Μικρά και χρήσιμα

* Remote Pafos! Go Go Go! Η θεατρική ομάδα Rimini Protokoll βρέθηκε από το Βερολίνο στην Πάφο, δημιούργησε μια ιδιότυπη διαδρομή για την πόλη που δεν περιλαμβάνει τα τουριστικά στερεότυπα αλλά, αντίθετα, μια πολύ ξεχωριστή όψη της φετινής Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης και ξεκίνησε τις παρουσιάσεις στους δρόμους της. Συστήνεται ανεπιφύλακτα γιατί είναι μια ξεχωριστή εμπειρία, πολύ ευχάριστη αλλά που θέτει και τους προβληματισμούς της. Ένα ιδιόμορφο GPS θα σας καθοδηγήσει στην πόλη και με την άχρωμη φωνή του θα θέσει ζητήματα υπαρξιακά, κοινωνικά, πολιτικοοικονομικά. Τελικά, σε μια θεατρική παράσταση ποιοι είναι οι θεατές και ποιοι οι ηθοποιοί; Πώς προσλαμβάνει κανείς μια ομάδα ανθρώπων που συμπεριφέρονται αλλοπρόσαλλα; Μέχρι ποιο σημείο δεχόμαστε “οδηγίες πλοήγησης” από το GPS;

* Οι διαδρομές ξεκίνησαν στις 27 Σεπτεμβρίου και θα συνεχιστούν μέχρι τις 4 Οκτωβρίου στις 17:00 με αφετηρία από τη Σπηλιά της Φάμπρικας. Και ξανά από τις 3 Νοεμβρίου μέχρι τις 8 Νοεμβρίου στις 15:30 από την ίδια αφετηρία.

* Σε γερές -οργανωτικές και μάρκετινγκ wise- βάσεις πατά το Dubitanda και αυτό είναι μέρος της επιτυχίας του. Ο λόγος για το πρόγραμμα του ΘΟΚ που θα λάβει χώρα από τον Οκτώβριο μέχρι τον Δεκέμβριο στο Θέατρο Αποθήκες στα Λατσιά. Το σχόλιο που ακολουθεί επαναλαμβάνεται από την έκδοση της περασμένης Τετάρτης και τίθεται προς συζήτηση: “Το πρόγραμμα Dubitanda αποτελεί μια ολοκληρωμένη πρόταση που θα μπορούσε να ενταχθεί στο πρόγραμμα οποιουδήποτε πολιτιστικού φορέα καθώς δεν αφορά μόνο το θέατρο αλλά ανοίγεται στον ευρύτερο χώρο των παραστατικών τεχνών. Πάει, όμως, και πέρα από αυτό. Ήδη από την οργανωτική του δομή και τον τρόπο προώθησής του φαίνεται πως λειτουργεί σαν ένας ανεξάρτητος μικροοργανισμός εντός του ΘΟΚ που επανασυστήνει έναν χώρο στις παρυφές της πόλης με σύγχρονους, προσιτούς και εξωθεσμικούς τρόπους [και όρους;]. Εν τέλει, αν όλα τίθενται υπό αμφισβήτηση στο Dubitanda, ενδεχομένως πρώτιστα να κρίνεται ο ίδιος ο ΘΟΚ. Και έτσι η εξωστρέφεια του οργανισμού είναι και δείγμα ενδοσκόπησης”.

* Πάντως, έκανε μεγάλο φάουλ το Dubitanda σε σχέση με μια από τις φιλοξενούμενες παραστάσεις του, το Relic, του Ευριπίδη Λασκαρίδη. Η αθηναϊκή παραγωγή φτάνει στην Κύπρο και για το Open House Festival [που έβαλε κάμποσα λεφτά για την κάθοδο]. Από συναδελφική ευγένεια και μόνο, όφειλε ο Στέφανος Δρουσιώτης και ο ΘΟΚ να αναφέρουν στη συνέντευξη Τύπου που παραχώρησαν τη συνεργασία με το φεστιβάλ και το Ριάλτο γι’ αυτή την παραγωγή, όχι να την υιοθετήσουν ως αποκλειστική τους.

