ΡΕΝΟΣ ΓΑΒΡΗΣ : Ταινία για την κρίση των ανθρώπων, όχι των αριθμών

Συνέντευξη στη Μερόπη Μωυσέως

Είναι από την Κύπρο, σπουδάζει στη Βοστώνη και ετοιμάζει μια ταινία για την Ελλάδα.

Ο Ρένος Γαβρής επιχειρεί μέσα από τη μυθοπλαστική, μικρού μήκους, ταινία του με τίτλο ‘Λιτότητα’ να μεταφέρει την επίγευση της επιβαλλόμενης λιτότητας εξαιτίας της οικονομικής κρίσης.

Στις 4 Απριλίου 2012, ο συνταξιούχος φαρμακοποιός Δημήτρης Χριστούλας πήρε ένα πιστόλι και αφαίρεσε τη ζωή του, δίπλα σε ένα δέντρο στην πλατεία Συντάγματος, στο κέντρο της πολύπαθης Αθήνας.

«Η κατοχική κυβέρνηση Τσολάκογλου εκμηδένισε κάθε ίχνος επιβίωσής μου. Δεν μπορώ να βρω άλλον τρόπο αντίδρασης εκτός από ένα αξιοπρεπές τέλος, πριν αρχίσω να ψάχνω στα σκουπίδια για να επιβιώσω και γίνω βάρος στο παιδί μου», έλεγε μεταξύ άλλων το σημείωμα που άφησε πίσω του.

Με βατήρα εκκίνησης την αυτοκτονία του 77χρονου Χριστούλα, ο μεταπτυχιακός φοιτητής κινηματογράφου στο Emerson College της Βοστώνης Ρένος Γαβρής ξεκίνησε τη διαδρομή δημιουργίας μιας μικρού μήκους ταινίας με τίτλο ‘Λιτότητα’. Ο ίδιος υπογράφει το σενάριο και τη σκηνοθεσία της ταινίας, η οποία εστιάζει στις κοινωνικές συνέπειες της επιβαλλόμενης λιτότητας.

«Η ειρωνεία είναι πως, για να φτιάξουμε μια ταινία για την οικονομική κρίση, χρειαζόμαστε πολλά λεφτά» σημειώνει ο Ρένος Γαβρής στην ταινία προώθησης που ετοίμασε για την εκστρατεία συλλογής 10 χιλιάδων ευρώ ώστε να δημιουργήσει την ταινία του, στην πλατφόρμα του Indiegogo.

Πρωταγωνιστής στην ταινία θα είναι ο Αντώνης Κατσαρής.

Τα γυρίσματα θα γίνουν τον ερχόμενο Ιούνιο στην Αθήνα, θα ακολουθήσει το μοντάζ, η επεξεργασία χρωμάτων, ήχου και μουσικής, και το τελικό αποτέλεσμα θα είναι έτοιμο για εισδοχή σε φεστιβάλ κινηματογράφου την άνοιξη του 2015.

Ενώ ζεις στην Αμερική, στρέφεις το ενδιαφέρον σου στην Ελλάδα. Γιατί;

Πάντα είχα μιαν ευαισθησία με την Ελλάδα. Από μικρός ταξίδευα στην Αθήνα, στη Βόρειο Ελλάδα, στην Πελοπόννησο, είτε με τους γονείς μου είτε σε κατασκηνώσεις είτε με το σχολείο. Στην Ελλάδα ζουν και πολλοί εκλεκτοί φίλοι και συγγενείς. Οι πρώτες μου σπουδές ήταν στο Πανεπιστήμιο Πειραιά και αυτά τα τέσσερα χρόνια ίσως ήταν τα καλύτερά μου. Η περίοδος αυτή ήταν καθοριστική για τη ζωή μου. Μύθος και απομυθοποίηση μαζί. Η κοινωνία με τους ανθρώπους της, εικόνες, βιώματα, προκλήσεις, αδιέξοδα να συνθέτουν το παζλ της φοιτητικής ζωής. Εκεί άρχισα να βλέπω πίσω από τα πράγματα και πίσω από τις καταστάσεις. Η πολιτική, τα πανεπιστήμια που έκλειναν συνεχώς, οι διαμαρτυρίες στους δρόμους… Αποκορύφωμα, η δολοφονία του Αλέξανδρου [σ.σ. Γρηγορόπουλου] που με επηρέασε σε μεγάλο βαθμό.
Αν και συνέχισα τις σπουδές μου στο Λονδίνο, κάνοντας στροφή 180 μοιρών ως προς το αντικείμενο των σπουδών μου, δεν ξεθώριασαν οι εικόνες της Αθήνας μέσα μου. Νιώθω την Ελλάδα σαν ένα δεύτερό μου σπίτι. Γεγονότα σαν αυτά των τελευταίων χρόνων, τα οποία προκάλεσε η οικονομική κρίση, όχι μόνο δεν με αφήνουν αδιάφορο, αλλά νιώθω να με επηρεάζουν βαθύτερα.

