The Twilight Zone (reboot): Βαρύ όνομα σαν ιστορία

Στη μετά τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο Αμερική όλα ήταν καινούργια. Η τηλεόραση έμπαινε στα σπίτια του κόσμου, υπήρξε μια ραγδαία ανάπτυξη της πολιτιστικής βιομηχανίας, ήμασταν κοντά στην εξερεύνηση για το άγνωστο, ενώ και τα ταξίδια στο Διάστημα συγκέντρωναν το ενδιαφέρον του κοινού. Ανάμεσα σε όλα αυτά, εμφανίστηκε και το “Twilight zone”, προφανώς επειδή ήταν η εξερεύνηση για το άγνωστο, το αίσθημα του φόβου που κυριαρχούσε έτσι και αλλιώς εκείνη την εποχή.

Το σίγουρο είναι πως εκείνη η σειρά, με το παραφυσικό ύφος των ιστοριών της, έκανε το “The twilight zone” έναν ξεχωριστό τίτλο, τόσο που έγινε μέρος της pop κουλτούρας μας. Ικανό, ώστε να εντοπίζεις συχνά-πυκνά στις δεκαετίες που ακολούθησαν και τις αντίστοιχες επιρροές σε κινηματογράφο και τηλεόραση. Ακόμη και το “X-Files” για παράδειγμα, είχε χαρακτηριστεί αρχικά ως κακέκτυπο του δημιουργήματος του Rod Serling. Όλα αυτά κάνουν το έργο των σύγχρονων δημιουργών της σειράς “Twilight zone” δύσκολο. Η κληρονομιά της εμβληματικής σειράς της δεκαετίας του ’60 είναι τόσο βαριά που δεν μπορεί να συγκριθεί με τον σύγχρονο τρόπο προσέγγισης που επιχειρείται στο reboot της. Άλλωστε, πλέον υπάρχει ένας καταιγισμός νέων σειρών και μεγάλη έλλειψη ιδεών, που δεν μπορείς να βρεις εκείνη τη σειρά η οποία θα καταφέρει να επηρεάσει το τηλεοπτικό κοινό.

Δυστυχώς, όμως, το νέο “Twilight zone” δεν καταφέρνει ούτε καν να βρει τις ιστορίες που θα προκαλέσουν το κοινό ή έστω θα το φέρουν αντιμέτωπο με τους φόβους του. Περισσότερο δε, μοιάζει με κακέκτυπο του “Black mirror”, το -ας το πούμε για τους τύπους- εξελιγμένο “Twilight zone”, αν και η σειρά του Charlie Brooker παίζει περισσότερο με τη σύγκλιση τεχνολογίας και ζωής παρά με την ουμανιστική οπτική που είχε ο Serling.

Παρά ταύτα όμως, το σύγχρονο “Twilight zone” έχει στα έξι του επεισόδια ενδιαφέρουσες αν και χιλιοειπωμένες ιστορίες. Όπως η πρώτη, όπου βλέπουμε τον αποτυχημένο κωμικό να κάνει τη γνωστή συμφωνία με τον διάβολο, τον γνωστό θρύλο της κωμωδίας, ή την τέταρτη στη σειρά όπου ένας πολιτικός σύμβουλος προσπαθεί να κάνει Πρόεδρο ένα 9χρονο YouTuber, στην προσπάθεια της σειράς να μπει στο πεδίο διερεύνησης σύγχρονων αντιλήψεων περί δημοσιότητας.

Δεν θα γίνει ποτέ ένα σύγχρονο “Twilight zone”. Και αυτό δεν ισχύει μόνο για τη σειρά του CBS All Access. Είναι όμως μια ενδιαφέρουσα παραγωγή που θα την δεις, έστω για να τιμήσεις την παλιά σειρά. Ή τουλάχιστον για να θυμηθείς πως δύσκολα μπορούμε να ξαναζήσουμε εκείνες τις θρυλικές στιγμές.

  • Μιχάλης Σταύρου

    Γεννήθηκε (1983), μπλα μπλα, σχολείο μπλα μπλα, πανεπιστήμιο για τα Μέσα Ενημέρωσης (Πάντειο) μπλα, μπλα, δημοσιογραφία σε τηλεόραση, sites, εφημερίδες, περιοδικά, ραδιόφωνο. Πλέον ενεργός «Πολίτης». Γράφει για όσα του αρέσουν και όσα τον εκνευρίζουν.

You May Also Like

Barry: Χι ις νοτ τζαστ γιορ νιου Φρεντ!

Άμα το HBO πάει να κάνει κωμωδία, θα την κάνει καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον. ...

Στο Russian doll η Nadia πεθαίνει. Και δεν είναι spoiler

Δεν θα γίνει ποτέ μέρος της ποπ κουλτούρας η σειρά “Russian doll”, παρόλο που ...

Το Les Miserables του BBC είναι ο Μίτος του… Ουγκώ

Έχει γίνει θεατρικό μιούζικαλ και το έχουμε δει άπειρες φορές, έχει μεταφερθεί σε μικρά ...

Αμαρτία να μην δεις back to back το “The Sinner”

Δύο κύκλους μετρά η σειρά “The Sinner” (ο δεύτερος παίζει αυτή την περίοδο στην ...

Το “Loudest Voice” σου εξηγεί γιατί κυβερνά ο Τραμπ

Βετεράνος των ΜΜΕ, άνθρωπος με επιρροή, ο Ρεπουμπλικάνος Ρότζερ Έιλς ίδρυσε το τηλεοπτικό δίκτυο ...

Trapped: Όταν δεν παγιδεύεσαι στον μικρόκοσμό σου

Έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε μπάτσους στις αστυνομικές σειρές οι οποίοι είναι βγαλμένοι από το ...

X