Αυτόπτης μάρτυρας

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης

Περπατούσε στη δροσιά του πρωινού, πριν ακόμα οι άσφαλτοι της πόλης ζεσταθούν από τον ήλιο, και είδε μπροστά του να ορθώνεται, στο τέρμα ενός κατά τα άλλα φυσιολογικού δρόμου, ένα τσιμεντένιο τείχος και πίσω του ένα ερείπιο. “Γιατί το ερείπιο γράφει πάνω του Multicultural Innovation Center;” διερωτήθηκε. Προσπαθούσε να παντρέψει στο μυαλό του την εικόνα ενός κτηρίου, που έμοιαζε να βγήκε από τα πλάνα στην τηλεόραση για το βομβαρδισμένο Χαλέπι, με αυτή των λαμπερών ντιζαϊνάτων γραμμάτων στο μπαλκόνι.

Ο τουρίστας είχε φτάσει την προηγούμενη μέρα στη Λευκωσία, μετά από μέρες παραθερισμού στις θάλασσες του Κάτω Πύργου, στα Λουτρά της Αφροδίτης και στο χάνι του Πρωταρά. Μαζί με τους φίλους που επισκεπτόταν στην Κύπρο, είχε πεταχτεί μέχρι και στην Αμμόχωστο και είχε δει την κλειστή πόλη να δεσπόζει στο πίσω μέρος της παραλίας, “σαν βομβαρδισμένη Καλλιθέα”, που είχε πει και μια Ελληνίδα λογοτέχνης.

Είχε σκεφτεί και πει φωναχτά, όταν είδε την περίκλειστη Αμμόχωστο, πως δεν μπορεί, δεν γίνεται η πολιτική να κρατά όμηρο τη ζωή, τις δυνατότητες και τη συνέχιση. Και άντε η Τουρκία είναι κακιά, συνέχισε, εσείς γιατί δεν το πολεμάτε; Και αν το πολεμάτε και μετά από τέσσερις δεκαετίες δεν πετύχατε τίποτα, γιατί δεν καταλαβαίνετε πως κάνετε κάτι λάθος;

Τώρα έβλεπε ξανά το ίδιο, στο κέντρο μιας πόλης που μέχρι πριν από λίγο θεωρούσε πως θα ήταν ως επί το πλείστο φυσιολογική. Είχε υποτιμήσει δηλαδή την ιδέα της μοιρασμένης πόλης και της πράσινης γραμμής γιατί άκουσε πως πλέον ο καθένας μπορούσε να περάσει εύκολα στην άλλη πλευρά και πως η διαίρεση δεν ήταν αυτό που ήταν κάποτε. Εκείνο όμως που είδε τελικά, ήταν στο κέντρο της Λευκωσίας μια παράλληλη διάσταση. Καταστροφή, με μια επικάλυψη των ονείρων που είχαν γίνει κάποτε.
Η επιγραφή, τού εξήγησαν, ήταν ένα μέρος της πρότασης της πόλης για να φιλοξενήσει την πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης, η οποία βρισκόταν αυτή τη στιγμή στην Πάφο. Τότε, το μακρινό 2011, οι πιο τολμηροί ήθελαν να φαντάζονται μια εντελώς νέα αναγεννημένη χώρα, μια νέα πρωτεύουσα να ορίζει τον εαυτό της μέσα από τον θεσμό.

Αυτό που έμεινε το έβλεπε μπροστά του. Καταστροφή, με επικάλυψη ελπίδας και ακόμα μια επικάλυψη ματαίωσης. Αποφάσισε να μη ξαναρωτήσει τους φίλους του για το τι γινόταν στο κέντρο. Πήγαν για έναν καφέ και την επόμενη μέρα επέστρεψαν στη θάλασσα.

  • Γιώργος Κακούρης

    Γεννήθηκε στις ΗΠΑ το 1982. Σπούδασε δημοσιογραφία και πολιτικές επιστήμες στα πανεπιστήμια NYU της Νέας Υόρκης και UCL του Λονδίνου. Εργάζεται ως δημοσιογράφος από το 2005 ως συνεργάτης και από το 2009 μόνιμα στην εφημερίδα «Πολίτης» καλύπτοντας πολιτικά και διεθνή θέματα. Αρθρογραφεί κάθε Κυριακή στο πολιτιστικό ένθετο «Παράθυρο» και ραδιοφωνεί κάθε Σάββατο στην εκπομπή «Καζαντί» στον «Πολίτη 107,6» | kakouris.g@politis-news.com |@nekatomenos

You May Also Like

Αμόρφωτοι αιώνες

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Ένιωσα τρομερά αμόρφωτος στον Παρθενώνα. Γιατί, στα 33 και βάλε, ...

Η φαντασίωση στην εξουσία

9.10.2011 Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Πριν από μερικές ημέρες, από μια τοποθεσία στην παλιά ...

Άσε με να αδιαφορήσω

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Καλέ μου βουλευτή. Πραγματικά αδιαφορώ αν σε έπιασαν με κάποιον ...

Οι Τραμπ μας

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Όταν μιλά ο Αρχιεπίσκοπος για ΛΟΑΤΙ θέματα ή το Κυπριακό ...

Νονά Ελίτα

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Τώρα τελευταία σε εκπομπές τύπου Ελίτας εμφανίζονται -εκτός από γκρούπις ...

Τσάρλι Χέμπντο

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Πόσο μακριά μας είναι αλήθεια τα όσα συνέβησαν στα γραφεία ...

X