Ποια είναι η επαφή σου με την ελληνική πραγματικότητα, σήμερα;

Στην Ελλάδα, Αθήνα συγκεκριμένα, έζησα από το 2005 έως το 2009 σε μια περίοδο όταν η οικονομική κρίση δεν είχε καλά-καλά αρχίσει. Την αγανάκτηση των ανθρώπων, τις έντονες διαμαρτυρίες στους δρόμους, τη διεκδίκηση, τα είδα και τα έζησα πιο έντονα από τότε που έγινε η δολοφονία του νεαρού Αλέξανδρου.Το ότι είμαι μακριά εδώ και αρκετά χρόνια δεν σημαίνει ότι δεν ενδιαφέρομαι. Επιπλέον, έχω δει αρκετά ντοκιμαντέρ και ενημερώνομαι συχνά μέσω του διαδικτύου κυρίως, αλλά και με τη συναναστροφή μου με άτομα της ελληνικής παροικίας εδώ στη Βοστώνη. Επίσης, έχω αρκετούς πολύ καλούς φίλους, στην Αθήνα κυρίως, με τους οποίους είμαι σε συχνή συνομιλία και μου αναμεταδίδουν με τη δική τους οπτική γωνία τα όσα συμβαίνουν. Το ότι είμαι τόσο μακριά ίσως να με κάνει να νιώθω πιο δυνατά συναισθήματα, ειδικά όταν ακούω περιπτώσεις ανθρώπων που η απογοήτευση τους οδηγεί στα άκρα. Και ταυτόχρονα θαυμάζω αυτούς τους ανθρώπους που είναι στους δρόμους, αντιστέκονται και το παλεύουν.

Τα κοινωνικοπολιτικά προβλήματα που προκύπτουν από την κρίση στην Ελλάδα θεωρείς ότι έχουν την ίδια εφαρμογή σε όλες τις “μνημονιακές” χώρες;

Λίγο-πολύ, ναι. Οι διαφορές βρίσκονται στην ιδιοσυγκρασία και στις νοοτροπίες κάθε λαού. Στον τρόπο που έμαθαν να βλέπουν τη ζωή, στις προτεραιότητες.

Γιατί ειδικά η περίπτωση Χριστούλα;

Σοκαρίστηκα με την είδηση για την αυτοκτονία του. Αρχικά δεν πίστευα ότι άνθρωποι στην Ελλάδα είχαν φτάσει σε αυτό το σημείο. Μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχα ακούσει για άλλες αυτοκτονίες λόγω οικονομικής κρίσης. Παρακολουθούσα τα γεγονότα στο Σύνταγμα και, από έρευνα που έκανα μετά, έμαθα ότι υπήρχαν κι άλλες αυτοκτονίες, που όμως αποσιωπήθηκαν. Το μόνο που μπορούσα να συγκρίνω με την πράξη του συνταξιούχου ήταν η περίπτωση του βουδιστή μοναχού που αυτοπυρπολήθηκε δημοσίως στο Βιετνάμ.
Ένας από τους λόγους για τους οποίους με επηρέασε η πράξη του Χριστούλα, που για μένα ήταν άκρως συγκλονιστική, είναι ότι έγινε δημόσια, ένα πρωινό στην καρδιά της Αθήνας, απέναντι από τη Βουλή. Έτσι, με τίποτα δεν θα μπορούσε να αποσιωπηθεί. Για μέρες μετά ενημερωνόμουν διαδικτυακά για τα όσα έγραφαν οι εφημερίδες. Θαύμασα αυτόν τον άνθρωπο.
Βέβαια δεν πρέπει να παρασυρθεί κανείς και να θεωρήσει ότι η ταινία μου είναι μεταφορά της πραγματικής ζωής του Δημήτρη Χριστούλα. Είναι μυθοπλασία, εμπνευσμένη όμως από την πράξη του.

Έχουν δημιουργηθεί πολλές ταινίες και δη ντοκιμαντέρ σε σχέση με την ελληνική κρίση. Τι καινούργιο θα ειπωθεί με την ταινία σου;

Πολλές είναι οι ιστορίες που επαναλαμβάνονται στον κινηματογράφο και πολλά τα κοινά θέματα με τα οποία καταπιάνονται τα ντοκιμαντέρ. To σημαντικό δεν είναι απαραίτητα να πεις κάτι καινούργιο, αλλά ο τρόπος με τον οποίο θα το αφηγηθείς κινηματογραφικά, η οπτική γωνία με την οποία επιλέγεις να δεις το θέμα.Η ταινία αυτή δεν έχει τόσο πολύ στόχο να θίξει πολιτικούς και κυβερνήσεις ή να ασχοληθεί με τα αίτια που οδήγησαν στην κρίση. Ο σκοπός της μικρού μήκους ταινίας μου είναι να μπει βαθιά στην ψυχολογία και στο προσωπικό δράμα ανθρώπων που υποφέρουν από τη λιτότητα που επέβαλε η κρίση.

