Η Μαίρη Κόντζογλου μιλά για τα «Παλιά Ασήμια»

Συνέντευξη στην Ελίζα Κωνσταντίνου

Με αφορμή την επίσκεψή της στην Κύπρο για την παρουσίαση της τριλογίας «Τα Παλιά Ασήμια», η Μαίρη Κόντζογλου, η αγαπημένη συγγραφέας χιλιάδων αναγνωστών, μιλά στο «Παράθυρο» και μοιράζεται μαζί μας την εμπειρία της.

Μιλήστε μας λίγο για την τριλογία «Τα Παλιά Ασήμια».

«Τα παλιά ασήμια» είναι ένα ιστορικό έργο που διαδραματίζεται κατά κύριο λόγο στη Μικρασία και συγκεκριμένα στην Καππαδοκία και διαπραγματεύεται, μέσα από την ιστορία μιας οικογένειας και του περίγυρού της, το θέμα της Ανταλλαγής των πληθυσμών.

Ποια ήταν η πηγή έμπνευσής σας;

Έμπνευσή μου υπήρξε καταρχάς η ίδια η Καππαδοκία, ένας τόπος μαγικός που με σαγήνευσε με τη δύναμή του. Συνεχίζω να είμαι σίγουρη πως ό,τι και όσα έχουν συμβεί εκεί είναι γραμμένα με ανεξίτηλο μελάνι στην ιστορία του σύμπαντος.
Όταν συνάντησα τη Χαμογελαστή Παναγιά της Μονής των Παλιών Ασημιών, ήξερα πως θα έγραφα αυτό το βιβλίο.

Πόσο καιρό σας πήρε να ολοκληρώσετε τη συγγραφή της τριλογίας και πώς νιώσατε όταν ολοκληρώθηκε;

Με την τριλογία ασχολήθηκα τεσσεράμισι χρόνια γιατί απαιτήθηκε μια τεράστια έρευνα ιστορική, εθνολογική, λαογραφική, κοινωνιολογική, χρειάστηκαν επιτόπου επισκέψεις, μελέτη μονογραφιών, επισκέψεις σε λαογραφικά μουσεία και συνομιλία με απογόνους των ανταλλαγμένων, χριστιανούς και μουσουλμάνους.
Όταν ολοκλήρωσα τη συγγραφή, αισθάνθηκα ό,τι και σε όλα τα υπόλοιπα βιβλία μου. Μια τεράστια ορφάνια.

Πόσο δύσκολο ήταν να γράψετε για το θέμα της ανταλλαγής πληθυσμών; Σας προβλημάτισε το γεγονός ότι ελάχιστα έχουν γραφτεί;

Ίσα ίσα, το γεγονός πως δεν έχουν γραφτεί παρά ελάχιστα –μετρημένα στα δάχτυλα του ενός χεριού– μυθιστορήματα για την Ανταλλαγή των πληθυσμών και όλα πριν από πάρα πολλά χρόνια, το βρήκα πως είναι μια εξαιρετική ευκαιρία να μιλήσω εγώ για το θέμα. Για παράδειγμα, δεν θα έγραφα ποτέ ένα μυθιστόρημα για την καταστροφή της Σμύρνης. Το εξαντλήσαμε το θέμα, πρέπει να το αφήσουμε λίγο να «αναπαυθεί».

Η ανταλλαγή πληθυσμών δεν αφορούσε μόνο τους χριστιανούς της Μικράς Ασίας, αλλά και τους μουσουλμάνους της Ελλάδας. «Διαφορετικοί» άνθρωποι πέρασαν ακριβώς τα ίδια πράγματα, εγκατέλειψαν τα σπίτια τους και θρήνησαν θύματα. Πιστεύετε πως η τριλογία προσθέτει ένα λιθαράκι στη δημιουργία κουλτούρας ειρήνης;

Όπως πολύ σωστά τονίσατε η Ανταλλαγή αφορούσε διαφορετικούς ανθρώπους. Όμως αφορούσε ανθρώπους… Για να είμαι αντικειμενική σ’ αυτό που έγραφα, όφειλα να δω και την άλλη πλευρά, τους μουσουλμάνους.

Συναντήσατε δυσκολίες κατά τη συγγραφή της τριλογίας; Αν ναι, ποιες ήταν αυτές;

Όχι ιδιαίτερες. Όταν ξεκίνησα να γράφω είχα μελετήσει επιμελώς το θέμα μου. Θα έλεγα πως είχα εξαντλήσει το θέμα τόσο ιστορικά όσο και κοινωνιολογικά. Δεν έμενε παρά να γράψω τη μυθιστορία.

Τι αγαπήσατε περισσότερο;

Τις γνώσεις που αποκόμισα από όλη αυτή τη μελέτη και την εμβάθυνση στην Καππαδοκία και στην ιστορία.

