ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΒΕΝΕΤΙΑΣ | Ελ Πέπε : Σε μια κοινωνία με εντάσεις ο καλός πολιτικός πρέπει να κρατάει ισορροπία

  • Ο πρώην πρόεδρος της Ουρουγουάης, Χοσέ Μουχίκα («Ελ Πέπε»), μιλάει στον Νίνο Φένεκ Μικελίδη για το Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων.

    Με διασημότητες να συνεχίζουν να καταφθάνουν στο Λίντο για να συμμετάσχουν στις εκδηλώσεις του φεστιβάλ, συνεχίστηκαν σήμερα οι προβολές της 75ης Μόστρας του κινηματογράφου. Ανάμεσα στους νεοαφιχθέντες και ο θρυλικός αντάρτης και πρώην πρόεδρος της Ουρουγουάης, Χοσέ Μουχίκα (γνωστός ως Ελ Πέπε), που έφτασε στο Λίντο για να παρευρεθεί στην προβολή του ντοκιμαντέρ «El Pepe: Una vita suprema» που προβλήθηκε εκτός συναγωνισμού, σε σκηνοθεσία του γνωστού Βόσνιου σκηνοθέτη Εμίρ Κουστουρίτσα.

     

     

    Πρόκειται για ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον ντοκιμαντέρ, με τον Κουστουρίτσα να συνομιλεί με τον Ελ Πέπε όχι μόνο για την πολιτική του (στην περίοδο τόσο του αντάρτικου αγώνα του και της 13χρονης φυλάκισής του, όσο και της περιόδου της προεδρίας του), αλλά και για την ιδιωτική του ζωή με τη γυναίκα του και πρώην αντάρτισσα των Τουπαμάρο, Λουσία Τοπολάνσκι, καθώς και για την αγάπη του Ελ Πέπε για το τανγκό που παίζει σημαντικό ρόλο στο ρυθμό και την ατμόσφαιρα της ταινίας. 

    Συνάντησα τον Χοσέ Μουχίκα λίγο πριν από τη συνέντευξη Τύπου, που έδωσε μαζί με τον σκηνοθέτη του, και δέχτηκε να μου μιλήσει για το Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων. Με χαμόγελο, ιδιαίτερα συμπαθητικός και ευχάριστος, μου μίλησε με πάθος για τη χώρα του και την πολιτική του, αλλά και για διάφορα άλλα ενδιαφέροντα θέματα.

    Πώς προχωρήσατε στο πρόγραμμα μείωσης της φτώχειας στη χώρα σας, που ήταν και ένας από τους πιο σημαντικούς σας στόχους;

    Εκείνο που προσπάθησα να κάνω είναι να αλλάξω την ανακατανομή του πλούτου όσο μπορούσα. Αυτό βέβαια στηριζόταν στις αγορές γι’ αυτό χρειαζόντουσαν επενδύσεις και έγινε μια προσπάθεια, που πετύχαμε πιστεύω μέχρι σε ένα βαθμό, να βρούμε μια ισορροπία. Δεν ήταν βέβαια εύκολο και, συχνά, στις προσπάθειες αυτές, δημιουργούσες και εχθρούς.

    Πόσο πιστός παραμείνατε στις σοσιαλιστικές σας απόψεις;

    Μπορεί να υπάρχει κάποια απογοήτευση, είναι επόμενο, αλλά πάντα υπάρχουν πράγματα που πρέπει ακόμη να γίνουν. Η προηγούμενη κυβέρνηση δεν είχε κάνει τις αλλαγές που χρειαζόταν η χώρα. Υπάρχουν σίγουρα εντάσεις, αλλά οι αλλαγές συνεχίζονται, οι μισθοί αυξάνονται σιγά-σιγά. Όλα δεν έχουν γίνει. Ακόμη και με τη Γαλλική Επανάσταση δεν έγιναν όλα όσα ήθελαν, σίγουρα η επανάσταση συνέβαλε, αλλά πολλά άλλα άλλαξαν στην πορεία, βήμα με βήμα. Είμαι σοσιαλιστής αλλά δεν είμαι μοιρολάτρης. Ακόμη και οι επιχειρήσεις, τα εργοστάσια, χρειάζεται να τα διαχειρίζονται οι εργάτες. Δεν μπορεί αυτό να το κάνει το κράτος.

