Γράφει ο Μπυρής

Φαν της επιστημονικής φαντασίας εν ήμουν ποττέ. Αν, δηλαδή, εξαιρέσεις το παιδιόθεν κόλλημα με τα Star Wars τζαι τα Back to the Future, οτιδήποτε άλλον έβρισκεν με παγερά αδιάφορον. Μέχρι που το 2017 ο David Harbour, τον οποίον προσωπικά θυμούμαι που το επίσης υπέροχο -για εντελώς διαφορετικούς λόγους- Newsroom, ανέλαβε την επινίκειαν ομιλίαν για τη βράβευση του cast της σειράς Stranger Things στα Screen Actors Guild Awards (SAG) μετά την ολοκλήρωση του πρώτου της κύκλου. Η βράβευση του Stranger Things έγινε Γενάρη του 2017, κοντά δηλαδή στην ανάληψη της Προεδρίας των ΗΠΑ που τον πορτοκαλί Πρόεδρο και όσων τοξικών έφερεν μαζί του ο εγωμανής, σεξιστής, ρατσιστής Τραμπ. Είπεν λοιπόν ο Harbour:

“Υπό το φως όσων συμβαίνουν στον κόσμο σήμερα, εν δύσκολο να πανηγυρίσουμε για το ήδη πολυβραβευμένο Stranger Things. Τούν’ το βραβείο που ‘σας όμως, που παίρνετε την τέχνη σας στα σοβαρά τζαι πιστεύκετε ειλικρινά όπως τζι εγώ ότι η ποιοτική ηθοποιία μπορεί να αλλάξει τον κόσμο, έν’ κάλεσμα στα όπλα που τους συναδέλφους τζαι τες συναδέλφισσες μας να πάμεν ακόμα πιο βαθκιά. Τζαι μέσω της τέχνης μας να πολεμήσουμεν τον φόβο, την εγωκεντρικότητα τζαι τον αποκλεισμό της κυρίαρχης ναρκισιστικής κουλτούρας μας, τζαι μέσω των δεξιοτήτων μας να καλλιεργήσουμεν μιαν κοινωνία με ενσυναίσθηση τζαι κατανόηση, αποκαλύπτοντας ενδόμυχες αλήθκειες οι οποίες υπηρετούν ως ισχυρή υπενθύμιση σε ούλλους ότι άμαν νιώθουν άσιημα, φοούνται ή έν’ κουρασμένοι, ένεν μόνοι τους!

Είμαστεν ενωμένοι που το γεγονός ότι είμαστεν ούλλοι άνθρωποι τζι είμαστε μαζί σε τούν’ την απαίσιαν, οδυνηρήν τζαι ταυτόχρονα απολαυστικήν, ενθουσιώδη τζαι μυστήρια πορεία της ζωής. Τώρα, λειτουργώντας εντός της ιστορίας του Stranger Things, εμείς οι Μεσοδυτικοί του 1983 (η σειρά διαδραματίζεται στη μικρή πόλη Χόκινς της Ιντιάνα στα μέσα της δεκαετίας του ’80) εννά αποκρούσουμεν τους νταήδες. Εννά προσφέρουμεν καταφύγιο στα φρικιά τζαι στους απόκληρους, σε όσους εν έχουν σπίτι. Εννά προσπεράσουμεν τα ψέματα τζι εννά τζυνηήσουμεν τέρατα.
Τζαι αν ποττέ χαθούμεν μέσ’ στην υποκρισία τζαι την καθημερινή βία ορισμένων ατόμων τζαι θεσμών, όπως τζαι ο Αρχηγός (της Αστυνομίας του Χόκινς – ο ρόλος του Harbour στη σειρά) Τζιμ Χόπερ, θα ππουνιάρουμεν κάποιους στα μούτρα αν προσπαθήσουν να βλάψουν τους αδύναμους τζαι τους περιθωριοποιημένους, τζι εννά το κάμουμεν με ψυσιήν, καρκιάν τζι ευχαρίστησην”.