Εμπνεόμενος από τον άνθρωπο Δημήτρη Χριστούλα, ευελπιστώ να δείξω πώς κάποια άτομα καταλήγουν στην υπέρτατη επανάσταση για να ακουστούν και να ευαισθητοποιήσουν. Θέλω η ταινία μου να αγγίξει τον μέσα κόσμο του θεατή και όχι να κατηγορήσω ή να προκαλέσω “επαναστάσεις”. Να έρθει όσο γίνεται πιο κοντά στον κεντρικό χαρακτήρα της ταινίας, για να δείξω ξεκάθαρα τόσο το μέγεθος της ψυχικής δύναμης του ήρωα όσο και το μέγεθος της ανάγκης του για διατήρηση της αξιοπρέπειας. Η λιτότητα που επιβλήθηκε δεν ερμηνεύεται από όλους το ίδιο και τα όριά της διαφέρουν από άνθρωπο σε άνθρωπο.

Πώς επέλεξες τον Αντώνη Κατσαρή;

Έψαχνα για ηθοποιό. Τα περασμένα Χριστούγεννα, όταν ήμουν για διακοπές στην Κύπρο, άρχισα να ερευνώ στο διαδίκτυο ανάμεσα σε Κύπριους ηθοποιούς. Το πρόσωπο και η όλη εικόνα του Αντώνη Κατσαρή με τράβηξε μεμιάς. Συνέχισα να μαζεύω πληροφορίες και σύντομα διαπίστωσα πως επρόκειτο για έναν πολύ αξιόλογο ηθοποιό και άνθρωπο. Αν και δεν είχα δει τον Αντώνη Κατσαρή ποτέ ζωντανά στο θέατρο, πρόσεξα ιδιαίτερα την πειστικότητά του στις κινήσεις και στις εκφράσεις του σε ταινίες όπου έλαβε μέρος. Πεισματικά επέμενα πως ήταν ο καταλληλότερος για τον ρόλο στην ταινία μου. Αξιοποίησα εκλεκτούς φίλους της οικογένειας που γνώριζαν τον ηθοποιό και έτσι άρχισε η μεταξύ μας επικοινωνία. Είναι ιδιαίτερη τιμή για μένα που ανταποκρίθηκε θετικά με το που διάβασε το σενάριο και θέλω με την ευκαιρία αυτή να τον ευχαριστήσω θερμά.

 

Ο Ρένος Γαβρής μεγάλωσε στη Λευκωσία. Έζησε στην Ελλάδα σχεδόν 4 χρόνια σπουδάζοντας Πληροφορική στο Πανεπιστήμιο Πειραιά, αλλά πριν ολοκληρώσει τις σπουδές του αποφάσισε να ακολουθήσει το πραγματικό του ενδιαφέρον και να σπουδάσει την τέχνη του κινηματογράφου. Πήρε το πρώτο του πτυχίο από το Royal Holloway, University of London, το 2012 και με υποτροφία του Ιδρύματος Fulbright συνεχίζει σήμερα για μεταπτυχιακό στο Emerson College της Βοστώνης, στις ΗΠΑ. Αυτή είναι η πρώτη του κινηματογραφική δουλειά με θέμα την οικονομική κρίση.

+ Μάθετε περισσότερα εδώ: www.austerityfilm.com, στηρίξτε την ταινία εδώ: igg.me/at/austerityfilm, για συνεχή ενημέρωση σχετικά με την ταινία εδώ: facebook.com/austerityfilm

ΠΑΡΑΘΥΡΟ | ΠΟΛΙΤΗΣ

You May Also Like

Ιφιγένεια Εν Αυλίδι στην Πράσινη Γραμμή|Απελευθέρωση από τα «πρέπει» μιας τραγωδίας

  «Η ιστορία είναι μια σειρά από συμφωνημένα ψέματα» είχε πει ο Ναπολέων Βοναπάρτης ...

Σάββας Κυριακίδης | Πρώτη γνωριμία με τον καλλιτεχνικό διευθυντή ΘΟΚ

Συνέντευξη στη Μερόπη Μωυσέως | Φωτογραφίες Ελένη Παπαδοπούλου Τρία χρόνια και πέντε μήνες παρέμενε ...

Αλκυόνη Παπαδάκη: Ζωή από μελάνι

Συνέντευξη στο Δημήτρη Γεωργίου Μία σχέση «καθοριστική» στη ζωή του κάθε ανθρώπου, τη σχέση ...

Η οργανική διαδικασία μιας πρώτης ταινίας

Λίγο πριν την πρεμιέρα της πρώτης μεγάλου μήκους ταινίας του, ο Σάιμον Φαρμακάς μίλησε ...

«Ικέτιδες» Εθνικού και ΘΟΚ

Με μια «απλή, λιτή και περιεκτική» αντιμετώπιση της τραγωδίας «Ικέτιδες» του Ευριπίδη, το Εθνικό ...

Ai Weiwei: Never Sorry

Γράφει η Χριστίνα Λάμπρου, 10.4.2011   Μια βδομάδα μετά τη σύλληψη του, ο Κινέζος ...

X