Το άγνωστο δέντρο

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης

Θα έθελε πολλά να πααίννει κάθε μέρα με το λεωφορείο. Όμως το έκαμμε μόνο τες ημέρες που έξερε πως μπορούσε να εν χαλαρός τζαι που δεν θα είσιε άλλα βούριστρα. Όσο καλές τζαι να ήταν οι προθέσεις του, το μεγάλο μπλε όχημα εν θα ήταν τζαμέ ανά πάσα στιγμή όπως το αυτοκίνητο.

Γι’ αυτό τζαι μόλις κάποιες μέρες επαρπάταν ώς την στάση. Τζαι κάθε μια που τζείνες τις ημέρες, επέρναν που ένα δεντρό κλαδεμένο ως τη βάση των κλώνων, τιτσίρικο, χωρίς ενδείξεις για την ταυτότητα και το είδος του, μέσα σε ένα χωράφι που κάποια στιγμή είσιε γίνει χώρος για μπάζα. Το χώμα γυρόν που το δεντρό ισιώσαν το έκτοτε με τον σιοίρο, όμως εν εμπήκαν στον κόπο να το καθαρίσουν διεξοδικά. Ήταν ένα δεντρό, μεταξύ τριών χτηρίων τζαι ενός δρόμου, με ρίζες στα κουγκριά του χτίσματος που κάποτε εζούσε γυρόν του.

Ούλλον τον σιειμώνα το δεντρό εμίνησκε ξερό, σχεδόν όπως το πεθαμένο. Πού να ξέρει αν ανέπνεε ή αν κάτι εκινήτουν μέσα στα κόκκαλά του; Αναρωθκιέτουν κατά πόσο θα έφκαιννε ποττέ κάποιο νέο κλωνί, ή αν θα εμείνισκε τζαμέ, όπως το κούτσουρο, να στέκει μέσα στα χώματα τζαι τα τούφλα. Τζαι κυρίως τον έτρωε η περιέργεια τι δέντρο ήταν το άγνωστο δέντρο. Εν έξερε πολλά για να το αναγνωρίσει μόνο που τον κορμό.

Ούτε η άνοιξη το εξύπνησε. Όσο παραπάνω το εθώρεν να μεν συγκινείται, με τον ήλιο να του φακκά κάθε μέρα, τις θερμοκρασίες να ανεβαίνουν, τον τζαιρό να δείχνει να κάμμει στροφή, τόσο εθεωρούσε πως πιττίν, τούτο ήταν. Πιο ζωντανό πλάσμα εμπόρεν να αντισταθεί στον ήλιο;

Αναπόφευκτα μιαν ημέρα, εφάνηκε ένα μικρό εξόγκωμα σε ένα που τα κουτσά κλωνιά. Τζαι τότε τζαι άλλα, τζαι άλλα, με μιαν ιδέα πράσινου να ξεπετάσσεται τζαι να κουντά την επιφάνεια για να δει έξω. Τζείνη την ημέρα που τα επρόσεξε εφάκκα του δεντρού γυρόν μισή ώρα παρατηρώντας τα, ώσπου τζαι έχασε το λεωφορείο. Εξαναπήε τις επόμενες μέρες, ψάχνοντας για λεπτομέρειες που εν θα φαίνουνταν για μέρες.

Τζαι τότε μια μέρα ήβρε το χωράφι κλειστό με λαμαρίνες, το δεντρό ορατό μόλις που μια χαραμαθκιά. Εθώρε το κάποτε να ξημουττίζει, ώσπου μια μέρα τα τούφλα γυρόν που την νέα οικοδομή ανεβήκαν σαν την παλλίροια τζαι εχώσαν το. Εν έμαθε ποττέ το όνομά του.

  • ΠΑΡΑΘΥΡΟ

    Το «Παράθυρο» είναι το πολιτιστικό ένθετο της εφημερίδας Πολίτης [Κύπρος] και του διαδικτυακού πόρταλ www.politis.com.cy. Ειδήσεις, συνεντεύξεις, συναντήσεις, ρεπορτάζ, ήχοι, εικόνες – κινούμενες και στατικές, κριτικές προσεγγίσεις, λοξές ματιές. Βλέπουμε το δέντρο, δεν χάνουμε το δάσος

You May Also Like

Συγκίνηση

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Και να μην θέλεις να γράψεις για τις τ/κ εκλογές, ...

Invasion of the giant candidates

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Μια μέρα οι κάτοικοι της χώρας ξύπνησαν και οι παράξενοι ...

Ας μην κλαίμε πάνω από το κουγκρί

Άνοιξε και η γέφυρα της πλατείας Ελευθερίας, κατά κάποιο τρόπο, ως πέρασμα μέσα από ...

Δεν ξεχνώ – για αυτό πίνω

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Στις τουαλέτες μπαρ της παλιάς Λευκωσίας κάποιος ή κάποια έγραψε ...

Ίσος προς ίση

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Σχεδόν να μας ξεφύγει μια ιστορική τηλεοπτική στιγμή, σε εικόνα ...

Πολυκατοικίες και εξοχικά

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Έξω από τη Μόσχα απλώνονται, η μια μετά την άλλη, ...

X