ΘΟΚ αγνοούμενος [2]

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης

Πριν από κάποιες εβδομάδες είχα, που λέτε, διερωτηθεί αν υπάρχει μια κάποια προσέγγιση από τον ΘΟΚ στο θέμα του τουρκοκυπριακού θεάτρου, της επαφής των θεάτρων των δύο πλευρών και της προβολής της θεατρικής κουλτούρας της μιας πλευράς στην “άλλη”.
Αφορμή ήταν η παράσταση του “Αγνοούμενου” του Τ/Κ Δημοτικού Θεάτρου στο Σατιρικό, για την οποία ακούστηκαν τα καλύτερα και η οποία δεν μπόρεσε να επαναληφθεί, μάλλον για λόγους που άπτονται των οικονομικών. Ενός τομέα δηλαδή στον οποίο, φαντάζομαι, ο ΘΟΚ έχει λιγότερα εμπόδια.

Μαζί με αυτό το ερώτημα [στην ουσία: πώς βλέπει το κρατικό θέατρο της Κύπρου μια σημαντική μερίδα του πληθυσμού της χώρας;] θυμήθηκα και την ανεξήγητη ελληνική σημαία που δεσπόζει έξω από το [κρατικό, να το ξαναπούμε, όχι ελληνοκυπριακό] θέατρο μαζί με την κυπριακή και την ευρωπαϊκή. Ο ΘΟΚ συνέχισε να αγνοεί το ερώτημα, και για αυτό το ερώτημα επαναλήφθηκε σε παραπολιτικό την επόμενη εβδομάδα, με συνοδεία φωτογραφίας.

Εφ’ όσον λοιπόν ο ΘΟΚ κατά πως φαίνεται δεν θεωρεί ότι το ερώτημα χρήζει απάντησης, δημιουργείται χώρος για ανάπτυξη θεωριών:

* Δεδομένης της παρουσίας και της σημαίας της ΕΕ, μήπως η Κύπρος [ή έστω ο ΘΟΚ] έχει ενταχθεί στην Ελλάδα ως επαρχία ή νομός με παρόμοιο τρόπο που έχει ενταχθεί και στην ΕΕ; * Μια και μετά το [ευπρόσδεκτο, γιατί να το κρύψουμε άλλωστε] πρωτόκολλο συνεργασίας με το Εθνικό Θέατρο Ελλάδας έπεσε και η ιδέα ανεβάσματος -μαζί με το Εθνικό Θέατρο του Ισραήλ- των επιστολών του Αποστόλου Παύλου, ετοιμάζονται ακόμα δύο στύλοι για τη σημαία του Ισραήλ και της Εκκλησίας της Κύπρου; * Είναι και ο ΘΟΚ επίλεκτη προκεχωρημένη μονάδα του ελληνισμού, που θα έλεγε και ο Καμμένος; Αυτή τη σημαία θα υψώσει η ΕΛΔΥΚ στο πλήρωμα του χρόνου; * Μια και εδώ ο ΘΟΚ δεν έχει πολιτική για τα όσα αφορούν μια από τις δύο κοινότητες ή κουλτούρες ή γλώσσες της χώρας, ζητάμε πολλά;

  • ΠΑΡΑΘΥΡΟ

    Το «Παράθυρο» είναι το πολιτιστικό ένθετο της εφημερίδας Πολίτης [Κύπρος] και του διαδικτυακού πόρταλ www.politis.com.cy. Ειδήσεις, συνεντεύξεις, συναντήσεις, ρεπορτάζ, ήχοι, εικόνες – κινούμενες και στατικές, κριτικές προσεγγίσεις, λοξές ματιές. Βλέπουμε το δέντρο, δεν χάνουμε το δάσος

You May Also Like

Τα απομεινάρια μιας μέρας

Με αφορμή τη βράβευση του Καζούο Ισιγκούρο με το Νόμπελ Λογοτεχνίας 2017, η ασημαντότητα ...

Δικοινοτισμός, τέλος

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Δικοινοτισμός, τέλος. Ετραγουδήσαμε κοινά τραγούδια με διαφορετικούς στίχους, ήβραμε κοινές ...

No Piss Land

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Στη Νεκρή Ζώνη δεν υπάρχει χώρος να κατουρήσεις. Τουλάχιστον όχι ...

Διαφάνεια

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Γύρω που το εργοτάξιο της πλατείας Ελευθερίας [ή τζαι Ozgurluk ...

Περηφάνια και προκατάληψη

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Δεν είσαι κάθε μέρα περήφανος για την κυπριακή κοινωνία. Για ...

ΘΟΚ αγνοούμενος

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Δεν κατάφερα να πάω στον «Αγνοούμενο» στο Σατιρικό Θέατρο, λόγω ...

X