Μαζική αντίδραση των γραφιστών στον Καναδά ενάντια σε φοιτητικό διαγωνισμό της κυβέρνησης για τα 150 χρόνια του Καναδά

Γράφει η Αγγελική Μιχαλοπούλου-Καρρά / @makad.cy

Ο μεγάλος Ρώσος συγγραφέας Λέων Τολστόι στο αυτοβιογραφικό του έργο “Μια εξομολόγηση”, με τη δύναμη του κριτικού ρεαλισμού που τον διακρίνει, αναφέρει χαρακτηριστικά ότι “το λάθος δεν παύει να είναι λάθος, επειδή η πλειοψηφία μετέχει σε αυτό”.
Και πώς θα μπορούσε άραγε να χαρακτηριστεί διαφορετικά η απόφαση της καναδικής κυβέρνησης να προκηρύξει ανοικτό φοιτητικό διαγωνισμό σχεδιασμού λογοτύπου για να γιορτάσει τα 150 χρόνια κρατικής της υπόστασης. Γιατί μπορεί ανάλογα παραδείγματα να έχουν πληθύνει τα τελευταία χρόνια όχι μόνο διεθνώς αλλά και στην Κύπρο, αλλά θα όφειλαν οι εκάστοτε κρατικοί αξιωματούχοι αν όχι να γνωρίζουν τον Τολστόι και το έργο του, ψιλά γράμματα θα πει κάποιος, τουλάχιστον να μπορούν να διακρίνουν τη διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στο σωστό και το λάθος.

Η ιστορία έγινε γνωστή και διαδόθηκε κυρίως διαμέσου των ηλεκτρονικών μέσων ενημέρωσης και κοινωνικής δικτύωσης και αφορά την αντίδραση της Ένωσης Καναδών Σχεδιαστών που εν ολίγοις ζητά από την καναδική κυβέρνηση να ακυρώσει τον εν λόγω διαγωνισμό. Στο κείμενο, το οποίο προσυπογράφουν πάνω από 4.000 επαγγελματίες του χώρου της οπτικής επικοινωνίας, η οργάνωση των Καναδών σχεδιαστών αναφέρει χαρακτηριστικά ότι σε αυτού του τύπου τους διαγωνισμούς καλούνται να λάβουν μέρος άτομα που ως επί το πλείστον ασχολούνται περιστασιακά ως γραφίστες. Είναι λανθασμένη η εντύπωση ότι οι επαγγελματίες του κλάδου απολαμβάνουν το να συμμετέχουν σε αυτά τα είδη των διαγωνισμών. Για έναν σχεδιαστή που λαμβάνει στα σοβαρά τη δουλειά του δεν αντιπροσωπεύουν τίποτε άλλο παρά “αγγελίες” για εργασία χωρίς αμοιβή. Στην πραγματικότητα μέσω της διαδικασίας αυτής μεγάλο πλήθος σχεδιαστών καλούνται να ξοδέψουν αμέτρητες ώρες εργασίας για την παραγωγή ιδεών και την εκπόνηση σχεδίων που δεν θα χρησιμοποιηθούν ποτέ, αλλά ούτε και θα πληρωθούν. Οι διαγωνισμοί μεταφέρουν στο κοινό την εσφαλμένη εντύπωση ότι οι γραφίστες θα πρέπει πρόθυμα να παρέχουν την πνευματική τους εργασία και τα σχέδιά τους, όποτε αυτό τους ζητηθεί, χωρίς να έχουν έστω την προσδοκία κάποιας πληρωμής.

