«Genes and Tonic»: σχέση μνήμης και ταυτότητας επί σκηνής

Μία παράσταση με χιούμορ, καυστικότητα, κίνηση, λόγο και μουσική ανεβάζει η χορογράφος Εύη Δημητρίου στο Θέατρο Ριάλτο

Συνέντευξη στην Κατερίνα Μιχάηλου

Με χιούμορ και εξομολογητική διάθεση, η παράσταση «genes and tonic» θέτει ερωτήματα για τα κοινωνικά στερεότυπα και διερευνά τη σχέση μνήμης – ταυτότητας. Ένα τοπίο κίνησης, λόγου και μουσικής, που προκαλεί και ταυτόχρονα ενεργοποιεί το θεατή, παρουσιάζεται στο Θέατρο Ριάλτο, από την χορογράφο και περφόρμερ Εύη Δημητρίου, σήμερα 27 και αύριο 28 Νοεμβρίου, στις 20:30.

Η χορογράφος και περφόρμερ, μίλησε στον «Π» για τη ξεχωριστή αυτή παράσταση που έρχεται να συγκινήσει, να προβληματίσει και να «ταρακουνήσει» τη ψυχή του θεατή.

Τι αφορά η συγκεκριμένη παράσταση;

Η παράσταση διερευνά τη σχέση της ταυτότητας, τις αναφορές μας από το παρελθόν και τις μνήμες μας. Διερευνά συγκεκριμένα κατά πόσο η μνήμη των γεγονότων του παρελθόντος επηρεάζει το σημερινό τρόπο ζωής μας. Η έρευνα αυτή που έχει σχέση με τη μνήμη και την ταυτότητα παρουσιάζεται με μια πολύ σύγχρονη προσέγγιση, έντονης κίνησης, θεατρικότητας, λόγου και μουσικής. Η παράσταση συνδυάζει επίσης, το χιούμορ, την καυστικότητα την αφήγηση, και την αφαίρεση, και γενικότερα θέτει πολλά ερωτήματα που σχετίζονται με κοινωνικά στερεότυπα.

Επειδή η συγκεκριμένη παράσταση δουλεύεται εδώ και πάρα πολλούς μήνες, ξεκαθάρισα πολλά πράγματα μέσα μου και σαν άνθρωπος αλλά και καθαρά ως χορογράφος και περφόρμερ

Ποιο ήταν το έναυσμα για τη δημιουργία του «genes and tonic»;

Ο παππούς μου μεγάλωσε σε ένα μοναστήρι, το οποίο είχα την τάση να εξιδανικεύω, μέσω των ιστοριών που ο ίδιος μου έλεγε. Συνειδητοποίησα ότι γενικότερα οι άνθρωποι σήμερα έχουμε την τάση πολλές φορές να εξιδανικεύουμε τοπία ή καταστάσεις, ξεχνώντας πολλές φορές ότι σε ένα πολύ όμορφο τοπίο, μπορεί να εργάζονται άτομα φτωχά, από το πρωί μέχρι το βράδυ. Οι άνθρωποι της πόλης, πολλές φορές αρκούμαστε σε ένα όμορφο σκηνικό-τοπίο και αποστασιοποιούμαστε από το τι συνέβαινε πραγματικά. Σαν έναρξη όλων αυτών των αναμνήσεων, άρχισε μια έρευνα, σχετικά με το πόσο υποκειμενική μπορεί να είναι η μνήμη και η φαντασία και κατά πόσο αυτά που θυμόμαστε, μας επηρεάζουν στο σήμερα.  Αυτή η έρευνα διήρκησε πολλούς μήνες, έχοντας ως βάση την κίνηση, αλλά και με τη γραφή κειμένου, με αποτέλεσμα τη δημιουργία αυτής της παράστασης.

Τι άλλαξε μέσα σου όλη αυτή η διαδικασία;

Σίγουρα επειδή η συγκεκριμένη παράσταση δουλεύεται εδώ και πάρα πολλούς μήνες, ξεκαθάρισα πολλά πράγματα μέσα μου και σαν άνθρωπος αλλά και καθαρά ως χορογράφος και περφόρμερ. Δοκίμασα πολλά πράγματα, και θεωρώ ότι παρόλο που όλα αυτά που ερευνώ είναι σε μια εξελικτική διαδικασία, ξεκαθάρισαν πιο έντονα μέσα μου.

