Οπτική κουλτούρα: οι «εικόνες» του 2018

Μια λίστα με τις εικόνες που επικράτησαν το 2018 ετοίμασε το artsy.net και είναι εντυπωσιακή, γι' αυτό την αναδημοσιεύουμε

Αν έπρεπε να συνοψίσουμε σε μερικές εικόνες την οπτική κουλτούρα του 2018, θα περιελάμβανε τη δουλειά φωτογράφων, ντιζάινερ, σκηνοθετών, ακτιβιστών και άλλων προσώπων που με το έργο τους μέσα στο 2018 κατάφεραν να στρέψουν πάνω τους το ενδιαφέρον του κοινού.

Δεν κάνουμε συχνά λίστες για κάθε χρονιά που φεύγει, αλλά αυτή που συνέταξε το artsy.net αξίζει την προσοχή μας.

Η λίστα εκτείνεται πέρα από τον κόσμο των τεχνών, στην ποπ κουλτούρα, στο διαδίκτυο και την επικαιρότητα. Ένας κοινός άξονας θα μπορούσε να είναι η διαφορετική φωνή των συμβαλλόμενων μερών. Εντοπίζονται, δε, σταθμοί στην Ιστορία της τέχνης, του σινεμά, της μουσικής, της μόδας και αλλού. Από το σύνολο 25 ανθρώπων που παρουσιάζει το artsy.net, επιλέξαμε τα πιο κάτω:

Donald Glover και Hiro Murai: This is America

O πρώτος τραγουδά, ο δεύτερος σκηνοθετεί το βίντεο κλιπ που συζητήθηκε όσο κανένα άλλο τη χρονιά που πέρασε, σε διεθνές επίπεδο: το This is America -του ράπερ Childish Gambino που είναι το alter ego του ηθοποιού-κωμικού Donald Glover- αφηγείται την μαύρη, αμερικανική ζωή σε μερικά λεπτά. Μέσα από μια σειρά δυναμικών και ρεαλιστικών καρέ, οι Glover-Murai δημιούργησαν ένα ενοχλητικό αριστούργημα τεσσάρων λεπτών που συνοψίζει το ρατσιστικό κλίμα που επικρατεί στην Αμερική σήμερα. Μέσα σε 48 ώρες, το βίντεο είχε 30 εκατ. views ενώ από τον Μάιο οπότε αναρτήθηκε στο YouTube, ξεπέρασε μέχρι το τέλος του χρόνου τις 445 εκατ. θεάσεις.

Amy Sherald: Το πορτρέτο της Μισέλ Ομπάμα

H Έιμι Σιέραλντ δημιούργησε το εμβληματικό επίσημο πορτρέτο της τέως Πρώτης Κυρίας, Μισέλ Ομπάμα, που αποκαλύφθηκε τον Φεβρουάριο 2018 στην Εθνική Πινακοθήκη στην Ουάσινγκτον. «Ας ξεκινήσουμε λέγοντας ‘ουάου’», αναφώνησε η Μισέλ Ομπάμα μόλις είδε το πορτρέτο της.

Πέρα από το ότι η Σιέραλντ έκτοτε υπέγραψε με την διεθνή γκαλερί Hauser & Wirth ενώ μια μεγάλη ατομική της έκθεση παρουσιάστηκε στο Crystal Bridges Museum of American Art (προηγήθηκε η πρώτη της ατομική στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης του Σεντ Λούις), η επίδραση του έργου της απλώθηκε πέρα από τον καλλιτεχνικό κόσμο. Το Ινστιτούτο Σμιθσόνιαν, όπου εκτίθεται το πορτρέτο, χρειάστηκε να μετακινήσει το έργο σε μεγαλύτερη αίθουσα εξαιτίας της μεγάλης προσέλευσης του κοινού. Το δε υπέροχο φόρεμα που φοράει στο πορτρέτο η Πρώτη Κυρία, έγινε «κοστούμι» στις Απόκριες.

TEAMLAB: Το πρώτο Μουσείο Ψηφιακής Τέχνης

Το πρώτο ψηφιακό μουσείο στον πλανήτη άνοιξε στην Ιαπωνία τον Ιούνιο 2018, προσελκύοντας στους πρώτους πέντε μήνες λειτουργίας του περισσότερους από ένα εκατομμύριο επισκέπτες. Το Mori Building Digital Art Museum είναι αποτέλεσμα δουλειάς της διεπιστημονικής κολλεκτίβας teamLab: εκτείνεται σε ένα χώρο 10 χιλιάδων τετραγωνικών μέτρων και ακυρώνει όσα ξέραμε μέχρι σήμερα για τα Μουσεία. Δεν έχει χάρτες, οδηγούς, επεξηγηματικές λεζάντες στο πλάι κάθε έργου ενώ οι επισκέπτες ενθαρρύνονται να… αγγίξουν τα έργα τέχνης.

