναντηθούν. Αυτή είναι η διαδικασία.

5. Μ’ αρέσει να υπάρχει κάτι που να το βλέπει ο άλλος και μπορεί να του θυμίζει κάποια πράγματα ή μπορεί και όχι. Μπορεί να το ανακαλύπτει εκείνη τη στιγμή. Η ζωγραφική είναι έτσι, είναι αυτό το πράγμα. Δε χρειάζεται πολλές κουβέντες, χρειάζεται βλέμμα.

+ Η έκθεση με τίτλο “Αυτοκίνητα Σύμβολα” του Στέφανου Καράμπαμπα εγκαινιάζεται στην γκαλερί Αργώ την Τετάρτη, 5 Φεβρoυαρίου, στις 19:30 και θα παραμείνει ανοικτή μέχρι και τις 22.02.14.

Η έκθεση είναι αφιερωμένη στη Νίκη Μαραγκού.

Ώρες λειτουργίας, Δευτέρα – Παρασκευή 10.00 – 13.00 και 17.00 – 20.00, Σάββατο 10.00 – 13.00 Πληροφορίες: 22754009

  • Show Comments

You May Also Like

Για πράττε για μετάπραττε: Ο πολιτισμός των συναλλαγών στην Οθωμανική Κύπρο

Συνέντευξη στη Χριστίνα Λάμπρου Μια ιστορία από τα Οθωμανικά χρόνια για τρεις Κύπριους -έναν ...

ΡΕΝΟΣ ΓΑΒΡΗΣ : Ταινία για την κρίση των ανθρώπων, όχι των αριθμών

Συνέντευξη στη Μερόπη Μωυσέως Είναι από την Κύπρο, σπουδάζει στη Βοστώνη και ετοιμάζει μια ...

ΒΑΣΙΛΗΣ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ

Συνέντευξη στην Μερόπη Μωυσέως/ Φωτογραφία Ελένη Παπαδοπούλου Ο Έλληνας σκηνοθέτης Βασίλης Νικολαΐδης παρουσιάζει για ...

Περιφορά σε δομή συλλογική

Ανατρέχοντας στη χρήση της «γραμμής» στη μέχρι τώρα πρακτική του, ο περφόρμερ PASHIAS παρουσιάζει ...

Χαράλαμπος Μαργαρίτης : «Σκοπός είναι το αντάμωμα»

Συνέντευξη στον Παύλο Νεοφύτου/Φωτογραφία Νικόλας Ιορδάνους “Το Κέντρο Τεχνών Κίμωνος δεν προσκομίζει τίποτα νέο, ...

Η νεκρή φύση στην κυπριακή τέχνη

Συνέντευξη στη Χριστίνα Λάμπρου/Φωτογραφία: Ελένη Παπαδοπούλου Η Ελένη Νικήτα μιλά στο “Π” για την ...

X