σίγουρα ο θεατής κάτι θα πάρει. Μπορεί να κάνει ένα προσωπικό ταξίδι μπορεί να παρασυρθεί από τη μουσική, μπορεί να ταυτιστεί με ανησυχίες που προκύπτουν

Σε ποιο κοινό απευθύνεται η παράσταση;

Θεωρώ ότι μπορεί να αγγίξει ένα πολύ διαφορετικό κοινό νέων ανθρώπων-αλλά και μεγαλύτερων, λόγω κάποιων συγκεκριμένων στοιχείων της παράστασης όπως είναι η μουσική dj που ακούγεται- για την οποία δεν θέλω να κάνω περισσότερες αποκαλύψεις. Η αλήθεια είναι ότι  χορός έγινε μια τέχνη που επειδή είναι τόσο ευρείας μορφής, ο θεατής δεν ξέρει τι θα δει, γεγονός που τον φοβίζει. Αλλά η συγκεκριμένη παράσταση είναι κοντά στο θεατή, έχει χιούμορ, συγκίνηση, κίνηση, λόγο και είναι εύκολο να την παρακολουθήσει κανείς.

Τι θα ήθελες να μεταδώσει στο θεατή το  «genes and tonic»;

Νομίζω είναι τέτοια η παράσταση που σίγουρα ο θεατής κάτι θα πάρει. Μπορεί να κάνει ένα προσωπικό ταξίδι μπορεί να παρασυρθεί από τη μουσική, μπορεί να ταυτιστεί με ανησυχίες που προκύπτουν λόγω της εξομολογητικής μορφής της παράστασης. Επιπλέον, η παράσταση θίγει κάποια θέματα που όλοι αντιμετωπίζουμε καθημερινά, όπως είναι για παράδειγμα ποιοι θέλουμε να είμαστε, πώς θέλουμε να είμαστε, τι θέλουμε να αλλάξουμε στον κόσμο.

Οι συντελεστές της παράστασης είναι: Χορογραφία/ Περφόρμανς : Εύη Δημητρίου, Σύμβουλος Tabea Martin,  Μουσική: Δημήτρης Σπύρου, Σχεδιασμός Φωτισμού Aleksandar Jotovic, Στυλιστική επιμέλεια: Κρίστια Μιχαηλίδου, Φωνητική καθοδήγηση: Cathryn Robson, Φωτογραφία: Mιχάλης Παπαμιχαήλ, Οπτικογράφηση: Σουζάνα Φιαλά, Συνεργάτες: Λουίζα Παπαλοΐζου, Έμιλυ Παπαλοΐζου, Άντης Ιακωβίδου.

**Παραστάσεις: σήμερα και αύριο στο Θέατρο Ριάλτο, στις 20:30. Εισιτήρια: €7 – €5 . Πληροφορίες: 77777745

 

You May Also Like

Κωνσταντίνος Ταλιώτης: Facing a Loaded Gun

Συνέντευξη στην Χριστίνα Λάμπρου Με επαναλαμβανόμενα στοιχεία που παραπέμπουν σε ταινίες β διαλογής, -γρήγορα ...

Ιστορίες της καληνύχτας για επαναστάτριες

Η Έλενα Φαβίλι και η Φραντσέσκα Καβάλο δημιούργησαν ένα βιβλίο με 100 ιστορίες αληθινών ...

Toni Erdmann: η ταινία που κέρδισε το βραβείο Lux

Συνέντευξη στη Μερόπη Μωυσέως | Φωτογραφία Ελένη Παπαδοπούλου Συναντήσαμε τη σκηνοθέτιδα της ταινίας Toni ...

Το επιδέξιο χέρι πίσω απο τα γραφικά του The Grand Budapest Hotel

Μέσα στην προσεγμένη δημιουργία του κράτους της Zubrowka, η τελευταία ταινία του Wes Anderson, ...

Η οργανική διαδικασία μιας πρώτης ταινίας

Λίγο πριν την πρεμιέρα της πρώτης μεγάλου μήκους ταινίας του, ο Σάιμον Φαρμακάς μίλησε ...

Το Αβγό του αυτισμού

Συνέντευξη στη Χρύστα Ντζάνη Η επίκουρη καθηγήτρια Ειδικής Εκπαίδευσης στο Πανεπιστήμιο Yeditepe της Πόλης ...

X