Catch 22: Βομβαρδισμός συναισθημάτων σε μια σειρά

  • Δεν είναι καθόλου εύκολο να μεταφέρεις ένα βιβλίο ούτε κινηματογραφικά ούτε τηλεοπτικά. Πόσω μάλλον όταν πρόκειται για το «Catch 22», το οποίο έχει έναν από τους πιο αναγνωρίσιμους αντιήρωες. Και είναι πιο σωστό να ξεκινήσουμε με τα αρνητικά της τηλεοπτικής μεταφοράς του βιβλίου από τον George Clooney. Σαφέστατα δεν θα μπορούσε να μεταφερθεί ο πικρά σατιρικός διάλογος του Joseph Heller, που είναι και το πιο απολαυστικό κομμάτι του βιβλίου. Ο συγγραφέας είχε ζήσει τα γεγονότα, ήταν ο ίδιος βομβιστής, ήξερε πότε μπορεί να φτιάξει μια σκηνή ώστε να αποτυπώσει τη φρίκη του πολέμου, αλλά ταυτόχρονα να τον δει με μια σκωπτική ματιά, περιγράφοντάς τον ανούσιο.

    Η μίνι σειρά, για όσους δεν γνωρίζουν την υπόθεση και του βιβλίου, μας μεταφέρει στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και τη ζωή και τις αποστολές του Yossarian, πιλότου βομβαρδιστικού, καθώς και των υπόλοιπων αντρών του τάγματός του οι οποίοι προσπαθούν να μην παραφρονήσουν μέσα στον απόλυτο παραλογισμό της στρατιωτικής πειθαρχίας και να επιστρέψουν μια μέρα ασφαλείς στο σπίτι τους.

    Ο ήρωας όμως δεν είναι αυτός που πάει πρώτος στη μάχη. Είναι αυτός που προσπαθεί να γλυτώσει από αυτήν με κάθε τρόπο. Υποδύεται τον άρρωστο, βρίσκει συνεχώς προφάσεις, αλλάζει κρυφά τα σχέδια επιχειρήσεων, φτιάχνει δικά του σενάρια. Παράλληλα, όμως, πάει κόντρα στους ανωτέρους και το ίδιο το σύστημα καθώς ξέρει πως κάθε μάχη είναι κίνδυνος για την ίδια του τη ζωή, σε έναν πόλεμο που ήταν λίγο-πολύ στο τέλος του. Απλώς, η μανία για την απόλυτη υποταγή του αντιπάλου οδηγεί σε παραδοξότητες, τις οποίες ο Yossarian δεν μπορεί να δεχθεί.

    Ο Clooney εκμεταλλεύεται στο έπακρον όλες τις αρετές του βιβλίου και μαεστρικά επιχειρεί να απομυθοποιήσει όλο αυτό που χτίζει το Χόλιγουντ εδώ και χρόνια. Ο περήφανος Αμερικανός, ο οποίος πολεμάει για την πατρίδα του δεν είναι πολεμοχαρής, δεν γουστάρει που μπλέκεται στη μάχη, το κάνει γιατί απλώς πρέπει. Και ο Clooney βγάζει τη σειρά από τα καλούπια του είδους όπου εξυμνούν ανδραγαθήματα και ψεύτικους πατριωτισμούς και βλέπει την ανθρώπινη πλευρά της ιστορίας. Με σαφέστατα Κοενικές επιρροές, ο σκηνοθέτης παρουσιάζει ένα αφοπλιστικά ρεαλιστικό θέαμα με πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία για την παραφροσύνη του στρατού. Εξαιρετικός ο Christopher Abbott στον ρόλο του Yossarian, είναι ταυτόχρονα τόσο εκνευριστικός και συμπαθής. Εκεί που χάνει η σειρά είναι στους καυστικούς διαλόγους του Heller, οι οποίοι όμως προέρχονται από τα ίδια τα βιώματα του συγγραφέα.

    • Μιχάλης Σταύρου

      Γεννήθηκε (1983), μπλα μπλα, σχολείο μπλα μπλα, πανεπιστήμιο για τα Μέσα Ενημέρωσης (Πάντειο) μπλα, μπλα, δημοσιογραφία σε τηλεόραση, sites, εφημερίδες, περιοδικά, ραδιόφωνο. Πλέον ενεργός «Πολίτης». Γράφει για όσα του αρέσουν και όσα τον εκνευρίζουν.

    You May Also Like

    Το Euphoria είναι η νεανική σειρά για να τη δουν ενήλικες

    Κάθε γενιά έχει τη σειρά της. Μόνο που γεμίσαμε με σειρές για τους νεαρούς, ...

    When the see us: Όταν το σύστημα σε κάνει ό,τι θέλει

    Ακόμη και αν έχεις ακούσει ή διαβάσει για την ιστορία των πέντε εφήβων του ...

    Το μόνο σίγουρο με το Limetown είναι πως θα… την ακούσετε

    Δεν υπάρχει στόρι που να μην έχει γίνει στην τηλεόραση, δεν υπάρχει κάτι που ...

    Το “Press” μιλά για τη φάρα που θες και δεν θες να γνωρίσεις, τους δημοσιογράφους

    Δύσκολο πράγμα να αναφέρεσαι σε σειρές που έχουν σχέση με τη δημοσιογραφία, όπως η ...

    Το “Homecoming” είναι ένα ταξίδι που πρέπει να ζήσεις

    Είναι ωραίο να βλέπεις μια σειρά με κακό μάτι επειδή κάποιος από τους συντελεστές ...

    Trapped: Όταν δεν παγιδεύεσαι στον μικρόκοσμό σου

    Έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε μπάτσους στις αστυνομικές σειρές οι οποίοι είναι βγαλμένοι από το ...

    X