Για το “Olivewood”

Βρέθηκα και εγώ, ανάμεσα σε συναδέλφους του κυπριακού κινηματογράφου, στο Cyprus Film Summit, όπου παρουσιάστηκε επίσημα από τους εμπνευστές του το σχέδιο κινήτρων για ανάπτυξη του οπτικοακουστικού τομέα στην Κύπρο. Μεταξύ μας ήταν και διάφοροι “παράγοντες” του παγκόσμιου κινηματογραφικού και τηλεοπτικού παιχνιδιού, αν και δεν αναγνώρισα σχεδόν κανέναν. Φάνηκε ότι δεν υπήρχε ούτε ένας αντιπρόσωπος από τους μεγάλους οργανισμούς από τους οποίους θα μπορούσαν να έρθουν οι πολυπόθητες αυτές ευκαιρίες στο “Olivewood” (ακόμα δεν τον είδαμε, Γιάννη τον εβγάλαμε). Και αν υπήρχαν, τους είχαν καλά κρυμμένους από εμάς…

Έβγαλε η γλώσσα μας μαλλιά μέχρι να δούμε το φως στην άκρη του τούνελ (αν αυτό δεν είναι απλώς μια οφθαλμαπάτη). Το σχέδιο κινήτρων για ανάπτυξη του οπτικοακουστικού τομέα έφτασε με υποσχέσεις και πανηγύρια, αλλά ας μου επιτραπεί να είμαι ακόμα διστακτικός ως προς τη θετική του εφαρμογή.

Ας μην δοθεί η εντύπωση ότι είμαι αρνητικός στην προσπάθεια. Τα θεμέλια για μια καλή ευκαιρία να γίνει η Κύπρος η νέα Μάλτα (όσον αφορά την 7η τέχνη / βιομηχανία) έχουν τουλάχιστον τεθεί. Το σχέδιο δεν είναι καθόλου κακό, αφού αντιγράφει στην ουσία άλλα σχέδια από χώρες όπου πέτυχε το πείραμα (βλέπε Ιρλανδία), όμως ξεχνάμε ένα βασικό συστατικό στο οποίο υστερούμε και μπορεί να είναι εκεί που θα χάσουμε το στοίχημα.

Η Ιρλανδία, το Βέλγιο, η Τσεχία, η Ισλανδία, το Ισραήλ και άλλες χώρες έχουν δώσει ισάξια σημασία στα δικά τους κίνητρα με αυτήν της εγχώριας παραγωγής ταινιών. Δηλαδή, τα “κέντρα κινηματογράφου”, τα οποία έχουν αναλάβει τη διαπαιδαγώγηση του κοινού, τη στήριξη και την ανάπτυξη της τέχνης του ντόπιου σινεμά, έχουν μεγάλη επιρροή (και έλεγχο) στα κίνητρα, όπως επίσης και σημαντική οικονομική βοήθεια από κυβερνητικά κονδύλια για να υλοποιούν το έργο τους. Στη δική μας περίπτωση επιλέξαμε να μειώσουμε τη συνεισφορά του δικού μας αρμόδιου σώματος (ΣΕΚΙΝ – Συμβουλευτική Επιτροπή Κινηματογράφου) και αναθέσαμε το όλο εγχείρημα σε τεχνοκράτες και λογιστές.

Αναμφίβολα ένα καλό μοντέλο χρειάζεται τους “paper pushers”, αλλά κατά τη δική μου γνώμη ποτέ δεν θα έχουμε καταφέρει να το υλοποιήσουμε στο μέγιστο, αν πρώτα δεν αναβαθμίσουμε τον δικό μας κινηματογράφο με τη μετάλλαξη της “συμβουλευτικής” επιτροπής σε ένα σωστό κέντρο κινηματογράφου, το οποίο θα σπρώξει τον ήδη υποσχόμενο κυπριακό κινηματογράφο στην κατεύθυνση που του αξίζει. Αυτή τη στιγμή, υπάρχουν κυριολεκτικά 2 με 3 άτομα (αναλόγως εποχής) που τρέχουν (ηρωικά αν με ρωτάτε) στο Υπουργείο Παιδείας όλη την εγχώρια παραγωγή με έναν γελοίο προϋπολογισμό.

Στο Cyprus Film Summit δείξαμε ότι μας ενδιαφέρει πιο πολύ η “επένδυση” παρά η “ανάπτυξη”. Ελπίζω να έχω άδικο…

Ανδρέας Κυριάκου
Σκηνοθέτης / σεναριογράφος

  • ΠΑΡΑΘΥΡΟ

    Το «Παράθυρο» είναι το πολιτιστικό ένθετο της εφημερίδας Πολίτης [Κύπρος] και του διαδικτυακού πόρταλ www.politis.com.cy. Ειδήσεις, συνεντεύξεις, συναντήσεις, ρεπορτάζ, ήχοι, εικόνες – κινούμενες και στατικές, κριτικές προσεγγίσεις, λοξές ματιές. Βλέπουμε το δέντρο, δεν χάνουμε το δάσος

You May Also Like

Κυπριακή Βιβλιοθήκη 2012-2014: Ένοχη απραξία, ένοχη σιωπή

Αντώνης Τσακμάκης* Η έκθεση της επιτρόπου Διοικήσεως και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων αναφορικά με τη στέγαση ...

Παιδική λαϊκή ποίηση μέσα από τα παιδικά παιγνίδια

Η δύναμη της παιδικής φαντασίας αποτυπώνεται και αναδεικνύεται δροσερή κι ανάλαφρη μέσα από το ...

«Ρωμιοσύνη» πάσης επετείου

Γράφει η Κατερίνα Στεφάνου Το παράδειγμα της μουσικής επένδυσης της επετείου του Απελευθερωτικού Αγώνα ...

Μια μέρα στη λαϊκή αγορά

Γράφει ο Ντίνος Θεοδότου, Οι λαϊκές αγορές αποτελούν ένα φυσικό και αυθόρμητο λαϊκό δρώμενο, ...

Όμηροι του τείχους μας

Γράφει η Μαριλένα Ευαγγέλου Σε αυτό τον τόπο ξέρουμε καλά τι σημαίνει “τείχος”. Το ...

Λορεντζάτσιο: Ο Άμλετ του Γαλλικού Θεάτρου*

«Το πρώτο πράγμα που έκανε ο θεός είναι το μακρινό ταξίδι» – Γιώργος Σεφέρης ...

X