Επιστροφές

* Δύο ιστορίες που αξίζει να αναφερθούν ως υπόβαθρο στο θέμα των ημερών, την επιστροφή 218 έργων καλλιτεχνών από την Αμμόχωστο στους νόμιμους ιδιοκτήτες τους [καλή τύχη μ’ αυτό], θα υπενθυμίσουμε απ’ αυτό τον χώρο.

* Η πρώτη αφορά τον δικηγόρο Κωνσταντή Καντούνα, που το 2007 έγραψε ένα κείμενο στο αθηναϊκό Βήμα -και αναδημοσιεύτηκε στην ειδική έκδοση “Αμμόχωστος” [Παράθυρο, 18 Αυγούστου 2013]- ιστορώντας πώς ανακάλυψε σε ένα ταβερνείο στα κατεχόμενα μετά το άνοιγμα των οδοφραγμάτων δύο έργα του Πολ Γεωργίου που ανήκαν στην οικογένειά του. “Εκεί μας περίμενε πάνω από την πόρτα ενός αποχωρητηρίου η ‘Ξύλινη Κούκλα’, άθικτη από τα χρόνια, αέρινη, ερωτική, ζωηρή […] Και λίγο πιο πέρα η ‘Λήδα και ο Κύκνος’ σε μια κατάσταση φθοράς και ακαθαρσίας”.

* Στο κείμενό του ο κ. Καντούνας αφηγείται πως το πρώτο έργο επανακτήθηκε με την καταβολή χρηματικού ποσού, το δεύτερο όμως δεν κατέστη δυνατό να επανακτηθεί με αντάλλαγμα χρήματα και γι’ αυτό χρησιμοποιήθηκε η πιο δραστική μέθοδος της… κλοπής.

* Η δεύτερη ιστορία αφορά τα γλυπτά που είχε ο Άντης Χατζηαδάμος στο εργαστήρι του στον Αϊ-Γιάννη της Αμμοχώστου. Δύο χρόνια μετά την τουρκική εισβολή, ο Τ/Κ αρχιτέκτονας και γλύπτης Μπακί Μποκάς προσλήφθηκε στο “Τμήμα Οικήσεως” του ψευδοκράτους και του ανατέθηκε, με ομάδα άλλων αρχιτεκτόνων, να καταγράψουν τα κτήρια στην περίκλειστη πόλη της Αμμοχώστου. Κάποια στιγμή, βρέθηκαν στο εργαστήρι του Χατζηαδάμου και στα έργα του, την ποιότητα των οποίων εκτίμησε αμέσως ο Μποκάς. Κατά τη μαρτυρία του ίδιου σε συνέντευξή του στο “Π” τον Ιανουάριο 2017, “εκείνο το διάστημα ήταν ‘κυβερνητική’ πολιτική, αντικείμενα που βρίσκονταν στους δρόμους ή αλλού να συλλέγονται και να πωλούνται. Έτσι πολλοί έγιναν με πολύ λίγα χρήματα ιδιοκτήτες πολύτιμων έργων τέχνης”. Όχι ο ίδιος. Με τη βοήθεια συναδέλφων του και κάποιων στρατιωτών πήρε τα αντικείμενα και τα έκρυψε κάτω από το κάθισμα του μικρού λεωφορείου που τους μετέφερε στην περίκλειστη πόλη. Για χρόνια τα φύλαγε στο σπίτι του μέχρι που το 1990 κατάφερε να εντοπίσει σε ποιον ανήκαν. Μέσω της αμερικανικής πρεσβείας και των Ηνωμένων Εθνών, τα έργα του Άντη Χατζηαδάμου παραδόθηκαν στην οικογένειά του στην Πάφο το 1993.

* Σε κάποιον/ους “Μποκάς” οφείλουμε και τη νέα επιστροφή έργων. Που μάζεψαν τα έργα και τα φύλαξαν περιμένοντας την κατάλληλη στιγμή.

* “Η μάνα μου […] πιστεύει πως θα βρεθούν και τα υπόλοιπα έργα της συλλογής της. Εγώ δεν το πιστεύω πια”, καταλήγει στο κείμενό του ο κ. Καντούνας.

* Τελικά, ανάμεσα στα 218 έργα υπάρχουν ελπίδες. Ποικιλόμορφες.
 

  • Μερόπη Μωυσέως

    Σπούδασε στο τμήμα Επικοινωνίας και ΜΜΕ του Πανεπιστημίου Αθηνών. Καλύπτει το πολιτιστικό ρεπορτάζ στο Παράθυρο της εφημερίδας Πολίτης από το 2005. Ζει στη Λευκωσία | meropi.m@politis-news.com

You May Also Like

Προβολές εν πλω, τρικυμία εν κρανίω

Γράφει η Μερόπη Μωυσέως Την επόμενη βδομάδα, 15 Οκτωβρίου, ξεκινά το φετινό Διεθνές Φεστιβάλ ...

Πάφος 2017: Αν είναι δυνατόν ! [και κάποια έξτρα]

Γράφει η Μερόπη Μωυσέως *Ελπίζουμε ο Μάριος Ηλία Ιωάννου να φέρει τις κατάλληλες τομές, ...

Μια γυναίκα θα μας επισκιάσει;

Γράφει η Μερόπη Μωυσέως * Προκάλεσε μεγάλη εντύπωση η εξομολόγηση της Τασούλας Χατζητοφή στην ...

Αμηχανία

Γράφει η Μερόπη Μωυσέως * Πόσο άτσαλα μπορεί να επικοινωνήσει ένας οργανισμός τα θέματά ...

Μικρά, καθημερινά

Γράφει η Μερόπη Μωυσέως * Έναν αγιασμό να τον κάνει ο ΘΟΚ. Και το ...

Μικρά και χρήσιμα

* Remote Pafos! Go Go Go! Η θεατρική ομάδα Rimini Protokoll βρέθηκε από το ...

X