Τα διαδραστικά, ψηφιακά εκθέματα καλύπτουν και κινούνται σε όλες τις επιφάνειες του μουσείου, συμπεριλαμβανομένων των τοίχων και των πατωμάτων. «Αν φτιάξεις ένα γλυπτό, δεν μπορείς να το αλλάξεις. Αλλά για την ψηφιακή (τέχνη) μπορείς να την αλλάζεις πάντα γιατί ο ψηφιακός κόσμος δεν υπάρχει στην πραγματικότητα. Θέλουμε να κάνουμε τους ανθρώπους να εισέλθουν πραγματικά στα έργα μας», είχε πει στο CNNi ο Takashi Kudo, διευθυντής επικοινωνιών της teamLab. Η κολλεκτίβα δημιουργήθηκε το 2001 από τον μηχανικό Toshiyuki Inoko και σήμερα αποτελείται από περισσότερα από 500 μέλη, από καλλιτέχνες και animators μέχρι προγραμματιστές και μαθηματικούς.

D.W. Pine: Tα εξώφυλλα του περιοδικού Time

Ο D.W. Pine είναι ο creative director του περιοδικού Time από το 2010 και δημιούργησε αναμφίβολα μερικά από τα πιο εντυπωσιακά και επιδραστικά εξώφυλλα της χρονιάς. Κι αυτό, σε μια εποχή όπου τα έντυπα μέσα δύσκολα τυγχάνουν της προσοχής του κοινού, έναντι των ψηφιακών. Ο D.W. Pine βρέθηκε αντιμέτωπος με αυτή ακριβώς την πρόκληση: να κερδίσει την προσοχή ενός κοινού που στην πλειοψηφία του δεν αγοράζει πια έντυπα. Και τα κατάφερε. «Τα εξώφυλλα του ήταν μέρος του ρεπορτάζ», σχολίασε η διευθύντρια πολυμέσων του περιοδικού, Katherine Pomerantz.

Οι μαθητές που επιβίωσαν του μακελειού στο Λύκειο του Parkland, τον Μάρτιο 2018.
O Ντόναλτ Τραμπ κολυμπά στα βαθιά μετά την καταιγίδα στο Οβάλ Γραφείο που έστειλε τον προσωπικό δικηγόρο του Αμερικανού προέδρου, Μάικλ Κόεν, στη φυλακή. Οι αποκαλύψεις του Κόεν ότι πλήρωσε δύο γυναίκες για να εξαγοράσει τη σιωπή τους με στόχο να επηρεάσει τις αμερικανικές εκλογές ήρθαν λίγη ώρα μετά την καταδίκη του πρώην υπεύθυνου για την καμπάνια του Ντόναλντ Τραμπ, Πολ Μάναφορτ, για οικονομικά εγκλήματα τα όποια διερευνώνται από τον ειδικό ανακριτή Ρόμπερτ Μιούλερ. Σεπτέμβριος 2018

Ο Ντόναλντ Τραμπ και ο Βλαντιμίρ Πούτιν γίνονται ένα στο εξώφυλλο του Time τον Ιούλιο 2018. Όπως εξήγησε ο συντάκτης του κύριου άρθρου, Μπράιαν Μπένετ «ενάμιση χρόνο στην προεδρία, η αινιγματική έλξη του Τραμπ προς τον Πούτιν παραμένει ανεξήγητη».

