Όλοι μιλούν για το Relic

Αποταθήκαμε στον δημιουργό του έργου, Ευριπίδη Λασκαρίδη, για να μάθουμε περισσότερα γι' αυτό το ιδιαίτερο πλάσμα με το απίθανο σώμα

Το Open House Festival τον προσκάλεσε και το Θέατρο Ριάλτο φιλοξενεί την Κυριακή 8 Οκτωβρίου στη σκηνή του τον Ευριπίδη Λασκαρίδη, για την πρώτη παρουσίαση του Relic στην Κύπρο [που θα ρίξει και την αυλαία του Open House Festival]. Πρόκειται για ένα πολυσυζητημένο έργο που πρωτοπαρουσιάστηκε στην Αθήνα από τον Λασκαρίδη και την ομάδα του OSMOSIS, προτού συνεχίσει την πορεία του σε ευρωπαϊκά φεστιβάλ. “Σε έναν αυτοσχέδιο χώρο, με μια DIY διάθεση, ένα φοβερά ιδιαίτερο πλάσμα με ένα απίθανο σώμα επαναπροσδιορίζει τη σχέση μας με τον χώρο και τον χρόνο, δημιουργώντας την αίσθηση πως η μεταμόρφωση, η γελοιότητα και η υπερβολή μπορεί να είναι τελικά ένας γρήγορος δρόμος προς την ποίηση.

Σαν ένα απόκοσμο καμπαρέ, ένα ανοίκειο βαριετέ, το Relic δοκιμάζει τα όρια του κοινού και του περφόρμερ ταυτόχρονα”, σημειώνεται επισήμως για το Relic, που μετά την παράσταση της Κυριακής στο Ριάλτο θα ταξιδέψει για δύο παραστάσεις στο Θέατρο Αποθήκες του ΘΟΚ στα Λατσιά στις 10 και 11 Οκτωβρίου.

Θέλω να μείνω outsider: Ήμουν τυχερός που βρήκα καταφύγιο στην τέχνη του χορού, μια τέχνη που δεν έχει στενά όρια, μιλά πολλές γλώσσες επειδή δεν μπλέκει με τις λέξεις και για τον λόγο αυτό καταλαβαίνει και πολλές γλώσσες

Ο Ευριπίδης Λασκαρίδης είναι ένας πολυσχιδής καλλιτέχνης: βραβευμένος μικρομηκάς, χορογράφος και ερμηνευτής των έργων του, σκηνοθέτης θεάτρου. Στο Relic υπογράφει τη σκηνοθεσία, τη χορογραφία και την ερμηνεία του έργου. “Νιώθω δημιουργός και τίποτα άλλο”, επισημαίνει απαντώντας στις ερωτήσεις που του στείλαμε διαδικτυακά. “Με τον ίδιο τρόπο που μπορεί να νιώθει δημιουργός ένα παιδί που φτιάχνει χειροτεχνίες ή ένας κατασκευαστής που σχεδιάζει ένα κτήριο. Δεν σκέφτομαι τους ρόλους, ό,τι περνά από το χέρι μου το κάνω. Άλλο με περισσότερη τέχνη και άλλο με λιγότερη. Ο σκοπός πάντα είναι ένας, η πραγμάτωση της πρωταρχικής ευχής, της επιθυμίας εκείνης να δημιουργήσω έναν κόσμο που κατοικεί κάπου στο πίσω μέρος της φαντασίας μου και θέλω με κάθε τρόπο να πραγματωθεί”.

