Στιγμές

  • Την περασμένη Τετάρτη, 19 Νοεμβρίου, απονεμήθηκε το βραβείο Γ. Φ. Πιερίδης, της Ένωσης Λογοτεχνών Κύπρου στην Ήβη Μελεάγρου, η οποία υπήρξε «πρωτοπόρος στις προσπάθειες για  ανανέωση του μυθιστορηματικού και γενικά του πεζογραφικού λόγου που γράφεται στην Κύπρο».

  • Δεν ήταν μια λαμπερή βραδιά. Η Ένωση Λογοτεχνών Κύπρου παρουσιάζει τις λιγότερο λαμπερές εκδηλώσεις όπου μπορεί να παραστεί κανείς. Για τους πολλούς, ίσως και ανιαρές. Κάποτε και ανοργάνωτες και συχνά επαναλαμβανόμενες.

  • Ήταν, όμως, μια βραδιά ξεχωριστή.

  • Για το έργο της Ήβης Μελεάγρου «Ανατολική Μεσόγειος» μίλησε η Μυρτώ Αζίνα, ενώ ο Λευτέρης Παπαλεοντίου εστίασε μεν στην «Ανατολική Μεσόγειο», αλλά αναφέρθηκε και στα λοιπά έργα της. Μίλησε, επίσης, για το βιβλίο που ξεκίνησε να γράφει η Ήβη Μελεάγρου αλλά έμεινε ανολοκλήρωτο.

  • Γιατί; Απαντά η ίδια στη συνέντευξη που φιλοξενούμε σήμερα στις σελίδες 6-7, απάντησε όμως και στην ομιλία που έδωσε αποδεχόμενη το βραβείο της.

  • Εξήγησε ότι επρόκειτο για ένα βιβλίο με θέμα τον αγώνα αντίστασης μετά τα τραγικά γεγονότα του ’74 και το μοίρασμα του νησιού στα δύο. Ωστόσο η κοινωνία της δεκαετίας του ’90 το λιγότερο που είχε στο μυαλό της ήταν τον αγώνα αντίστασης.

  • Πώς, λοιπόν, να δημιουργήσει κανείς λογοτεχνικά, από κάτι ανύπαρκτο; Έτσι, σταμάτησε.

  • Η Ήβη Μελεάγρου, για κάποιους «μια αστή», για άλλους μια δυναμική γυναίκα, η οποία μεγάλωσε σε ένα σπίτι όπου σημαντικότερο ήταν το υψηλό πνεύμα από την οικονομική επιβίωση, έκλεισε την ομιλία της ως εξής:

  • «Η δεκαετία του ‘90 απομένει ρευστή και συγκεχυμένη. Κανείς δεν διαγράφει μια συγκεκριμένη στρατηγική για τον τόπο. Πολλές και ποικίλες φωνές ακούγονται, λείπει η μοναδική συγκροτημένη φωνή που θα διαγράψει τη δυναμική κατεύθυνση για τον τόπο. Έτσι, το βιβλίο δεν γραφόταν. Σήμερα υπάρχει μια συγκεκριμένη στρατηγική. Είναι η ενωμένη Κύπρος και η επανασύνδεση Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Η συγκεκριμένη κατεύθυνση θα μπορούσε να δώσει μια διέξοδο στο ανολοκλήρωτό μου βιβλίο. Οι κοινές ελληνοκυπριακές και τουρκοκυπριακές συνάξεις, που πυκνώνουν ολοένα, μοιάζουν με μια ελπίδα φωτός στον τόπο. Μια ενδεχόμενη λύση λειτουργική και βιώσιμη θα αποτελούσε έναν καταλύτη στη μορφή ζωής, που ενδεχομένως θα έλυνε τα προσωπικά μας προβλήματα και θα διάνοιγε μια ελπιδοφόρα προοπτική στον τόπο γενικότερα. Ελπίζουμε. Αυτό μόνο έχουμε για να στηριζόμαστε. Την ελπιδοφόρα προοπτική».

  • Θα ήταν ιδανικός τρόπος για να ολοκληρώσει την ομιλία της. Αλλά δεν τον επέλεξε.

  • Η Ήβη Μελεάγρου είπε κάτι ακόμα, που στην Κύπρο σήμερα -μια χώρα που παρ’ όλα τα οικονομικά της προβλήματα θεωρείται μια χώρα της προόδου, με μορφωμένους ανθρώπους να την κατοικούν, μια χώρα ενταγμένη στην ΕΕ- δεν θα έπρεπε να χρειάζεται να το πει:

  • «Θα διατυπώσω έναν καταληκτικό λόγο. Η λογοτεχνική δημιουργία για σας μιλά, εσάς όλους εκφράζει. Είναι μια ενασχόληση καθόλου εύκολη. Σας ζητώ να μας στηρίζετε και να μας διαβάζετε. Αυτή η συμμετοχή σας στο έργο μας, μας ενισχύει. Ενισχύει την ταλαιπωρημένη μικρή μας πατρίδα. Σας ευχαριστώ».

  • Προηγουμένως, ο Λευτέρης Παπαλεοντίου είχε πει: «Είναι καιρός το έργο της να διδάσκεται στην ανώτερη και ανώτατη εκπαίδευση».

 

You May Also Like

Προβολές εν πλω, τρικυμία εν κρανίω

Γράφει η Μερόπη Μωυσέως Την επόμενη βδομάδα, 15 Οκτωβρίου, ξεκινά το φετινό Διεθνές Φεστιβάλ ...

Το καλό της επένδυσης

Θέμα ανάδειξης και αξιοποίησης του ψηφιδωτού της ρωμαϊκής περιόδου που αναπαριστά τους Άθλους του ...

Με το πόδι στη νέα σεζόν

Γράφει η Μερόπη Μωυσέως * Ήταν πολύ μεγάλο το ενδιαφέρον για το κείμενο της ...

Η καρδιά ενός από μας

Γράφει η Μερόπη Μωυσέως * Από τις παραστάσεις που είδα το τελευταίο διάστημα, δύο ...

Νέοι και αρχαίοι

* Μια κουβέντα για το νέο δ.σ. της Ένωσης Σκηνοθετών Κύπρου: για πρώτη φορά ...

Αμηχανία

Γράφει η Μερόπη Μωυσέως * Πόσο άτσαλα μπορεί να επικοινωνήσει ένας οργανισμός τα θέματά ...

X