Virgil Abloh: ο πρώτος Αφροαμερικανός creative director της Louis Vuitton

To 2002, o Kanye West προσέλαβε τον 22χρονο τότε Virgil Abloh ως συνεργάτη του αρχικά, καλλιτεχνικό του διευθυντή αργότερα, εκθειάζοντας το γούστο του. Δεκαέξι χρόνια αργότερα, ο Abloh βρέθηκε στην Louis Vuitton ως creative director του ανδρικού τμήματος. Πρόκειται για έναν από τους λίγους Αφροαμερικανούς επικεφαλής μιας εταιρείας πολυτελών ειδών και για τον πρώτο στη Louis Vuitton. Η πρώτη του συλλογή παρουσιάστηκε το περασμένο καλοκαίρι και ήταν εμπνευσμένη από τον Μάγο του Οζ, με έντονα χρώματα και αθλητικά παπούτσια με ψηλές, λευκές σόλες. Ο Abloh είναι επίσης μουσικός παραγωγός και dj και στη δουλειά του φιλτράρονται οι κόσμοι της μουσικής, της τέχνης, της μόδας και των σπορ. Έγινε αρχικά ευρύτερα γνωστός -και κατέληξε να θεωρείται fashion icon- όταν λάνσαρε το δικό του label, Off-White, το 2013, μέσα από το οποίο έλεγε στο κοινό του να μην παίρνει τίποτα στα σοβαρά. Ούτε καν τα δικά του ντιζάιν.
Becca McCharen-Tran: η ντιζάινερ της προσβασιμότητας
Για την ντιζάινερ Becca McCharen-Tran, η εναντίωση στον αποκλεισμό δεν είναι θέμα μάρκετινγκ ή τάση της μόδας. Είναι θέμα ηθικής. Από το 2010, πολύ προτού μεγάλα brands ανέβασαν μοντέλα διαφόρων ηλικιών, μεγεθών και ικανοτήτων στις πασαρέλες τους, η ίδια παρουσίασε την σειρά Chromat με μια ριζοσπαστική προσέγγιση. Φέτος, η σειρά Pool Rules της Chromat -που περιλαμβάνει οτιδήποτε χρειάζεται κανείς για την παραλία, από μαγιό μέχρι παντόφλες- έχει μια φιλοσοφία που παρουσιάζεται με παιχνιδιάρικο τρόπο, έχει όμως σοβαρό σκοπό. Η διαφημιστική καμπάνια της Pool Rules περιλαμβάνει εμφανίσεις από την ακτιβίστρια Mama Cax που έχασε το ένα της πόδι, την Ericka Hart που επιβίωσε ύστερα από μάχη με τον καρκίνο του μαστού, το τρανς μοντέλο Geena Rocero και πολλούς άλλους, που εν τέλεια αποτελούν μια «ομάδα όνειρο» με στόχο να καταπολεμήσουν τα στενά όρια που επιβάλλει η μόδα.
Artemisia Gentileschi: η ζωγράφος του #MeToo
Γεννημένη το 1593 στη Ρώμη, η ζωγράφος της μπαρόκ περιόδου Artemisia Gentileschi «ξαναγεννήθηκε» μέσα από τους διαχρονικούς πίνακές της για να δώσει εικόνα στο κίνημα #MeToo.
Oι πίνακες της Gentileschi που θεωρείται από τους πλέον καταξιωμένους ζωγράφους [και τη μόνη γυναίκα] της γενιάς μετά τον Καραβάτζιο, κυκλοφόρησαν ευρέως στα τέλη Σεπτεμβρίου, όταν η δόκτωρ Christine Blasey Ford κατέθεσε ενώπιον της Δικαστικής Επιτροπής της Αμερικανικής Γερουσίας πως δέχτηκε σεξουαλική παρενόχληση σε νεαρή ηλικία από τον τότε υποψήφιο δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου Μπρετ Κάβανο. Ιδιαίτερη σημασία δόθηκε στο έργο της Gentileschi Judith Slaying Holofernes, που θεωρείται ότι έχει αναφορές στο δικό της βιασμό στην ηλικία των 17 ετών από τον δάσκαλό της, ζωγράφο Agostino Tassi. Ο ίδιος καταδικάστηκε και εξορίστηκε από τη Ρώμη αλλά η ποινή δεν τέθηκε ποτέ σε εφαρμογή. Οι πίνακες της Ιταλίδας ζωγράφου κατέλαβαν την ποπ κουλτούρα όσο και τον καλλιτεχνικό κόσμο, καθώς οι απεικονίσεις βιβλικών ηρωίδων υιοθετήθηκαν σαν σύμβολα της γυναικείας ενδυνάμωσης στην εποχή του κινήματος #MeToo. Η ίδια, άλλωστε, ήταν μια δυναμική γυναίκα: η πρώτη που σπούδασε στη φημισμένη Ακαδημία Τεχνών της Φλωρεντίας, με παραγγελίες έργων από τους Medici και τον Βασιλιά Κάρολο Ι της Αγγλίας.
Tyler Mitchell: το τεύχος Σεπτεμβρίου της Vogue
Το 2018, ο Τάιλερ Μίτσελ έγινε ο πρώτος Αφροαμερικανός που φωτογράφισε εξώφυλλο της Vogue. Στα 23 του μόλις χρόνια, ο Μίτσελ φωτογράφισε την Μπιγιονσέ για το εξώφυλλο του -ηλικίας 126 ετών!- περιοδικού. Σύμφωνα με την Ντέμπορα Γουίλις, καθηγήτρια του Μίτσελ στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, η σειρά φωτογραφιών με τη Μπιγιονσέ εισάγει μια γοητευτική αφήγηση ομορφιάς και επιθυμίας.
«Θέλω να ανοίξω τα μάτια των νεαρότερων από μένα. Να τους δείξω πως κι αυτοί μπορούν», ανέφερε ο ίδιος σε συνέντευξή του σχετικά με τη φωτογράφιση της Vogue.
Colin Kaepernick: Just Do It
Ο Κόλιν Κάπερνικ έγινε σύμβολο του αγώνα για την ισότητα των δικαιωμάτων όταν σε ένα φιλικό αγώνα της ομάδας του το 2016 γονάτισε κατά την ανάκρουση του αμερικανικού Εθνικού Υμνου, διαμαρτυρόμενος για την αστυνομική βία έναντι αφροαμερικανών κυρίως. Πολλοί συνάδελφοί του τομ μιμήθηκαν, προκαλώντας τον θυμό ακόμα και του ίδιου του Ντόναλντ Τραμπ.

