MotherFatherSon: Τα παιδιά μας δεν μας ανήκουν

  • Εκείνος, ο Max, είναι ένας χαρισματικός και αυτοδημιούργητος Αμερικανός επιχειρηματίας, μεγιστάνας των Μέσων. Εκείνη, η πρώην σύζυγός του, η Kathryn, είναι κληρονόμος μιας οικογένειας, και αποφάσισε να ζήσει τη ζωή της όπως θέλει. Στη μέση ο γιος τους. Ένας νεαρός 30άρης, ο οποίος προσπαθεί να πείσει τον πατέρα του πως αξίζει να είναι ο διάδοχός του. Παρόλο που ξέρει πως δεν μπορεί να γίνει ποτέ.

    Η νέα σειρά του BBC «MotherFatherSon» πλασαρίστηκε από πολλούς ως η τηλεοπτική μεταφορά της περίεργης σχέσης που έχουν ο Ρούπερτ Μέρντοχ με τον γιο του Τζέιμς. Δεν είναι. Αυτό θυμίζει το πρώτο επεισόδιο, αλλά είναι κάτι πέραν αυτού. Είναι εκείνη η σειρά η οποία παίρνει αυτή την αφορμή της σχέσης του μεγιστάνα με τον γιο του για να μας αποδείξει αυτό που πολλές φορές ξεχνάμε, αλλά είναι αυτονόητο. Πως στο τέλος της ημέρας είμαστε αυτό που είμαστε και τίποτα περισσότερο.

    Το ’πε και ο ποιητής. Πριν το συνειδητοποιήσει ο Gere στη σειρά. Μόνο τα παιδιά ξέρουν αυτό που ψάχνουν.

    Μια στιγμή, η οποία θα είναι spoiler αν την αναφέρουμε, είναι αρκετή για να αλλάξει τη ζωή της οικογένειας. Από εκείνες τις στιγμές που δεν σώζεσαι είτε είσαι πλούσιος, είτε ένας μεγιστάνας των Μέσων Ενημέρωσης και ανεβάζεις και κατεβάζεις κυβερνήσεις. Είναι η στιγμή που θα σε φέρει ενώπιον των ευθυνών σου, θα αρχίσεις να συνειδητοποιείς όχι τα μικρά και τα μεγάλα της ζωής, το νόημά της, το ποιος είσαι, αλλά ποια είναι η πραγματική σχέση με τους γύρω σου.

    Είναι η στιγμή στην οποία ο Max αρχίζει να επαναπροσδιορίζει τη σχέση με τον γιο του. Και συνειδητοποιεί γιατί είναι διαφορετικός από αυτόν. Γιατί τα παιδιά είναι δημιούργημά μας, αλλά δεν είμαστε ίδιοι, δεν είμαστε και δεν μπορούμε να είμαστε αυτό που ήταν οι παππούδες μας, ούτε αυτό που ήταν οι γονείς μας, ούτε τίποτε άλλο. Άλλωστε και η μητέρα της ιστορίας δεν κατάφερε να ακολουθήσει τα βήματα των γονιών της.

    Πιο ώριμος από ποτέ ο Richard Gere παραμένει ο αγέρωχος ντρέτος άντρας ο οποίος καταφέρνει να ακροβατεί ανάμεσα στον συναισθηματισμό και τον δυναμισμό, ενώ δίπλα του η Helen McCroy είναι όσο μελαγχολική χρειάζεται. Και δίπλα τους ο Billy Howle δίνει μια εξαιρετική ερμηνεία σε μια σειρά για τις σχέσεις των γονιών με τα παιδιά τους και πόσο καταστροφικές μπορούν να γίνουν. Ακόμη και αν έχεις όλα τα λεφτά του κόσμου.

    • Μιχάλης Σταύρου

      Γεννήθηκε (1983), μπλα μπλα, σχολείο μπλα μπλα, πανεπιστήμιο για τα Μέσα Ενημέρωσης (Πάντειο) μπλα, μπλα, δημοσιογραφία σε τηλεόραση, sites, εφημερίδες, περιοδικά, ραδιόφωνο. Πλέον ενεργός «Πολίτης». Γράφει για όσα του αρέσουν και όσα τον εκνευρίζουν.

    You May Also Like

    Μα τι στο καλό γίνεται με το La Casa de Papel;

    Στην Ισπανία πήγε άκλαυτη, το Netflix όμως κατάφερε να την αναστήσει. Είναι όντως τόσο ...

    The Looming tower: Η 11η Σεπτεμβρίου από την αρχή

    Τρέχεις να κάνεις τα όποια έγγραφα στη δημόσια υπηρεσία. Πας π.χ. από το Κτηματολόγιο ...

    Catch 22: Βομβαρδισμός συναισθημάτων σε μια σειρά

    Δεν είναι καθόλου εύκολο να μεταφέρεις ένα βιβλίο ούτε κινηματογραφικά ούτε τηλεοπτικά. Πόσω μάλλον ...

    Το La Casa έπεσε στη… λούμπα των χρημάτων. Και κάηκε!

    Στην πρώτη σεζόν του «La Casa» μέσα από αυτή τη στήλη γράφαμε για τον ...

    Chambers: Οι δαίμονες είναι μέσα μας

    Μία οικογένεια η οποία έχασε το παιδί της και ψάχνει αλλού το στήριγμά της, ...

    Το ντοκιμαντέρ για τη Madeleine είναι ένα σκληρό reality

    Μέσα από αυτήν εδώ τη στήλη είχαμε εκθειάσει το Netflix για το “The keepers”, ...

    X