Το The Hot zone είναι πραγματική… αρρώστια

Αν το “Chernobyl” είναι η σειρά με την οποία έχουμε καταφέρει να κοιτάζουμε περίεργα το δέρμα μας, το “Hot zone” είναι αυτή με την οποία θα χαίρεσαι που είσαι υγιής. Θα εκτιμήσεις την ίδια τη ζωή, το δώρο της υγείας και όλα αυτά που είναι προφανή, αλλά δεν είναι όμως και αυτονόητα, αφού η ανθρώπινη επέμβαση στον πλανήτη είναι αυτή που τελικά έχει φέρει όλα τα δεινά. Και αυτό δεν ισχύει μόνο σε αυτά που κατασκευάζει ο άνθρωπος (βλέπε όπως γίνεται με την περίπτωση των πυρηνικών του “Chernobyl”), αλλά και στην έμμεση ή άμεση παρέμβαση του ανθρώπου στο ίδιο το περιβάλλον.

Τίποτα δεν είναι δεδομένο. Ούτε η ίδια η υγεία σου. Για τους ανθρώπους που υπέφεραν από τον Έμπολα μια στιγμή ήταν αρκετή για να αλλάξει η ζωή τους. Στη σειρά “The Hot zone” που καταπιάνεται με την έξαρση της αρρώστιας, θα εισβάλεις σε εκείνη την επικίνδυνη ζώνη, όπου η επιστήμη προσπαθεί να αντιμετωπίσει τις ανθρώπινες αδυναμίες. Όχι όμως με το αίσθημα του φόβου. Αλλά με τον απόλυτο ρεαλισμό που επιβάλλει η επιστήμη. Το “Hot zone” σου δίνει τη δυνατότητα να εισβάλεις στον άδυτο κόσμο της ιατρικής και τις μάχες που δίνουν οι επιστήμονες όταν έχουν να αντιμετωπίσουν την έρευνα.

Η σειρά παίζει σε δύο διαφορετικά χωροχρονικά πλαίσια. Το πρώτο είναι το 1976, όπου εμφανίστηκε για πρώτη φορά ο ιός Έμπολα στο Ζαΐρ (το σημερινό Κονγκό). Εκεί, βλέπουμε τις προσπάθειες δύο επιδημιολόγων να συλλέξουν δείγματα αίματος για ανάλυση και βλέπουμε και την προσπάθεια να ανακαλύψουν από τι προέρχεται ο υψηλός πυρετός ενός ασθενή. Το δεύτερο πλαίσιο μας μεταφέρει στο 1989, όταν αρρώστησαν και πέθαναν σε λίγες μόνο μέρες μαϊμούδες μιας ερευνητικής κλινικής στη Βιρτζίνια. Το γεγονός τραβάει την προσοχή της Νάνσι Τζαξ, μιας γιατρού, η οποία είναι συνταγματάρχης και ερευνήτρια σε ένα ινστιτούτο λοιμωδών ασθενειών του αμερικανικού στρατού. Μόνο που κανείς δεν πιστεύει την ερευνήτρια, αφού όλοι τη θεωρούν πως έχει μια εντελώς διαφορετική μέθοδο σχεδόν αρρωστοφοβική και εκνευριστικά… άρρωστη, αφού όλα θέλει να γίνονται by the book, σε σημείο που τη μετατρέπει σε υπερβολική.

Η σφραγίδα του National Geographic είναι ταυτόχρονα το θετικό και αρνητικό στοιχείο της σειράς. Από τη μια, από μόνο του το κανάλι είναι λόγος για να δεις αυτή την εξαιρετική παραγωγή, ωστόσο από την άλλη γίνεται σε κάποια σημεία υπερβολικά ντοκιμαντερίστικη σε σημείο που γίνεσαι συνάδελφος της Νάνσι (στον ρόλο της η εξαιρετική η Τζουλιάνα Μάργκουλις). Στη σούμα όμως θα κρατήσουμε μόνο τα θετικά της στοιχεία, αφού είναι μια παραγωγή που αξίζει να δεις για να μάθεις και να εκτιμήσεις αυτό που λέμε υγεία.

  • Μιχάλης Σταύρου

    Γεννήθηκε (1983), μπλα μπλα, σχολείο μπλα μπλα, πανεπιστήμιο για τα Μέσα Ενημέρωσης (Πάντειο) μπλα, μπλα, δημοσιογραφία σε τηλεόραση, sites, εφημερίδες, περιοδικά, ραδιόφωνο. Πλέον ενεργός «Πολίτης». Γράφει για όσα του αρέσουν και όσα τον εκνευρίζουν.

You May Also Like

The End of the F***ing World: Τα νιάτα τα μπερμπάντικα

«Είμαι ο James, είμαι 17 χρονών και είμαι αρκετά σίγουρος ότι είμαι ψυχοπαθής», εξηγεί ...

Trapped: Όταν δεν παγιδεύεσαι στον μικρόκοσμό σου

Έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε μπάτσους στις αστυνομικές σειρές οι οποίοι είναι βγαλμένοι από το ...

Μα τι στο καλό γίνεται με το La Casa de Papel;

Στην Ισπανία πήγε άκλαυτη, το Netflix όμως κατάφερε να την αναστήσει. Είναι όντως τόσο ...

When the see us: Όταν το σύστημα σε κάνει ό,τι θέλει

Ακόμη και αν έχεις ακούσει ή διαβάσει για την ιστορία των πέντε εφήβων του ...

Waco: Τα γεγονότα λένε πάντα την αλήθεια

Στη δεκαετία του ’90, ο David Koresh είχε πειστεί πως είναι ο αμνός του ...

Το μυθιστόρημα My brilliant friend έγινε σειράρα

Έκανε αίσθηση από το πρώτο της μυθιστόρημα, ενώ όλοι έψαχναν να δουν ποια είναι ...

X