Την ίδια στιγμή που στην Κύπρο τρεις πλατφόρμες τσακώνονται και δίνουν εκατομμύρια ευρώ για να έχουν στο μπουκέτο τους αγώνες ομάδων που πηγαινοέρχονται στην Α’ Κατηγορία για τις οποίες δεν ενδιαφέρεται κανείς, στην Ελλάδα μια συνδρομητική πλατφόρμα αποδεικνύει πως μπορεί να πάει ένα βήμα παραπέρα το κομμάτι που λέγεται μυθοπλασία. Για να μην μιλήσουμε για την άλλη πλατφόρμα που είναι απλώς παρατηρητής των δεδομένων στην Κύπρο και κάνει αναπαραγωγή του ελληνικού προγράμματος. Και προτού γκρινιάξουμε άλλο για τα “δικά μας”, κάνω το παραλήρημα πιο συγκεκριμένο ώστε να μπούμε στην ουσία της σειράς “Έτερος εγώ: Χαμένες ψυχές”. Η ταινία του Σωτήρη Τσαφούλια μεταφέρεται πλέον και τηλεοπτικά, έχοντας φυσικά διαφορετική πλοκή.

Στη σειρά βλέπουμε τις προσπάθειες ενός καθηγητή εγκληματολογίας, ο οποίος προσπαθεί να λύσει τον γρίφο των αυξανόμενων δολοφονιών ενός serial killer με τον μύθο των άθλων του Θησέα. Ήταν αναμενόμενο πως και η Ελλάδα θα ακολουθούσε αυτό το μοτίβο της σειράς, όπως άλλωστε έκανε και η μισή Ευρώπη τα τελευταία χρόνια, μοτίβο που καθιέρωσε η Σκανδιναβία με τις δικές της παραγωγές. Αν κάτι ξέρει να κάνει η Ελλάδα σωστά είναι να πλάθει χαρακτήρες και να λέει σωστά τις ιστορίες. Ούτε θέλει ούτε πρόκειται να γίνει ένα ελληνικό “True Detective”, μόνο και μόνο επειδή έχει μια συγκεκριμένη πλοκή. Άλλωστε, είναι σαφές πως οι δημιουργοί της ξέρουν πως δεν μπορούν να επικεντρωθούν στο αστυνομικό μυστήριο. Διεισδύουν στα θέλω των χαρακτήρων, έχοντας μια μοντέρνα προσέγγιση που δεν έχουμε δει σε παρόμοιες παραγωγές.

Εκεί όμως που σε κερδίζει πραγματικά η σειρά είναι στις ερμηνείες. Να φταίει άραγε η γλώσσα; Ή το γεγονός πως είμαστε ίδιας κουλτούρας και το σκηνικό είναι τόσο οικείο που θες να δεις το ένα επεισόδιο μετά το άλλο; Το σίγουρο είναι πως κατάφεραν να έχουν ένα αξιοπρεπές αποτέλεσμα. Hats off και για τον πρωταγωνιστή της σειράς Πυγμαλίωνα Δαδακαρίδη, ο οποίος είναι όσο σοφιστικέ πρέπει για να καταφέρει να λύσει το μυστήριο. Αυτή η πρώτη απόπειρα συνδρομητικής τηλεόρασης στην Ελλάδα δείχνει πως η χώρα μπορεί να επενδύσει στη μυθοπλασία. Εξάλλου, και η Cosmote είχε τη δυνατότητα να επενδύσει στο ελληνικό πρωτάθλημα όταν επτά ομάδες έσπασαν τη συμφωνία με έναν από τους ανταγωνιστές του. Αλλά προτίμησε να δώσει τα λεφτά σε μια παραγωγή μυθοπλασίας, επενδύοντας και σε αυτό το κομμάτι της τηλεόρασης. Κάτι που ίσως θα έπρεπε να σκεφτούν και τα δικά μας τα κανάλια.

  • Μιχάλης Σταύρου

    Γεννήθηκε (1983), μπλα μπλα, σχολείο μπλα μπλα, πανεπιστήμιο για τα Μέσα Ενημέρωσης (Πάντειο) μπλα, μπλα, δημοσιογραφία σε τηλεόραση, sites, εφημερίδες, περιοδικά, ραδιόφωνο. Πλέον ενεργός «Πολίτης». Γράφει για όσα του αρέσουν και όσα τον εκνευρίζουν.

You May Also Like

When the see us: Όταν το σύστημα σε κάνει ό,τι θέλει

Ακόμη και αν έχεις ακούσει ή διαβάσει για την ιστορία των πέντε εφήβων του ...

I am not Okay with this… series

Εντάξει, είπαμε τα νιάτα είναι έξαλλα, αλλά όλοι έχουν περάσει από την εφηβεία, η ...

Carnival Row: Αναζητώντας το νέο Game of Thrones

Ένας ντετέκτιβ και μία νεράιδα πρόσφυγας αναζωπυρώνουν μία επικίνδυνη σχέση σε έναν φανταστικό βικτωριανό ...

Mrs Fletscher: Η εκδίκηση της μιλφάρας

Γυναίκα μόνη ψάχνει τη συντροφιά, το νόημα της ζωής της. Το κόνσεπτ της γυναίκας ...

Το “Press” μιλά για τη φάρα που θες και δεν θες να γνωρίσεις, τους δημοσιογράφους

Δύσκολο πράγμα να αναφέρεσαι σε σειρές που έχουν σχέση με τη δημοσιογραφία, όπως η ...

Θέλω (σίγουρα) να τον δω τον Πάπα

Σίγουρα όταν τραγουδούσε η Δήμητρα Γαλάνη μαζί με τις “Τρεις χάριτες” (Παναγιωτοπούλου, Αδαμάκη, Μεντή) ...

X