Ποιος είναι ο αγαπημένος σας ήρωας; Γιατί;

Η Σεβαστή Χατζηαβράμογλου φυσικά. Είναι η γυναίκα-σύμβολο, η κόρη, η αδελφή, η ερωμένη, η Μάνα. Είναι η πρόσφυγας, η κυνηγημένη, η διωγμένη, η ανεπιθύμητη. Είναι η γυναίκα που αγαπάει, αισθάνεται ευγνωμοσύνη και σεβασμό. Θα έλεγα πως είναι Η Γυναίκα.

Στην τριλογία παρακολουθούμε έναν μεγάλο, βαθύ και αλησμόνητο έρωτα που άντεξε στα βάθη του χρόνου. Τι είναι για εσάς ο έρωτας και ποια η αξία του στη ζωή σας;

Ο έρωτας είναι έμπνευση, είναι φως, είναι δημιουργία, είναι κινητήρια δύναμη.
Προσωπικά δεν κάνω τίποτα αν δεν είμαι ερωτευμένη με το «αντικείμενο του πόθου» μου. Δεν αγοράζω ούτε ένα ζευγάρι παπούτσια, αν δεν τα ερωτευτώ πρώτα!

Μπορεί να ευδοκιμήσει ένας μεγάλος έρωτας σήμερα;

Ασφαλώς! Κι ας έχουν αλλάξει τόσο οι σχέσεις, κι ας έχουν ισοπεδωθεί τα πάντα. Ο έρωτας, όπως λέει και ο Όμηρος, είναι ανίκητος στη μάχη!

Ο κόσμος αγκαλιάζει κάθε σας δουλειά. Πώς νιώθετε όταν ακούτε ή διαβάζετε κριτικές αναγνωστών;

Χαρούμενη, γεμάτη, ενθαρρυμένη.

Ποιο ή ποια από τα βιβλία σας ξεχωρίζετε;

Το κάθε μου βιβλίο το αγαπώ περισσότερο για διαφορετικούς λόγους.
«Το μέλι το θαλασσινό», γιατί ήταν το πρώτο μου δημιούργημα, ήταν σαν να λέμε ο πρώτος μου έρωτας.

Το «Περπάτα με τον άγγελό σου» το αγαπώ, γιατί με απελευθέρωσε, με έκανε να καταλάβω πως η τέχνη δεν έχει όρια, πως μπορούμε να κάνουμε και να πούμε αυτό που αισθανόμαστε. Βέβαια, αυτό μπορεί να μην αρέσει σε κάποιους αλλά ο δημιουργός, δεν νοείται να είναι καθοδηγούμενος.

«Οι μεσημβρινοί της ζωής» ήταν ένα προσωπικό μου στοίχημα. Ήθελα να γράψω μια μεγάλη ιστορία, ένα πολυπρόσωπο βιβλίο που όμως θα κρατούσε ως το τέλος το ενδιαφέρον του αναγνώστη. Το κατάφερα, και αυτό μου έδωσε μεγάλη αυτοπεποίθηση.

Το «Χίλιες ζωές απόψε» είναι το βιβλίο που, σαν αναγνώστρια, θα μου άρεσε περισσότερο από όλα, θέλω να πω είναι του απόλυτου αναγνωστικού μου γούστου και κριτηρίου, αντιλαμβάνεστε λοιπόν πως το έγραψα για μένα αλλά το αγάπησε ο κόσμος.

Τέλος «Τα παλιά ασήμια» είναι ένα έργο μεγαλειώδες, με το οποίο έβαλα το λιθαράκι στη σχέση μου με το ιστορικό μυθιστόρημα.

Ποιους συγγραφείς αγαπάτε και πως έχουν επηρεάσει τη γραφή σας;

Αγαπώ, θαυμάζω και παρακολουθώ πολλούς συγγραφείς. Εξαιρώντας τους κλασικούς που τους βρίσκω ανυπέρβλητους, αγαπώ και παρακολουθώ την Ιωάννα Καρυστιάνη, τη Ζυράννα Ζατέλη, τον Αλέξη Πανσέληνο, τον Θανάση Βαλτινό. Μου αρέσει ο Ροθ, ο Μπαρνς… Φοβάμαι πως θα ξεχάσω κάποιους και δεν είναι σωστό. Υποθέτω πως όλοι με έχουν επηρεάσει και εύχομαι να έχει συμβεί.

Τι πιστεύετε ότι θα μπορούσε να κάνει τους Έλληνες και τους Κύπριους να διαβάζουν περισσότερο;

Η παιδεία ασφαλώς, πρωτίστως και κατά κυριότερο λόγο. Υποθέτω πως θα βοηθούσε και η σωστή διδασκαλία της λογοτεχνίας στα σχολεία.