Ο 30χρονος σούπερ σταρ του αμερικάνικου ποδοσφαίρου, που λόγω της πολιτικής του στάσης την τελευταία διετία βρίσκεται χωρίς ομάδα, συνεργάστηκε με την πολυεθνική εταιρεία αθλητικών ειδών NIKE για τα 30χρονα της καμπάνιας Just Do It. «Πίστεψε σε κάτι. Ακόμη κι αν αυτό σημαίνει πως θα θυσιάσεις τα πάντα», αναφέρει η διαφήμιση της NIKE στην οποία ο ίδιος απεικονίζεται σε ασπρόμαυρη εικόνα, σε κοντινό πλάνο.

Όπως πολωτικός είναι ο ίδιος ο Κάπερνικ, έτσι και για οι απόψεις για τη διαφήμιση δίχασαν το κοινό (κάποιοι έκαιγαν τα NIKE τους σε βίντεο που αναρτούσαν στο τουίτερ), ωστόσο παραμένει αναμφίβολα μια εξαιρετικά δυνατή εικόνα. Προκάλεσε, δε, μια σειρά από memes, με πιο άξια αναφοράς την εικόνα ενός κοριτσιού σε εργοστάσιο της NIKE με υπότιτλο: just do it, for $0.23 per hour.

Frida Escobedo: η νεαρότερη αρχιτέκτονας του Serpentine Pavilion

Στα 39 της χρόνια, η Φρίντα Εσκομπέντο έγινε η νεαρότερη αρχιτέκτονας που κλήθηκε να σχεδιάσει το περίφημο Serpentine Pavilion στο Λονδίνο. Η ετήσια πρόσκληση για μια εφήμερη κατασκευή δίπλα στη γκαλερί Serpentine στους Κήπους του Κένσινγκτον είχε ως παραλήπτες μέχρι τώρα, από το 2000 οπότε ξεκίνησε ο θεσμός, θρύλους όπως ο Φρανκ Γκέρι, ο Ζαν Νουβέλ, η Ζάχα Χαντίτ και άλλοι. Από τα 18 περίπτερα που δημιουργήθηκαν, αυτή ήταν μόλις η δεύτερη φορά που το έργο ανατέθηκε σε γυναίκα (προηγήθηκε η Ζάχα). Η Φρίντα Εσκομπέντο απέδειξε με το αποτέλεσμα της δουλειάς της πως το φύλο, η ηλικία και η φήμη δεν μπορούν να υπαγορεύουν το μέλλον της αρχιτεκτονικής.