* Απολύτως εκτεθειμένος είναι ο δήμαρχος της Λευκωσίας Κωνσταντίνος Γιωρκάτζης μετά την απόφαση της Επιτροπής Πολιτισμού του Δήμου Λευκωσίας να απορρίψει το αίτημα μετονομασίας μέρους της λεωφ. Μάρκου Δράκου, του δρόμου μπροστά από το Λήδρα Πάλας σε οδό Κωστή Αχνιώτη. Η πρακτική μετονομασίας, λέει, δεν συνηθίζεται παρά μόνο σε περιπτώσεις εξαιρετικές ή για… λόγους δημοσίου συμφέροντος. Αλήθεια, ποιος ήταν ο λόγος… δημοσίου συμφέροντος που συνέτρεχε για τη μετονομασία της λεωφ. Σανταρόζα σε Σπύρου Κυπριανού και της οδού Λεονίδου σε Αναστάσιου Γ. Λεβέντη. “Η επιτροπή [σ.σ. με προεδρεύουσα τη Λεώνη Ορφανίδου aka ΛευκωσιάΖω] σκέφτεται να δώσει το όνομα σε νέο δρόμο”, είπε ο δήμαρχος, αλλά όλοι γνωρίζουμε πως υπάρχει μια… στενότητα επ’ αυτού καθώς δεν υπάρχουν νέοι δρόμοι στη Λευκωσία! Ούτε προβλέπεται να γίνουν! “Μόνο σε προέδρους της ΚΔ ή σε μεγάλους ευεργέτες” λοιπόν δίνονται τα ονόματα δρόμων. Κι αναρωτιέμαι, πώς μετριούνται οι μεγάλοι ευεργέτες και πώς εννοούνται οι εξαιρετικές περιπτώσεις. Διότι ο Κωστής Αχνιώτης ήταν μια εξαιρετική περίπτωση ανθρώπου που για χρόνια λειτουργούσε υπέρ της επανένωσης της χώρας του. Και έθεσε πολλά θεμέλια στα οποία πατούμε σήμερα για να μπορούμε να μιλάμε σαν άνθρωπος προς άνθρωπο με τους Τουρκοκύπριους. Ναι, υπάρχει μια ελίτ στη Λευκωσία και στην Κύπρο που δεν επιτρέπει ούτε στα μικρά, δημοκρατικά αιτήματα μεγάλης μερίδας κοινού την υλοποίησή τους, κι αυτό είναι πολύ πιο εκνευριστικό από όλες και όποιες αποτυχίες της πολιτείας. Ο Κωστής Αχνιώτης υπήρξε μια εξαιρετική περίπτωση ανθρώπου του οποίου η ευεργεσία δεν χρειάζεται να αναζητηθεί στο Λάγος της Νιγηρίας αλλά στην κρίσιμη μεθόριο της Λευκωσίας. Και στο εκπαιδευτικό σύστημα του Λυκείου Γερίου κάποτε. Ρωτήστε να μάθετε δήμαρχε.

* Καλό Οκτώβρη.

You May Also Like

Αλέ ρετούρ

* Ελπίζω να γνωρίζετε ότι ο νέος υπουργός Παιδείας, Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας είναι ...

Πόσο κάνει το λεωφορείο;

Γράφει η Μερόπη Μωυσέως * Τι είπε ο υπουργός Παιδείας και Πολιτισμού στη συνέντευξη ...

Προκλήσεις

Γράφει η Μερόπη Μωυσέως * Πόσο προκλητικός πια αυτός ο Δήμος Λεμεσού; * Μα, ...

“Το αισθητικό μέλλον της πόλης” – Η θέα το 1985

Γράφει η Χριστίνα Λάμπρου + “Είναι νομίζω κατάλληλη η στιγμή να σταθούμε για λίγο ...

Δύο δράσεις, ένα συμπέρασμα

Γράφει η Μερόπη Μωυσέως * Λίγο πριν από την εκπνοή του 2016, ο Θεατρικός ...

Από το Cock μέχρι τη… μικρή οθόνη

Γράφει ο Μιχάλης Σταύρου Η έκρηξη ομοφοβίας, λογοκρισίας ή απλά… αμπαλατοσύνης δεν είναι προνόμιο ...

X