«Φυγαδεύοντας τον Χέντριξ» στο 59ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

Η ταινία του Μάριου Πιπερίδη έχει ήδη βραβευτεί και στο φεστιβάλ ανεξάρτητου κινηματογράφου του Σάντανς

Ο κυπριακός κινηματογράφος δεν βρίσκεται απλώς σε ένα υψηλό επίπεδο, αλλά και είναι ικανός να διεκδικήσει ένα από τα βραβεία του φετινού 59ου φεστιβάλ κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης. Ο λόγος για την ταινία “Φυγαδεύοντας τον Χέντριξ” του Μάριου Πιπερίδη που συμμετέχει στο διεθνές διαγωνιστικό τμήμα του φεστιβάλ.

Η ταινία, που ήδη βραβεύτηκε και στο φεστιβάλ ανεξάρτητου κινηματογράφου του Σάντανς, είναι μια απολαυστική, με πολιτικές αιχμές κωμωδία, που συνδυάζει, πολύ έξυπνα και με φαντασία, το σασπένς με το χιούμορ.


Ο Χέντριξ της ταινίας είναι αναφορά στον Τζιμι Χέντριξ (εξ ου και ο τίτλος), του όνομα ενός χαριτωμένου, συμπαθητικού σκύλου, που ανήκει στον Γιάννη, ένα τριαντάρη, αποτυχημένο, χωρισμένο ζωγράφο, από τον οποίο, κάποια στιγμή, ο Τζίμι του ξεφεύγει και περνάει τη νεκρή ζώνη, για να βρεθεί στην υπό τουρκική κατοχή περιοχή του νησιού. Μόνο που όταν προσπαθεί να φέρει το σκυλί πίσω στην ελληνοκυπριακή πλευρά, θα αντιμετωπίσει μιαν απίθανη γραφειοκρατία που υποστηρίζει πως τα ζώα από τα κατεχόμενα δεν μπορούν να μεταφερθούν στην ελεύθερη ελληνοκυπριακή πλευρά γιατί, σύμφωνα με κάποιο κανόνα της Ε.Ε., υπάρχει κίνδυνος να μεταφέρουν αρρώστιες.

Διαβάστε επίσης: Βραβευμένοι στην Tribeca “Φυγαδεύοντας τον Χέντριξ”

Κι αρχίζει ένας αγώνας με τον Γιάννη, που αναγκάζεται τελικά να χρησιμοποιήσει απρόθυμα τη βοήθεια τόσο ενός Τούρκου έποικου (τον οποίο δεν θέλουν ούτε οι Τουρκοκύπριοι, ούτε οι Ελληνοκύπριοι) όσο και της πρώην γυναίκας του και ενός φουκαρά Τουρκοκύπριου διακινητή ναρκωτικών για να μπορέσει να ξαναφέρει πίσω στη Λευκωσία το σκυλί του. Με ωραίο ρυθμό, ευρηματικές καταστάσεις που σχολιάζουν την όλη πολιτική κατάσταση στο νησί, όπου, με το εύρημα του Πιπερίδη, Ελληνοκύπριοι, Τουρκοκύπριοι και Τούρκοι από Τουρκία, αναγκάζονται να συνεργαστούν (ο έποικος διερωτάται πού θα πρέπει να πάει μια ο ίδιος γεννήθηκε στην Κύπρο και δεν θέλει να επιστρέψει στην Τουρκία), όλα διανθισμένα με μπόλικο χιούμορ, ο Πιπερίδης έφτιαξε μια πέρα για πέρα απολαυστική κωμωδία που της αξίζει και βραβείο αλλά και μια ευρύτερη διανομή. Στα συν της ταινίας οι πολύ καλές ερμηνείες τόσο των τριών πρωταγωνιστών (Αδάμ Βουσδούκου, Fatih Al και Ozgur Karadeniz) όσο και της Βίκυς Παπαδοπούλου στο ρόλο της πρώην συζύγου του βασικού ήρωα.