Και λέω «υποθέτω», γιατί εγώ δεν διδάχτηκα ποτέ λογοτεχνία στο σχολείο, εκτός από κάτι «νεκρά» ποιήματα, μέτριας έως κατωτέρας αξίας, αλλάλάτρεψα τη λογοτεχνία. Και έβλεπα πάντα τον πατέρα μου να διαβάζει…

Ποιο βιβλίο διαβάζετε αυτό το διάστημα;

«Αμίλητα, βαθιά νερά» της Ρέας Γαλανάκη και «SAPIENS» του Harari.

Ποιον τίτλο θα βάζατε στο βιβλίο της ζωής σας;

Αμάν! Ξέρετε τι δύσκολο είναι να βρεθεί τίτλος για ένα βιβλίο; Μη μου βάζετε τώρα να βρω και για το βιβλίο της ζωής μου!

Υπάρχει κάποια νέα ιστορία στο μυαλό σας που περιμένει να γραφτεί;

Υπάρχουν πολλές ιστορίες στο μυαλό μου, απορώ πώς χωράνε. Μια από αυτές υλοποιήθηκε και είναι στις τελευταίες λέξεις της…

Λίγα λόγια για τη συγγραφέα:

Η Μαίρη Κόντζογλου γεννήθηκε, µεγάλωσε και συνεχίζει να µεγαλώνει στη Θεσσαλονίκη.

Έχει σπουδάσει Πολιτικές Επιστήµες στο Πάντειο Πανεπιστήµιο και έχει εργαστεί σε µεγάλες ελληνικές εταιρείες, µε αντικείµενο πάντα την Επικοινωνία.

Έχει εκδώσει τα μυθιστορήματα «Το Μέλι το Θαλασσινό» (2008), «Περπάτα µε τον άγγελό σου» (2009), «Χίλιες ζωές απόψε» (2013), την τριλογία «Οι μεσημβρινοί της ζωής» (2011) που αποτελείται από τα βιβλία «Στους ήλιους του έρωτα», «Στα φεγγάρια της αλήθειας», «Στη γη της αγάπης» και την τριλογία «Τα παλιά ασήμια» (2014) που αποτελείται από τα βιβλία «Τα Παλιά Ασήμια», «Μια προσευχή για τα Παλιά Ασήμια», «Πέρα από τα Παλιά Ασήμια».

ΠΑΡΑΘΥΡΟ | ΠΟΛΙΤΗΣ

  • ΠΑΡΑΘΥΡΟ

    Το «Παράθυρο» είναι το πολιτιστικό ένθετο της εφημερίδας Πολίτης [Κύπρος] και του διαδικτυακού πόρταλ www.politis.com.cy. Ειδήσεις, συνεντεύξεις, συναντήσεις, ρεπορτάζ, ήχοι, εικόνες – κινούμενες και στατικές, κριτικές προσεγγίσεις, λοξές ματιές. Βλέπουμε το δέντρο, δεν χάνουμε το δάσος

You May Also Like

ΣΥΠΡΙΕΝ ΚΑΤΣΑΡΗΣ | Υπηκοότητα: κυπριακή και γαλλική

Συνέντευξη στην Μερόπη Μωυσέως Κάνοντας ένα ταξίδι-αστραπή στην πατρίδα όπου δεν έζησε ποτέ, ο ...

Γλαύκος Κοντεμενιώτης: Οπωσδήποτε τζαζ

Ύστερα από πέντε χρόνια απουσίας, ο Γλαύκος Κοντεμενιώτης βρέθηκε ξανά την περασμένη βδομάδα στο ...

Συνάντηση με τον Reno Wideson

Γράφει η Ελένη Παπαδοπούλου Τα πλαστικά τρίγωνα σημαιάκια με το σύμβολο του ΗΒ στους ...

Κρίστη Παπαδοπούλου στο ρόλο της «Τζούλη» επτά χρόνια μετά

Συνέντευξη στην Κατερίνα Μιχάηλου Πρεμιέρα έκανε την Τετάρτη 3 Απριλίου 2019 στο Θέατρο Ένα ...

Uwe Timm: Σημαντικότεροι από τις ιδεολογίες είναι οι άνθρωποι που αντιδρούν

Συνέντευξη στη Μερόπη Μωυσέως Ο Ούβε Τιμ ήταν ο μικρότερος γιος στην οικογένεια τριών ...

Μαρία Κυριάκου: «Το θέατρο πρέπει να παράγει κοινωνική συνείδηση»

Η βία γεννά βία. Η φράση υιοθετείται –ή τουλάχιστον επιχειρείται να εξηγηθεί– στο νέο ...

X