Όπως πολύ γλαφυρά και με έντονη δόση χιούμορ αναφέρεται στην ανακοίνωση, το ισοδύναμο ενός τέτοιου διαγωνισμού θα ήταν ο πελάτης ενός εστιατορίου να ζητούσε να του παρασκευάσουν 5 γεύματα και να πληρώσει μόνο για το ένα που τελικά θα του άρεσε. Τελικά όλοι οι μετέχοντες σε μια τέτοια διαδικασία βγαίνουν χαμένοι κυρίως λόγω έλλειψης επαρκούς παραγωγικής και σωστής επικοινωνίας. Με σχεδόν μαθηματική ακρίβεια το τελικό αποτέλεσμα δεν θα έχει την απαιτούμενη από τον πελάτη ποιότητα και όλοι οι εμπλεκόμενοι πολύ απλά θα χάσουν τον χρόνο τους. Το αξιοσημείωτο στην όλη υπόθεση είναι ότι ακόμα και ο νικητής του διαγωνισμού είναι αμφίβολο αν καταφέρνει να κερδίσει κάτι από αυτή. Τις περισσότερες φορές δεν λαμβάνει την ενδεδειγμένη αποζημίωση ή έστω προβολή για την εργασία του, ενώ συχνά χάνει και την κυριότητα των πνευματικών του δικαιωμάτων επί του έργου που έχει παραγάγει. Συχνά αυτοί οι δήθεν διαγωνισμοί δημιουργικότητας προωθούνται ως ευκαιρίες για να εμπλέξουν θετικά τους φοιτητές/σπουδαστές και κατ’ επέκταση το κοινό, αλλά η ουσία είναι ότι απλά χρησιμοποιούνται για την εξασφάλιση φθηνών λύσεων που τελικά καταλήγουν να είναι αμφιβόλου ποιότητας, αισθητικής και επικοινωνιακής δύναμης.

Δυστυχώς αυτή η πρακτική, εκ μέρους κυρίως κρατικών φορέων, έχει βρει τον δρόμο της και μέχρι το νησί μας. Τα παραδείγματα πολλά και τα αποτελέσματα, τι άλλο;… πενιχρά. Η απλή λογική έχει αρχίσει να προβάλλεται ως αιρετική και η κοινή γνώμη αδυνατεί να διακρίνει πόσο επιζήμια μπορεί να είναι μακροπρόθεσμα για την εγχώρια επιχειρηματικότητα και οικονομία του τόπου. Το design αποτελεί τη σύγχρονη έκφραση της βαριάς πολιτιστικής μας κληρονομιάς στον τομέα των τεχνών και των γραμμάτων και για τον λόγο αυτό θα έπρεπε να αντιμετωπίζεται με τη δέουσα υπευθυνότητα. Μπορεί, ενάντια στο γενικότερο κλίμα απαξίωσης, τέτοιου είδους θέσεις να ακούγονται αιρετικές, αλλά όπως είπε και ο Γιεβγκένι Ζαμιάτιν “οι αιρετικοί είναι το μόνο πικρό ένδικο μέσο κατά της εντροπίας της ανθρώπινης σκέψης”.

Στη φωτογραφία: Adrian Jean, ο πρόεδρος της Ένωσης Γραφιστών του Καναδά.

  • ΠΑΡΑΘΥΡΟ

    Το «Παράθυρο» είναι το πολιτιστικό ένθετο της εφημερίδας Πολίτης [Κύπρος] και του διαδικτυακού πόρταλ www.politis.com.cy. Ειδήσεις, συνεντεύξεις, συναντήσεις, ρεπορτάζ, ήχοι, εικόνες – κινούμενες και στατικές, κριτικές προσεγγίσεις, λοξές ματιές. Βλέπουμε το δέντρο, δεν χάνουμε το δάσος

You May Also Like

Λέξεις και εικόνες

Γράφει η Αγγελική Μιχαλοπούλου-Καρρά // @aggeliki.mk /Φωτογραφία Αγγελική Μιχαλοπούλου-Καρρά “Μια εικόνα αξίζει όσο δέκα ...

6ο Παγκόσμιο Συνέδριο Τυπογραφίας και Οπτικής Επικοινωνίας ICTVC

Γράφει η Αγγελική Μιχαλοπούλου – Καρρά Με αφορμή μια από τις σημαντικότερες διοργανώσεις, σε ...

Το αβγό του Κολόμβου

Γράφει η Αγγελική Μιχαλοπούλου-Καρρά Μέσα στη μεγάλη αίθουσα των δεξιώσεων, με τα στενά, ψηλά ...

Το σκίτσο του πρώτου εξώφυλλου του Τεν Τεν πωλήθηκε 1 εκατ. δολάρια

H αρχική εικονογράφηση του πρώτου εξώφυλλου που εστιάζει στον Τεν Τεν και κυκλοφόρησε τον ...

Σπύρος Δρακάτος: Το Spir.to της οπτικής επικοινωνίας

Ο Σπύρος Δρακάτος ασχολήθηκε με τη γραφιστική επειδή, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο ίδιος, κάποια ...

Μέλανδρος Γκανάς: «Με τα κόμικς έμαθα πάρα πολλά»

Συλλέκτης, εκδότης, σεναριογράφος, ο Μέλανδρος Γκανάς αποτελεί μια σπάνια περίπτωση ανθρώπου που πραγματικά έχει ...

X