Catch 22: Βομβαρδισμός συναισθημάτων σε μια σειρά

  • Δεν είναι καθόλου εύκολο να μεταφέρεις ένα βιβλίο ούτε κινηματογραφικά ούτε τηλεοπτικά. Πόσω μάλλον όταν πρόκειται για το «Catch 22», το οποίο έχει έναν από τους πιο αναγνωρίσιμους αντιήρωες. Και είναι πιο σωστό να ξεκινήσουμε με τα αρνητικά της τηλεοπτικής μεταφοράς του βιβλίου από τον George Clooney. Σαφέστατα δεν θα μπορούσε να μεταφερθεί ο πικρά σατιρικός διάλογος του Joseph Heller, που είναι και το πιο απολαυστικό κομμάτι του βιβλίου. Ο συγγραφέας είχε ζήσει τα γεγονότα, ήταν ο ίδιος βομβιστής, ήξερε πότε μπορεί να φτιάξει μια σκηνή ώστε να αποτυπώσει τη φρίκη του πολέμου, αλλά ταυτόχρονα να τον δει με μια σκωπτική ματιά, περιγράφοντάς τον ανούσιο.

    Η μίνι σειρά, για όσους δεν γνωρίζουν την υπόθεση και του βιβλίου, μας μεταφέρει στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και τη ζωή και τις αποστολές του Yossarian, πιλότου βομβαρδιστικού, καθώς και των υπόλοιπων αντρών του τάγματός του οι οποίοι προσπαθούν να μην παραφρονήσουν μέσα στον απόλυτο παραλογισμό της στρατιωτικής πειθαρχίας και να επιστρέψουν μια μέρα ασφαλείς στο σπίτι τους.

    Ο ήρωας όμως δεν είναι αυτός που πάει πρώτος στη μάχη. Είναι αυτός που προσπαθεί να γλυτώσει από αυτήν με κάθε τρόπο. Υποδύεται τον άρρωστο, βρίσκει συνεχώς προφάσεις, αλλάζει κρυφά τα σχέδια επιχειρήσεων, φτιάχνει δικά του σενάρια. Παράλληλα, όμως, πάει κόντρα στους ανωτέρους και το ίδιο το σύστημα καθώς ξέρει πως κάθε μάχη είναι κίνδυνος για την ίδια του τη ζωή, σε έναν πόλεμο που ήταν λίγο-πολύ στο τέλος του. Απλώς, η μανία για την απόλυτη υποταγή του αντιπάλου οδηγεί σε παραδοξότητες, τις οποίες ο Yossarian δεν μπορεί να δεχθεί.

    Ο Clooney εκμεταλλεύεται στο έπακρον όλες τις αρετές του βιβλίου και μαεστρικά επιχειρεί να απομυθοποιήσει όλο αυτό που χτίζει το Χόλιγουντ εδώ και χρόνια. Ο περήφανος Αμερικανός, ο οποίος πολεμάει για την πατρίδα του δεν είναι πολεμοχαρής, δεν γουστάρει που μπλέκεται στη μάχη, το κάνει γιατί απλώς πρέπει. Και ο Clooney βγάζει τη σειρά από τα καλούπια του είδους όπου εξυμνούν ανδραγαθήματα και ψεύτικους πατριωτισμούς και βλέπει την ανθρώπινη πλευρά της ιστορίας. Με σαφέστατα Κοενικές επιρροές, ο σκηνοθέτης παρουσιάζει ένα αφοπλιστικά ρεαλιστικό θέαμα με πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία για την παραφροσύνη του στρατού. Εξαιρετικός ο Christopher Abbott στον ρόλο του Yossarian, είναι ταυτόχρονα τόσο εκνευριστικός και συμπαθής. Εκεί που χάνει η σειρά είναι στους καυστικούς διαλόγους του Heller, οι οποίοι όμως προέρχονται από τα ίδια τα βιώματα του συγγραφέα.

    • Μιχάλης Σταύρου

      Γεννήθηκε (1983), μπλα μπλα, σχολείο μπλα μπλα, πανεπιστήμιο για τα Μέσα Ενημέρωσης (Πάντειο) μπλα, μπλα, δημοσιογραφία σε τηλεόραση, sites, εφημερίδες, περιοδικά, ραδιόφωνο. Πλέον ενεργός «Πολίτης». Γράφει για όσα του αρέσουν και όσα τον εκνευρίζουν.

    You May Also Like

    Who is America? Η πραγματικότητα ξεπερνά τη σάτιρα

    Ταλέντο και ευφυΐα. Αυτά τα δύο χρειάζονται για να μπορείς να κάνεις μια πετυχημένη ...

    Chernobyl: Η πραγματικότητα που σε σοκάρει

    Υπάρχουν πάρα πολλοί λόγοι που συζητείται τόσο έντονα το “Chernobyl” τον τελευταίο καιρό. Και ...

    To “The good cop” είναι τόσο κακή σειρά, όσο είναι και καλή

    Δεν έχουμε καταλάβει τι παίζει ακριβώς με το “The good cop”. Τη μια θέλεις ...

    Sick note: Το binge-watching θα γίνει… καρκίνος

    Ένα ψέμα ποτέ δεν είναι αρκετό όταν διηγείσαι μια ιστορία. Θα πρέπει να πεις ...

    Game of Thrones: Αυτός ο χειμώνας δεν ήρθε ποτέ

    Περιμέναμε εναγωνίως να έρθει αυτός ο χειμώνας και δυστυχώς μας προέκυψαν ανομβρίες, καλοκαιρία. Το ...

    Στο After life μαθαίνεις πως η ζωή συνεχίζεται

    Ένα από τα αιώνια ερωτήματα, αν υπάρχει ζωή μετά τον θάνατο για αυτούς που ...

    X