Έβαλα σχεδόν ούλλην την συγκινητικήν ομιλίαν του Harbour σε τούν’ το κομμάτι για να αποδείξω ότι ήταν αρκετή για να μου κινήσει το ενδιαφέρον σε μια σειρά στην οποίαν όντως πρωταγωνιστούν “περιθωριοποιημένοι”, “σπασίκλες” τζαι “φρικιά”. Αν δείτε το βίντεο της ομιλίας τζαι τες αντιδράσεις των μιτσιών πρωταγωνιστών/πρωταγωνιστριών, εννά καταλάβετε ότι ενιώθαν τα τζαι οι ίδιοι. Κόντρα στα πρότυπα των σούπερ στυλάτων αθλητών τζαι των cock-teaser μαζορέτων που εκαλλιεργούσαν πολλές αμερικανιές των ’90ς, το Stranger Things “ηρωοποιεί” -όπως τζαι το The Big Bang Theory με άλλον τρόπο- τους “σπασίκλες”, οι οποίοι καλούνται να τα βάλουν με το τέρας του upside down σε διαφορετικήν εκδοχή κάθε σεζόν. Τζαι μπορεί να έν’ σε πολλά σημεία αηδιαστικόν τζαι φοητσιάρικον, αλλά καταφέρνει την ίδιαν ώραν να έν’ συγκινητικό, να έσιει χιούμορ τζαι να σε καρφώνει στην άκρα του καναπέ χωρίς να σου επιτρέπει να σηκωθείς.

Γράφω τούν’ το κείμενο με αφορμή την κυκλοφορία των οκτώ επεισοδίων του τρίτου κύκλου στο Netflix, τον οποίον θεωρώ τον πιο ολοκληρωμένο τζαι που άποψη σεναρίου τζαι λόγω του πληρέστερου καστ, το οποίον εμπλουτίστηκεν με νέους “περιθωριακούς” χαρακτήρες. Κάποιοι/ες μπορεί να πουν ότι το σενάριο του τρίτου κύκλου έν’ ψυχροπολεμικόν, αφού εμπλέκει Σοβιετικούς στον ρόλο του κακού, αλλά ο Ψυχρός Πόλεμος ήταν στο απόγειο του την περίοδο που υποτίθεται ότι διαδραματίζεται η σειρά. Ήδη κυκλοφορούν στο διαδίκτυο πληροφορίες ότι η πλατφόρμα εννά ανακοινώσει τέταρτη σεζόν εντός των ημερών [άτε να δούμεν]!

  • ΠΑΡΑΘΥΡΟ

    Το «Παράθυρο» είναι το πολιτιστικό ένθετο της εφημερίδας Πολίτης [Κύπρος] και του διαδικτυακού πόρταλ www.politis.com.cy. Ειδήσεις, συνεντεύξεις, συναντήσεις, ρεπορτάζ, ήχοι, εικόνες – κινούμενες και στατικές, κριτικές προσεγγίσεις, λοξές ματιές. Βλέπουμε το δέντρο, δεν χάνουμε το δάσος

You May Also Like

Ο πλούτος ενός έθνους

Γράφει η Αικατερίνη Λάμπρου* | aiklamprou@cytanet.com.cy Πριν λίγες ημέρες, ξεφυλλίζοντας την ψηφιακή έκδοση της ...

Ακόμα ανατέλλει!

Γράφει ο Ανδρέας Ριρής Δεν πιστεύω πως υπάρχει οποιοσδήποτε που να μην στεναχωρήθηκε όταν ...

Κανείς δεν ζει χωρίς τιμή | Ένα αφήγημα από την Τουρκία

Του Βαγγέλη Αρεταίου*   Ξημέρωμα.          Η Νουριέ έχει τα μάτια της ορθάνοιχτα μες το ...

Η «αρπαχτή» του Μπρέγκοβιτς

Γράφει ο Δημήτρης Κωνσταντόπουλος* Καταρχήν δεν θα αναλώσω τον χρόνο σας με αναφορές για ...

«Μανώλη…!», του Γιώργου Νεοφύτου :Μια νέα παράσταση στον θεατρικό πολυχώρο Εστία

Γράφει η Χρυσόθεμις Χατζηπαναγή    Το θυμόμαστε το έργο, με τις πιο ζωηρές εντυπώσεις να ...

«Κατάδικός μου» – Μια τραγική κωμωδία!

Γράφει η Μαρία Κυπριανού Λεοντή* Το θέατρο Ανεμώνα επιλέγει αυτή τη θεατρική σεζόν να ...

X