Αιφνιδιάστηκα. Ίσως ευχάριστα. Κι ύστερα…

Γράφει η Μερόπη Μωυσέως

* Ομολογώ ότι με ξάφνιασε η απόφαση του διοικητικού συμβουλίου του ΘΟΚ να επαναπροκηρύξει τη θέση του διευθυντή του οργανισμού, θεωρώντας ότι κανένας από τους επτά υποψήφιους δεν πληροί τα απαιτούμενα προσόντα.

* Απ’ όλες τις επιλογές που είχαν τα μέλη του συμβουλίου, αυτή την απέκλεια.

* Πόνταρα στο ότι θα θελήσουν να δώσουν τέλος -έστω, συμβιβαστικό- σε όλο αυτό το μπλέξιμο. Να μπει ένας διευθυντής και να ξεχαστούν όλα.

* Αυτό είναι, μάλλον, το θετικό της απόφασης. Ότι δεν αποτελεί συμβιβαστική λύση. Κι ας βάζει πράγματι, όπως σημειώνει ο Βαρνάβας Κυριαζής σε συνέντευξή του στο Π [σελ. 5], τον οργανισμό σε νέες περιπέτειες.

* Ποιες είναι αυτές; Η πιθανότητα, κατ’ αρχάς, να προσφύγουν στη δικαιοσύνη και οι επτά που απορρίφθηκαν. Αλλά, έστω κι ένας να προσφύγει, ο ΘΟΚ θα οδηγηθεί και πάλι στην αίθουσα του δικαστηρίου.

* Δεν ξέρω τα προσόντα του καθενός. Φαντάζομαι, όμως, ότι κάποιοι είχαν κάτι να επιδείξουν. Ειδάλλως ίσως δεν θα έμπαιναν στον κόπο να αιτηθούν για τη θέση.

* Ωστόσο η ομολογουμένως τολμηρή απόφαση του δ.σ. δεν μοιάζει να έχει ληφθεί επιπόλαια.

* Σκεφτείτε μόνο ότι δεν μπορούσαν να ζητήσουν προσωπικές συνεντεύξεις με τους υποψήφιους: να συζητήσουν το όραμά τους, να δουν αν κατέχουν την ‘άριστη χρήση της ελληνικής γλώσσας’, προσόν που απαιτείται σύμφωνα με την προκήρυξη της θέσης, να… συγκόψουν αν έχουν ακεραιότητα χαρακτήρα [!!!], επίσης προαπαιτούμενο, όπως και το εξής βλακώδες:

* “Δεκαετής πείρα στη λογοτεχνική δημιουργία”. Και να πιστέψω ότι δεν μπήκε το συγκεκριμένο προσόν για να εξυπηρετήσει συγκεκριμένο άνθρωπο, για μια θέση η οποία απαιτεί διοικητικές ικανότητες και όραμα για το θέατρο.

* Δύο είναι, τώρα, τα στοιχήματα του ΘΟΚ: να αποφύγει τις προσφυγές [δύσκολο] και να ενθαρρύνει με κάποιον τρόπο νέα πρόσωπα να αιτηθούν για τη θέση, η οποία εθεωρείτο πάντα κάτι πολύ μακρινό για όσους δεν είναι μέσα στο σύστημα.

* Νομίζω πως πια αυτή είναι η ευκαιρία που πρέπει να εκμεταλλευτεί ο οργανισμός, έχοντας λάβει την απόφαση επαναπροκήρυξης της θέσης.

* Και κάτι ακόμη, που το επισημαίνει ο κ. Κυριαζής στη συνέντευξή του και έχει τονιστεί ξανά από διάφορα ‘μέτωπα’: φέρει βαριά την ευθύνη για αυτό το μπλέξιμο το διοικητικό συμβούλιο της τετραετίας 2009-2012. Το λέει πρώτα απ’ όλους το Ανώτατο Δικαστήριο.

* Φέρουν, λοιπόν, βαριά την ευθύνη ο πρόεδρος, ο αντιπρόεδρος και τα μέλη του τότε δ.σ. για την επιπολαιότητα με την οποία έλαβαν τότε τις αποφάσεις τους.

* Κι όμως, για τη νέα θεατρική σεζόν 2014-15, ο τότε αντιπρόεδρος του δ.σ., Νεόφυτος Ταλιώτης, ανέλαβε τη σκηνοθεσία μιας από τις παραγωγές της Κεντρικής Σκηνής. * Δεν αμφισβητεί κανείς τις ικανότητες του κ. Ταλιώτη [έχει ανεβάσει και μια από τις αγαπημένες μου παραγωγές] αλλά δεν μπορεί να μην επισημάνει κανείς το ολίγον παράδοξο της επιστροφής του στον ΘΟΚ, μετά από όλα όσα έχουν συμβεί. * Δεν είναι θέμα “τιμωρίας”. Είναι θέμα αρχής. Και φαίνεσθαι. Περί αυτού δεν είναι η ουσία του θεάτρου;

You May Also Like

Μέχρι νεωτέρας

* Αφεντικό, μήπως να αναστείλουμε και το πολιτιστικό ένθετο γι’ αυτές τις μέρες; * ...

Γεια χαρά

Γράφει η Μερόπη Μωυσέως * Παρακαλώ να ενεργοποιηθεί το κυβερνητικό σύστημα, ο υφυπουργός παρά ...

Μια ιστορική μέρα και η χαμέρπεια της καθημερινότητας

Γράφει η Μερόπη Μωυσέως * “Η σημερινή μέρα είναι ιστορική για την Τεχνική Επιτροπή ...

Επιστροφές

* Δύο ιστορίες που αξίζει να αναφερθούν ως υπόβαθρο στο θέμα των ημερών, την ...

Γιατί πρέπει να επιμείνουμε

Τα κυπριακά μουσεία χρήζουν αναμφισβήτητα πολλών βελτιώσεων, δεν είναι όμως και για να τα ...

Εγκαίνια σε κλίμα βαρύ

Το κόκκινο χαλί που στρώθηκε έξω από το ανακαινισμένο Δημοτικό Θέατρο Λευκωσίας μαρτυρούσε τις ...

X