Το θεατρικό παιχνίδι του «The little drummer girl»

Τρία καλά στοιχεία για να σε πείσω για τον τίτλο και να μην φτάσεις στο τέλος του κειμένου (αν δεν γουστάρεις): 1. Εγγύηση BBC με 70’s διάθεση (εντάξει, δεν είναι και ΡΙΚ, αλλά κάτι καλό κάνουν και αυτοί οι τύποι με τις σειρές τους). 2. Έχουμε τηλεοπτική μεταφορά μυθιστορήματος του John le Carre (θυμήσου και το εξαιρετικό «Tinker Tailor Soldier Spy») και 3. Ένα παιχνίδι κατασκοπείας ψέματος και αλήθειας με εσάνς από Ακρόπολη, Νάξο και κεντρική Ευρώπη.

Μιλάμε φυσικά για τη σειρά «The little drummer girl» που έγινε γνωστή εξαιτίας των επεισοδιακών γυρισμάτων που είχε στην Ελλάδα. Και αν δεν σας έπεισα με τα τρία πιο πάνω στοιχεία έχω κι άλλα tips, όπως το all star cast με Michael Shannon (δες «The Shape of Water») και Alexander Skarsgard του «True Blood», αλλά και τον μαέστρο του εγχειρήματος Park Chan-wook του «Oldboy». Γενικότερα, μαζεύτηκε πολύ καλό πράγμα σε μια τέτοια σειρά που αποδείχθηκε εν τέλει διαμαντάκι.

Μέσα σε έξι επεισόδια η σειρά μάς μεταφέρει στα τέλη της δεκαετίας του ’70, όπου μια νεαρή Αγγλίδα ηθοποιός αριστερών πεποιθήσεων πείθεται από έναν πράκτορα της ισραηλινής αντικατασκοπείας να εισχωρήσει στο παλαιστινιακό δίκτυο που ευθύνεται για σειρά βομβιστικών επιθέσεων εναντίον ισραηλινών στόχων. Και θα το κάνει γιατί το βλέπει ως έναν άλλο ρόλο, ίσως τον πιο σημαντικό στην καριέρα της. Γιατί είναι διαφορετικό να επηρεάζεις τις ζωές κάποιων άλλων μέσω ενός ρόλου και διαφορετικό να τις επηρεάζεις όταν υποδύεσαι κάποιον άλλον στην πραγματική ζωή. Οι αριστερές της απόψεις θα εξανεμιστούν μόλις αφεθεί στον μύθο, μόλις ενδώσει σε ένα πολιτικά και ιστορικά φορτισμένο παιχνίδι μεταξύ φαντασίας και πραγματικότητας.

Ο le Carre ήταν στην πραγματικότητα συνεργάτης μυστικών υπηρεσιών, συνεπώς, όπως και στα προηγούμενα έργα του, δεν υπάρχει διαχωρισμός καλού και κακού, δεν αναζητούμε ήρωες και δεν βγαίνει κανείς κερδισμένος από την κατασκοπεία. Υπάρχουν απλώς άνθρωποι παραδομένοι σε ένα παιχνίδι πολιτικής και σεξ. Παλεύουν με τις ηθικές τους αξίες ψάχνοντας νοήματα σε έννοιες που ενδεχομένως να μην έχουν -στο τέλος της ημέρας- νόημα, όπως η πατρίδα και ο έρωτας. Γιατί; Γιατί είναι μέρος ενός συστήματος που νομίζουν πως οι ίδιοι το καθορίζουν, το μανιπουλάρουν, αλλά φαίνεται πως θα ήταν προτιμότερο να ζουν για αυτές παρά να ψάχνουν τις έννοιες για τις οποίες παλεύουν, μέσω της κατασκοπείας. Όπως άλλωστε συμβαίνει και στην κανονική ζωή των συνηθισμένων ανθρώπων.

Αναπόφευκτα είναι μια πολιτική σειρά, εξαιτίας της κόντρας Ισραήλ-Παλαιστίνης, ωστόσο ο Park γοητεύεται περισσότερο από το κλίμα της εποχής, το οποίο εκμεταλλεύεται στο έπακρο, ώστε να παίξει μαζί με τους ήρωές του το παιχνίδι των ρόλων με μελοδραματισμό και θεατρικότητα. Το θέαμα είναι αργό, αλλά συνάμα συναρπαστικό, αφού σε βάζει στο τριπάκι να σκεφτείς αν τελικά είσαι στη σωστή πλευρά της Ιστορίας.

 

 

  • Μιχάλης Σταύρου

    Γεννήθηκε (1983), μπλα μπλα, σχολείο μπλα μπλα, πανεπιστήμιο για τα Μέσα Ενημέρωσης (Πάντειο) μπλα, μπλα, δημοσιογραφία σε τηλεόραση, sites, εφημερίδες, περιοδικά, ραδιόφωνο. Πλέον ενεργός «Πολίτης». Γράφει για όσα του αρέσουν και όσα τον εκνευρίζουν.

You May Also Like

Το ντοκιμαντέρ για τη Madeleine είναι ένα σκληρό reality

Μέσα από αυτήν εδώ τη στήλη είχαμε εκθειάσει το Netflix για το “The keepers”, ...

Barry: Χι ις νοτ τζαστ γιορ νιου Φρεντ!

Άμα το HBO πάει να κάνει κωμωδία, θα την κάνει καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον. ...

Hard Sun: Μπάτσοι γουρούνια… μελλοντολόγοι

Ας ξεκινήσουμε από μερικά κλισέ. Που θα τα καταρρίψουμε στην πορεία. Όπως ακριβώς κάνει ...

Το The Hot zone είναι πραγματική… αρρώστια

Αν το “Chernobyl” είναι η σειρά με την οποία έχουμε καταφέρει να κοιτάζουμε περίεργα ...

Το Les Miserables του BBC είναι ο Μίτος του… Ουγκώ

Έχει γίνει θεατρικό μιούζικαλ και το έχουμε δει άπειρες φορές, έχει μεταφερθεί σε μικρά ...

Το «Wild Bill» μάς συστήνει ένα νέο είδος αστυνομικής σειράς

Δεν έχετε αναλυτή αίματος; Ρωτάει με ύφος, «πού με φέρατε; πού κατάντησα;» ο πολύ ...

X