Στο φιλμ νουάρ στρέφεται ο Στιβ Κρικρής στην ταινία του “The Waiter” (“Ο σερβιτόρος”), για να αφηγηθεί την ιστορία ενός σερβιτόρου που τυχαία μπλέκεται σε ένα έγκλημα (ανακαλύπτει, στον κάδο των σκουπιδιών, το κομμένο χέρι του θύματος, που ήταν γείτονάς του), και που, αντί να το καταγγείλει στην αστυνομία, προσπαθεί να το ξεχάσει, με αποτέλεσμα να βρεθεί στο κέντρο ενός αλλόκοτου παιχνιδιού, με τον, φαινομενικά ευγενικό, δολοφόνο γείτονά του, να προσπαθεί ν` ανακαλύψει πόσα γνωρίζει ο σερβιτόρος. Εκείνο που πέτυχε, πάνω απ` όλα ο Κρικρής είναι να δημιουργήσει μια πολύ ωραία, οργανωμένη με μεθοδικότητα, απειλητική ατμόσφαιρα, με το σασπένς να δημιουργείται σταδιακά, με αργό, ελεγχόμενο ρυθμό, για να μας οδηγήσει αναπόφευκτα σ’ ένα χιτσκοκικού τύπου, χωρίς όμως εξάρσεις, σασπένς που φέρνει στο νου τόσο τη “Σκιά της αμφιβολίας” όσο και τη “Θηλιά” του μετρ της αγωνίας. Με τον Άρη Σερβετάλη να φτιάχνει, με τρόπο εξαιρετικό, το πορτρέτο του σερβιτόρου.

Διαβάστε επίσης: Βραβείο καλύτερης διεθνούς ταινίας για τo Smuggling Hendrix

Στο διαγωνιστικό τμήμα μια ακόμη ελληνική ταινία, “Η δουλειά της” του Νίκου Labot. Το πορτρέτο της Παναγιώτας, μιας σχεδόν σαραντάχρονης νοικοκυράς με δυο παιδιά που, για να φροντίσει την οικογένειά της, αναγκάζεται να βρει για πρώτη φορά δουλειά, καθαρίστρια σε ένα καινούριο πολυκατάστημα, όταν ο άντρας της έχει χάσει τη δική του. Δουλειά που θα τη φέρει αντιμέτωπη με τις εργασιακές συνθήκες εκμετάλλευσης αλλά που τελικά θα τη βοηθήσει να αποκτήσει την ελευθερία της.

Ο σκηνοθέτης καταγράφει με επιμονή στις λεπτομέρειες το οικογενειακό και κοινωνικό περιβάλλον (ο απαιτητικός σύζυγος που περνάει τη μέρα του διαβάζοντας εφημερίδα, πίνοντας καφέ ή παίζοντας λόττο, η έφηβη κόρη που αντιδρά ενάντια στην όλη οικογενειακή κατάσταση με διάφορους, εκνευριστικούς τρόπους στο σπίτι και στο σχολείο, ο φαινομενικά ευγενικός προϊστάμενος στο πολυκατάστημα που προσλαμβάνει τις εργάτριες και τις απολύει χωρίς καμιά δικαιολογία), με ένα ρεαλιστικό στιλ που μου θύμισε “Το προξενιό της Άννας” του Παντελή Βούλγαρη, ταινία στην οποία “Η δουλειά της” θα μπορούσε να αποτελεί το δίπτυχο της. Ανάμεσα στις καλύτερες σκηνές αναφέρω εκείνη με την κάμερα να παρακολουθεί από ψηλά την Παναγιώτα σκυμμένη να καθαρίζει ένα κατακόκκινο χαλί, που γεμίζει όλο το πλάνο, με το κόκκινο να συμβολίζει, κατά κάποιο τρόπο, το αίμα που αναγκάζονται να χύνουν οι εργάτες δουλεύοντας κάτω από τις πιο κουραστικές, καταπιεστικές, συχνά απάνθρωπες συνθήκες.

Πηγή: ΚΥΠΕ 

You May Also Like

Φεστιβάλ Κινηματογράφου Κύπρου: στο «Life begins at 90» το μεγάλο βραβείο

Η ταινία «Life begins at 90» κέρδισε το Βραβείο Καλύτερης Κινηματογραφίας σε ταινία ντοκιμαντέρ ...

MICHELE VALLEY :«Δεν υπάρχουν χυδαίες πράξεις, μόνο χυδαία κίνητρα»

Συνέντευξη στον Λουκιανό Λυρίτσα H σεξουαλική επιθυμία ως ο τόπος της κόλασης. Η λίμπιντο ...

Ο Οκτώβριος στο Ριάλτο

Μουσική, Θέατρο και Κινηματογράφος είναι στο πρόγραμμα του Θεάτρου Ριάλτο, για το μήνα Οκτώβριο: ...

Οι κυπριακές συμμετοχές στο 8o ISFFC

Μια από τις πιο αγαπημένες κινηματογραφικές συνήθειες του φθινοπώρου επιστρέφει στη Λεμεσό, και από ...

Στην ταινία Sami Blood το βραβείο Lux

Η ταινία Sami Blood απέσπασε το φετινό κινηματογραφικό βραβείο LUX, που απονέμει κάθε χρόνο ...

Ημέρες Κοινοπολιτειακού Σινεμά 2018

Το Royal Commonwealth Society Cyprus Branch (RCS Cyprus) διοργανώνει τις Ημέρες Κοινοπολιτειακού Σινεμά 2018 ...

X