    Υπάρχει απογοήτευση για τη σημερινή κατάσταση στη Βενεζουέλα;
    Σίγουρα, όμως δεν πρέπει να κριτικάρουμε αλλά να κάνουμε κάτι. Όλα εκεί έγιναν εξαιτίας της τιμής του πετρελαίου. Αλλά νομίζω πως αυτό ξεκίνησε από πιο πριν, όταν είχαν αρχίσει να εισάγουν τα περισσότερα προϊόντα τους, επειδή τότε είχαν πολλά χρήματα. Ακόμη και το ρούμι το εισήγαγαν, ενώ είχαν πολύ καλό δικό τους ρούμι. Οπως έκαναν και εισαγωγές ζυμαρικών από την Ιταλία. Η υπερβολή προκαλεί συχνά προβλήματα, όπως έγινε και με τη Βενεζουέλα.

    Στο χώρο της Λατινικής Αμερικής, όπου οι περισσότερες χώρες έχουν υποστεί επεμβάσεις από ΗΠΑ καθώς και δικτατορίες, πώς κατάφερε η Ουρουγουάη να είναι τόσο μπροστά από πλευράς δημοκρατικών ελευθεριών; Είναι η πρώτη χώρα στη Λατινική Αμερική που έχει νομιμοποιήσει τις αμβλώσεις, το γάμο των γκέι, την πώληση της μαριχουάνας…

    Όλα δεν ξεκίνησαν στις μέρες μας. Το 1910, ο τότε πρόεδρος έγραφε το όνομα του Θεού με μικρό θήτα, το 1912 εισαγάγαμε τη ψήφο στις γυναίκες, το 1915 μειώθηκαν οι ώρες εργασίας, στη δεκαετία του ’40 εισάγαμε νόμο για την αποικιοκρατία, ενώ αργότερα έγιναν ορισμένες κρατικοποιήσεις, όπως στην ενέργεια και στο τραπεζικό σύστημα, δεν είμαστε χώρα θρησκευτική, οι μισθοί των εργατών αναθεωρούνται κάθε δυο-τρία χρόνια. Υπάρχουν βέβαια ακόμη πολλά προβλήματα, υπάρχει φτώχεια, αλλά παράγουμε αρκετά προϊόντα για να ταΐσουμε πληθυσμό 30 εκατομμυρίων. Έχουμε και πρόβλημα γεννήσεων, που έχουν δυστυχώς μειωθεί. Ευτυχώς όμως πρόσφατα είχαμε την άφιξη αρκετών μεταναστών. Από πλευράς όμως δημοκρατικότητας, πιστεύω πως αν η Ουρουγουάη ήταν μεγαλύτερη χώρα θα ήταν σήμερα η χώρα που θα εκπροσωπούσε και θα είχε επανεφεύρει τη δημοκρατία. Δυστυχώς, είμαστε μικρή χώρα, έχουμε πληθυσμό μόνο 3 εκατομμυρίων ανθρώπων και 13 εκατομμυρίων αγελάδων.

    Ως Πρόεδρος ποια θεωρείτε πως ήταν η μεγαλύτερή σας επίτευξη;

    Πρώτα-πρώτα πιστεύω πως ήταν η σημαντική μείωση της φτώχειας, αλλά υπήρχαν και άλλα πολλά θέματα που θα μπορούσα να κάνω και δεν μπόρεσα, γιατί δώσαμε μεγάλο χρόνο και έμφαση στη μείωση της φτώχειας. Εχεις πολλά όνειρα στο νου σου όταν ξεκινάς και δεν μπορείς δυστυχώς να τα υλοποιήσεις όλα. Από αυτά που κάναμε, αξίζει να αναφέρω τη νομιμοποίηση της μαριχουάνας, θέλαμε ο κόσμος να καταλάβει το λόγο, γιατί πολλοί στην αρχή φοβόντουσαν και ήταν εναντίον, αν και, τώρα, η πλειοψηφία είναι υπέρ. Επίσης, νομιμοποιήθηκε η πορνεία από τη δεκαετία του ’50, γιατί αναγνωρίστηκε πως αυτό υπάρχει. Οπως και στην περίπτωση της άμβλωσης, που ήταν κάτι που γινόταν, αλλά δεν είχε νομιμοποιηθεί και τώρα μπορέσαμε να τη νομιμοποιήσουμε και να βοηθήσουμε τις γυναίκες εκείνες το ζητούσαν.