Πώς -μέσα σε ποιες συνθήκες- δημιουργήθηκε το Relic; 

Τα έργα μου ξεκινάνε από μια ευχή, από μια επιθυμία. Το Relic ξεκίνησε από την επιθυμία να ενσαρκώσω μία ευτραφή ύπαρξη που βαθιά μέσα της αισθανόταν σαν μικρό πιτσουνάκι. Τα σκηνικά αντικείμενα τα βρήκα στον χώρο της πρόβας μου ως επί το πλείστο. Ακόμη και τα φώτα μα και οι ήχοι ήρθαν κυρίως βάσει του τι υπήρχε διαθέσιμο και εύκαιρο μέσα στο στούντιο στην πρώτη-πρώτη φάση της δημιουργίας. Η δραματουργία άρχισε να διαμορφώνεται πραγματικά όταν ήρθε το εξαιρετικό κοστούμι του Άγγελου Μέντη. Δημιουργείτε σε έναν χώρο όπου τα όρια θεάτρου και χορού είναι θολά. Στη σύγχρονη δημιουργική διαδικασία υπάρχει ουσία στην κατηγοριοποίηση των παραστατικών τεχνών;
Είμαι σαν άνθρωπος φύση και θέση ενάντια στα κλειστά μηνύματα, ενάντια στην κατηγοριοποίηση. Ήμουν τυχερός που βρήκα καταφύγιο στην τέχνη του χορού, μια τέχνη που δεν έχει στενά όρια, μιλά πολλές γλώσσες επειδή δεν μπλέκει με τις λέξεις και για τον λόγο αυτό καταλαβαίνει και πολλές γλώσσες. Αντιλαμβάνομαι την ανάγκη να κατηγοριοποιήσουμε θεάματα και ιδιότητες, κυρίως όμως γιατί αυτό βοηθά και κομμάτι του μάρκετινγκ της τέχνης και αυτό με αναστατώνει βαθύτατα. Πεισμώνω και θέλω να μείνω outsider.

Υπάρχει “weird greek theatre” έτσι όπως -στο εξωτερικό τουλάχιστον- γίνεται λόγος για το weird greek cinema; Και είστε ένας από τους εκπροσώπους του; 

Είναι αλήθεια πως μοιάζει σαν κάτι να συνέβη τα τελευταία χρόνια στους Έλληνες δημιουργούς. Πέρα από το ενδιαφέρον που δημιουργήθηκε για τη χώρα μας και τον σύγχρονο πολιτισμό μας, λόγω της κρίσης, μοιάζει πως μια φουρνιά Ελλήνων δημιουργών μιλάνε με μια πολύ προσωπική και άρα ειλικρινή φωνή. Αισθάνομαι και για τη δουλειά της ομάδας μας πως κινούμαστε σε χωράφια πολύ προσωπικά μας, χωρίς συμβιβασμούς για να γίνουμε περισσότερο αρεστοί ή κατανοητοί και αυτό τελικά μάλλον λειτουργεί, αν κρίνει κανείς από την ανταπόκριση που γνωρίζει η δουλειά μας και στο εξωτερικό.

Πραγματικά, οι παραστάσεις σας ταξιδεύουν σε όλο τον κόσμο. Πώς καταφέρατε αυτό το άνοιγμα; Και τι αντίκτυπο έχει για σας και τη δουλειά σας;

Το 2014 μια μικρή ομάδα ανθρώπων, που είναι ο πυρήνας της ομάδας OSMOSIS, φτιάχναμε το Relic σε μια μικρή αποθήκη 30τ.μ. στου Ψυρρή. Μιλώντας με φίλους για τη δουλειά αυτή ενημερώθηκα πως υπάρχει μια ευρωπαϊκή πλατφόρμα χορού η οποία μπορεί και να ενδιαφερόταν για το έργο. Μετά την παρότρυνση της Βίκυς Μαραγκοπούλου [σ.σ. τέως καλλιτεχνική διευθύντρια του Διεθνούς Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας] κάναμε την αίτησή μας στην πλατφόρμα αυτή που λέγετε Aerowaves και μας διάλεξαν. Έτσι, τον Απρίλιο του 2015 παίξαμε για πρώτη φορά το Relic εκτός της αποθηκούλας μας, στη Βαρκελώνη, σε ένα κοινό 120 καλλιτεχνικών διευθυντών και Ευρωπαίων συναδέλφων. Από εκεί δημιουργήθηκε ντόρος για τη δουλειά και αρχίσανε να μας καλούν σε φεστιβάλ. Το ένα έφερε το άλλο και μετά την παρουσίαση του έργου και στη Γαλλία, στο Palais de Tokyo, μέσω του Theatre de la Ville αποκτήσαμε την πρώτη μας πρόταση συμπαραγωγής για τη δημιουργία του επόμενου έργου. Αυτός είναι ο βασικότερος αντίκτυπος της παρουσίας μας στο εξωτερικό, οι συνεργασίες ώστε να υπάρξει άνεση οικονομική για το επόμενο μας έργο, το οποίο και έγινε σε διεθνή συμπαραγωγή, έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Αθηνών τον Ιούνιο [σ.σ ο λόγος για το έργο Τιτάνες], ταξίδεψε ήδη στην Ιταλία, την Ισπανία και την Ολλανδία και σύντομα θα παρουσιαστεί ξανά στην Αθήνα εγκαινιάζοντας τη νέα υπόγεια σκηνή του Μεγάρου Μουσικής αλλά και στο Παρίσι στο Theatre de la Ville.