Arsene Heitz και Paul M.G. Levy: η σημαία της ΕE

Τον περασμένο Οκτώβριο, περί τις 700 χιλιάδες άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους του Λονδίνου για να απαιτήσουν μια δεύτερη ευκαιρία να παραμείνουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αποφεύγοντας το Brexit. Αυτές οι δεκάδες χιλιάδες έμοιαζαν με μια μπλε θάλασσα, με κίτρινα αστεράκια. Η σημαία της ΕΕ κυμάτιζε στον αέρα, ήταν περασμένη στους ώμους των διαδηλωτών ή τυπωμένη σε μπλουζάκια, σε πλακάτ και πανό. Ήταν το οπτικό στοιχείο που συνένωνε το πλήθος των διαδηλωτών.
Το Συμβούλιο της Ευρώπης ενέκρινε το σχέδιο αυτό για την σημαία της Ευρωπαϊκής Ένωσης το 1955. Πίσω από το σχέδιο βρίσκονταν ένας υπάλληλος στην ταχυδρομική υπηρεσία του ΣτΕ, ο Arsène Heitz, και ο Paul M. G. Lévy, ο τότε διευθυντής του Γραφείου Τύπου και Πληροφοριών του ΣτΕ.
Η δυναμική της ευρωπαϊκής σημαίας έγκειται στο ότι δεν αποκλείει κανένα. Ενώ οι πλείστες σημαίες αντιπροσωπεύουν μια ξεκάθαρη εθνική ταυτότητα, η μπλε σημαία με τα 12 αστέρια που σχηματίζουν ένα κύκλο είναι σύμβολο συνεργασίας μεταξύ των εθνών. “Επιβιώνοντας” όλα αυτά τα χρόνια μαζί με την ίδια την Ένωση, η σημαία αποτελεί το συνενωτικό, οπτικό στοιχείο κατά του Brexit και του Ευρωσκεπτικισμού ενώ τον περασμένο χρόνο, κυκλοφόρησαν τα φούτερ EUNify, με έντεκα αντί δώδεκα αστέρια στο στήθος, διαταράσσοντας τη συμμετρία του τέλεια ισορροπημένου ντιζάιν.
Banksy: o καλλιτέχνης που κατέστρεψε το έργο του
O διασημότερος street artist στον κόσμο, κι ας μην ξέρει κανείς ποιος είναι, κατάφερε για μία ακόμη φορά να ταράξει τα νερά της τέχνης το 2018. Οι συλλέκτες έργων θέλουν διακαώς την τέχνη του, παρά το ότι ο ίδιος προτιμά να είναι -τουλάχιστον αυτό φανερώνει η θεματολογία της δουλειάς του- αντισυστημικός. Τον Οκτώβριο 2018, μια μικρής κλίμακας εκδοχή του έργου του Girl with Balloon, από τα πλέον δημοφιλή του, πωλήθηκε σε δημοπρασία του Sotheby’s έναντι ποσού ύψους 1.3 εκατ. δολάρια. Και μόλις η πώληση κατακυρώθηκε με τον δημοπράτη να χτυπά το σφυρί, το έργο ξαφνικά άρχισε να κομματιάζεται, μέσω ενός καταστροφέα εγγράφων που τοποθετήθηκε από τον ίδιο τον καλλιτέχνη μέσα στην κορνίζα. Με μια τηλεκατευθυνόμενη συσκευή, ο Banksy πάτησε το κουμπί με αποτέλεσμα το έργο να αρχίσει να κατεβαίνει σιγά σιγά προς τον καταστροφέα εγγράφων και να γίνεται λωρίδες χαρτιού.
Το μισοκατεστραμμένο έργο απέκτησε μια νέα δημιουργική μορφή και ο ίδιος ο καλλιτέχνης το είδε σαν ένα ολοκαίνουργιο έργο με τίτλο Love is in the bin.

Robin Hammond: To τεύχος των φυλών του National Geographic

Στον Ρόμπιν Χάμοντ ανατέθηκε να φωτογραφίσει το κύριο θέμα της έκδοσης Απριλίου 2018 του National Geographic, με θέμα τις φυλές. Το εξώφυλλο του περιοδικού έκανε τον γύρο του κόσμου καθώς σε αυτό πρωταγωνιστούσαν οι δίδυμες Μίλι και Μάρσια, η μια λευκή και η άλλη μαύρη. Η έκδοση του διάσημου περιοδικού ήταν εξαιρετικά σημαντική καθώς η αρχισυντάκτρια Σούζαν Κόλντμπεργκ απολογήθηκε μέσα από το κείμενό της, για τον τρόπο με τον οποίο το National Geographic προσέγγιζε το θέμα των φυλών στα 130 χρόνια παρουσίας του. Στο ίδιο τεύχος περιλήφθηκε και μια παραδοχή: ότι η φυλή δεν έχει επιστημονική βάσn, ούτε το χρώμα του δέρματος. Αντίθετα, «η όλη ιδέα της φυλής είναι μια ανθρώπινη εφεύρεση» και δεν έχει γενετική βάση.