     Όλοι αναζητούμε καλούς πολιτικούς αρχηγούς στις χώρες μας. Μπορείτε να μας πείτε πώς μπορούμε να βρούμε αυτούς τους καλούς πολιτικούς αρχηγούς;

    Ισως πρέπει να το ζητήσεις από το θεό, αν υπάρχει πράγματι θεός. Η πολιτική είναι μια ανάγκη ανθρωπολογική. Οπως αναφέρει και ο Αριστοτέλης, ο άνθρωπος είναι πολιτικό ζώο. Οι άνθρωποι είναι άτομα αλλά χρειάζεται να ζήσουν σε μια κοινωνία. Κατ’ ανάγκην υπάρχουν και εντάσεις μέσα στην κοινωνία και σε μια κοινωνία με εντάσεις ο καλός πολιτικός πρέπει να κρατάει μια ισορροπία. Στη σημερινή κοινωνία υπήρχε η θεωρία πως αν θέλεις να επιτύχεις στην κοινωνία πρέπει να είσαι πλούσιος. Αυτό που λέω εγώ είναι πως ο πολιτικός πρέπει να ζει όπως ζει η πλειονότητα των πολιτών, να τρώει το ίδιο φαγητό που τρώνε κι αυτοί, και όχι όπως κάνει η προνομιούχος μειονότητα. Αν στόχος του πολιτικού είναι η επιδίωξη του χρήματος τότε δεν είναι καλός πολιτικός. Η επιδίωξη του πλούτου στην κοινωνία μας ανήκει σε μια λανθασμένη κουλτούρα, γιατί το να είσαι πλούσιος δεν είναι το καλύτερο που μπορεί να σου συμβεί, γιατί όλη την ώρα το μόνο που κάνεις είναι να ανησυχείς και να μην ενδιαφέρεσαι για τους συνανθρώπους σου.

    (ΚΥΠΕ/ΝΦΜ/ΓΒΑ)

    • ΠΑΡΑΘΥΡΟ

      Το «Παράθυρο» είναι το πολιτιστικό ένθετο της εφημερίδας Πολίτης [Κύπρος] και του διαδικτυακού πόρταλ www.politis.com.cy. Ειδήσεις, συνεντεύξεις, συναντήσεις, ρεπορτάζ, ήχοι, εικόνες – κινούμενες και στατικές, κριτικές προσεγγίσεις, λοξές ματιές. Βλέπουμε το δέντρο, δεν χάνουμε το δάσος

    You May Also Like

    Φεστιβάλ Κυπρίων Σκηνοθετών Κάτω απ’ τ’ Αστέρια

    Η Ένωση Σκηνοθετών Κύπρου διοργανώνει το 6ο Φεστιβάλ Κυπρίων Σκηνοθετών «Κάτω από τ’ αστέρια» ...

    Συνέδριο στη Γενεύη με θέμα την πολιτιστική κληρονομιά της Κύπρου

    «Η πολιτιστική κληρονομιά της Κύπρου σε κίνδυνο, 40 χρόνια μετά» ήταν ο τίτλος Συνεδρίου ...

    Beats 4 Unity : Tο πρώτο δικοινοτικό block party που πραγματοποιήθηκε στο Σπίτι της Συνεργασίας

    Το hip-hop δεν είναι μόνο ένα είδος μουσικής, ούτε μόνο ένα είδος χορού. Το ...

    Στην Κύπρο οι Roberto Zuccarino και Magdalena Valdez

    Δύο σπουδαίοι ερμηνευτές του ταγκό, ο Roberto Zuccarino και η Magdalena Valdez από την ...

    Λογοτεχνικός διαγωνισμός… στο Twitter

    «Ψάχνουμε για νέες, δημιουργικές, συναρπαστικές ιδέες που θα σπρώξουν τα όρια του τρόπου με ...

    X