Διαβάζω πως η ταυτότητα της δουλειάς σας διατρέχεται από την έρευνά σας επάνω στη μεταμόρφωση και τη γελοιότητα. Γιατί εστιάζετε σε αυτές τις έννοιες;

Είναι δύο εργαλεία χωρίς τα οποία δεν μπορώ να δημιουργήσω, δεν μπορώ να φανταστώ. Προφανώς κάτι έχει να κάνει με την ιδιοσυγκρασία μου και την προσωπικότητά μου, αυτό έχω καταλάβει τα τελευταία χρόνια που έχω στραφεί έντονα προς τη δική μου αποκλειστικά καλλιτεχνική φωνή. Σίγουρα δεν είναι κάτι το οποίο επέλεξα ως branding – όποιος με γνωρίζει, ξέρει πως και τα δύο αυτά στοιχεία είναι εντελώς εγγενή.

+ Relic, 8 Οκτωβρίου στο Θέατρο Ριάλτο στις 20:30 στο πλαίσιο του Open House Festival στη Λεμεσό. Εισιτήρια προς 10 ευρώ. Πληροφορίες τηλ. 77777745. Τρίτη και Τετάρτη 10 και 11 Οκτωβρίου στο Θέατρο Αποθήκες ΘΟΚ στις 20:30, στο πλαίσιο του προγράμματος Dubitanda. Πληροφορίες τηλ. 77772717.

  • Μερόπη Μωυσέως

    Σπούδασε στο τμήμα Επικοινωνίας και ΜΜΕ του Πανεπιστημίου Αθηνών. Καλύπτει το πολιτιστικό ρεπορτάζ στο Παράθυρο της εφημερίδας Πολίτης από το 2005. Ζει στη Λευκωσία | meropi.m@politis-news.com

You May Also Like

«Ο Κυπριακός Παραδοσιακός Χορός – Επιτόπιες έρευνες»

Ο Λαογραφικός Όμιλος Λεμεσού, σε συνεργασία με τη Bιβλιοθήκη του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου Κύπρου, σας ...

Moving the new 2018 στη Στέγη Χορού Λεμεσού

Η Στέγη Χορού Λεμεσού ανακοινώνει την πρώτη παρουσίαση των έργων σε εξέλιξη από τους ...

Τα «Μεγάλα Μπαλέτα» φέρνουν στην Κύπρο κορυφαίους χορευτές

Μια μαγευτική χορευτική εκδοχή της αγάπης, ανάμεσα στο κλασικό μπαλέτο και το σύγχρονο χορό ...

Παρουσίαση των Πρακτικών Στ΄ Συμποσίου Κυπριακής Λαογραφίας

Παρουσιάστηκε από τον Δρ. Κωνσταντίνο Γιαγκουλή, τέως Διευθυντή του Κέντρου Επιστημονικών Ερευνών, η έκδοση ...

Ο Ιούλιος στο Ριάλτο

Πλούσιο το πρόγραμμα για το μήνα Ιούλιο του Θεάτρου Ριάλτο. Μουσική, χορός αλλά και ...

X