Οι γυναίκες του κινήματος Time’ s Up και τα μαύρα φορέματα

Για μεγάλο χρονικό διάστημα, εκατοντάδες γυναίκες από τον χώρο του θεάματος φορούσαν μόνο μαύρα στο κόκκινο χαλί των μεγάλων γεγονότων της 7ης Τέχνης, από τα Όσκαρ μέχρι τις Χρυσές Σφαίρες. Το κίνημα που ίδρυσαν γυναίκες του Χόλιγουντ για να καταπολεμήσουν τη σεξουαλική παρενόχληση, έχει τίτλο Time’s up και προκάλεσε… συσκότιση στο κόκκινο χαλί.

«Νιώθουμε δυνατές αυτή τη δεδομένη στιγμή να σταθούμε αλληλέγγυες σε μια μαύρη γραμμή που χωρίζει το τώρα από το τότε», είπε η Μέριλ Στριπ.

John Moore: η άβολη στιγμή μιας φωτογραφίας

Ο φωτογράφος Τζον Μουρ κατέγραψε στον φακό του τις μετακινήσεις στα σύνορα των Ηνωμένων Πολιτειών, παραδίδοντας στον κόσμο το 2018 μια από τις πιο εμβληματικές φωτογραφίες της ειδησεογραφίας: τη φωτογραφία Undocumented. 

H φωτογραφία λήφθηκε ένα βράδυ του Ιούνη στο πλαίσιο μιας περιπολίας στις όχθες του ποταμού Ρίο Γκράντε. Μια γυναίκα που θήλαζε τη δίχρονη κόρη της υπό τους προβολείς των οχημάτων των αστυνομικών, είπε στον φωτορεπόρτερ Τζον Μουρ πως οι δυο τους ήταν στους δρόμους για ένα ολόκληρο μήνα. Την επομένη, μια από τις φωτογραφίες που έβγαλε ο Μουρ -το κορίτσι να κλαίει καθώς η μητέρα της ανακρινόταν- έγινε viral. Η εικόνα δημοσιεύθηκε τη στιγμή που η ένταση σχετικά με τη μετανάστευση στην Αμερική ήταν στην κορύφωσή της. Ο Αμερικανός Πρόεδρος ζήτησε μηδενική ανοχή κι αυτό οδήγησε στον διαχωρισμό χιλιάδων παιδιών από τους γονείς τους στα σύνορα. Αργότερα έγινε γνωστό πως το κορίτσι παρέμεινε με τη μητέρα του, ωστόσο ο φόβος στο πρόσωπό της για το αντίθετο ενδεχόμενο, αντικατοπτρίζει τον εφιάλτη που έζησαν πολλά παιδιά εξαιτίας της πολιτικής Τραμπ.

Caroline Criado Perez και Gillian Wearing: To άγαλμα μιας σουφραζέτας

Η Κύπρος έχει μηδενική δημόσια τέχνη, ακόμη όμως και στις πόλεις όπου υπάρχει άφθονη, παρουσιάζονται τεράστια κενά. Στη Νέα Υόρκη, μόλις πέντε δημόσια γλυπτά απεικονίζουν γυναίκες που έζησαν και έγραψαν Ιστορία. Στο Λονδίνο, δε, τον Απρίλιο 2018 παρουσιάστηκε το πρώτο άγαλμα γυναίκας στην Πλατεία της Βουλής.

Η φεμινίστρια Caroline Criado-Perez, επικεφαλής της επιτυχημένης καμπάνιας για να προστεθεί το πορτρέτο της Τζέιν Ωστιν στο χαρτονόμισμα των 10 λιρών Βρετανίας, πρωτοστάτησε ώστε να τοποθετηθεί ένα άγαλμα της Βρετανίδας σουφραζέτας Millicent Fawcett σε μια σειρά από -αποκλειστικά ανδρικά- αγάλματα στην πλατεία της Βουλής. Η πρόταση της Criado-Perez για να περιληφθεί η Fawcett, που αγωνίστηκε για τη γυναικεία ψήφο και για πρόσβαση στην εκπαίδευση, υιοθετήθηκε τόσο από τον δήμαρχο του Λονδίνου, Sadiq Khan όσο και από την Πρωθυπουργό Τερέζα Μέι και έγινε πραγματικότητα τον Απρίλιο, όταν το άγαλμα αποκαλύφθηκε. Το έργο δημιούργησε η βραβευμένη με Τέρνερ Gillian Wearing και πια στέκει ανάμεσα στα αγάλματα των Τσόρτσιλ, Λίνκολν, Μαχάτμα Γκάντι και άλλων.

Sean Combs: O συλλέκτης που άλλαξε τα δεδομένα αγοράζοντας το έργο Past Times

Στις 16 Μαΐου 2018, το έργο Past Times (1997) του Kerry James Marshall πωλήθηκε από τον Οίκο Sotheby’s έναντι του ποσού ύψους 21,1 εκατ. δολαρίων. Το αποτέλεσμα σχεδόν διπλασίασε το μέχρι τότε ρεκόρ για έργο εν ζωή Αφροαμερικανού καλλιτέχνη (ήταν το Helter Skelter I του Mark Bradford που πωλήθηκε έναντι σχεδόν 12 εκατ. δολαρίων.

Το έργο του Κέρι Τζέιμς Μάρσαλ αγόρασε ο Sean Combs, βραβευμένος με Γκράμι μουσικός παραγωγός και επιχειρηματίας. Η αύξηση στις τιμές έργων Αφροαμερικανών καλλιτεχνών είναι ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά της αγοράς τέχνης για το 2018. Αυτό οφείλεται αφενός στο μεγάλο ενδιαφέρον Ιδρυμάτων για την τέχνη αφροαμερικανών καλλιτεχνών, στην αναγνώρισή τους αλλά και στη σταθερή αύξηση αφροαμερικανών συλλεκτών στον κόσμο των τεχνών που γενικότερα είναι… λευκοκρατούμενος.

«Βρισκόμαστε σε μια περίοδο όπου η Ιστορία της τέχνης ξαναγράφεται για να συμπεριλάβει γυναίκες και μαύρους καλλιτέχνες», σχολίασε η Jacqueline Wachter, αντιπρόεδρος στο τμήμα ιδιωτικών αγορών στον Οίκο Sotheby’s. «Οι αφροαμερικανοί συλλέκτες αποτελούν σημαντικό κομμάτι αυτής της επέκτασης της αγοράς.»

+ Διαβάστε ολόκληρο το κείμενο του Artsy.net (στα αγγλικά) εδώ

 

  • ΠΑΡΑΘΥΡΟ

    Το «Παράθυρο» είναι το πολιτιστικό ένθετο της εφημερίδας Πολίτης [Κύπρος] και του διαδικτυακού πόρταλ www.politis.com.cy. Ειδήσεις, συνεντεύξεις, συναντήσεις, ρεπορτάζ, ήχοι, εικόνες – κινούμενες και στατικές, κριτικές προσεγγίσεις, λοξές ματιές. Βλέπουμε το δέντρο, δεν χάνουμε το δάσος

You May Also Like

Για την Αντιγόνη Τσίρκα

Γράφει ο Μισέλ Φάις* Στο παρακάτω κείμενο η Αντιγόνη Κερασιώτη – Χατζηανδρέα μιλά για ...

Καλύτερα να μασάτε…

Γράφει ο Ανδρέας Ριρής Ένας από τους λόγους που δεν έχω Facebook [πέραν του ...

ΚΥΡΟΣ ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ | Εντυπώσεις ενός πνιγμένου

Συνέντευξη στον Δημήτρη Μελέτη Ο Δημήτρης Μελέτης συνάντησε τον σκηνοθέτη Κύρο Παπαβασιλείου στο Φεστιβάλ ...

Θέατρο στ’ ανοιχτά

Κωμωδίες θα δούμε από τα θεατρικά σχήματα το φετινό καλοκαίρι. Εξαίρεση αποτελεί το αρχαίο ...

Νέα συνεργασία Αλμοδόβαρ-Μπαντέρας

Η νέα δουλειά του Πέδρο Αλμοδόβαρ έχει τίτλο «La piel que habito» («To δέρμα ...

Οι συναυλίες του Σεπτέμβρη

Το καλοκαίρι πάει χέρι χέρι με τις συναυλίες, η φετινή τραγωδία του Ιούλη, ωστόσο, ...

X