“Δεν μπορούσα να δώσω ξανά κατάθεση. Θα με ρωτούσαν τα ίδια πράγματα και δεν ήθελα να δω ξανά αυτό το ύφος”. Τα λόγια της Μαρί που έπεσε θύμα βιασμού συγκλονίζουν από το πρώτο κιόλας επεισόδιο της σειράς “Unbelievable” που θα βρείτε στο Netflix. Στη σειρά, βλέπουμε τη νεαρή να κατηγορείται ότι είπε ψέματα για έναν βιασμό, ενώ παράλληλα δύο γυναίκες ντετέκτιβ ερευνούν μια σειρά ανατριχιαστικά παρόμοιων επιθέσεων.

Στην εμπνευσμένη από αληθινά γεγονότα σειρά βλέπουμε τον τρόπο με τον οποίο ένα σύστημα μπορεί να σε κάνει σκατά (δεν μπορούν πολλές φορές οι λέξεις να περιγράψουν τα συναισθήματά σου βλέποντας κάποια πράγματα να συμβαίνουν, όπως σε αυτή την παραγωγή). Έχουμε ένα θύμα βιασμού. Πρώτα θα διηγηθεί όσα έζησε σε έναν αστυνομικό. Ύστερα θα έρθει ένας ντετέκτιβ, μετά πρέπει να καταγράψει όσα έζησε σε μια κόλλα χαρτί, γιατί πρέπει να τα έχουν με τον δικό τους τρόπο. Ξανά και ξανά. Να ζήσει τον ίδιο εφιάλτη που έζησε και θέλει να ξεχάσει, με το ίδιο το σύστημα να προσπαθεί να της σπείρει την αμφιβολία. Και να μπαίνει στη διαδικασία να αμφισβητεί τον ίδιο της τον εαυτό.

Ακόμη και αν στο τέλος δικαιώνεται (δεν έχει καμία σημασία αν ναι ή όχι, για λόγους spoiler), εκείνο το στίγμα της αμφισβήτησης σε εκείνη την περίοδο, που όλο το οικογενειακό και φιλικό της περιβάλλον πίστεψε το σύστημα παρά την ίδια, θα μείνει για πάντα χαραγμένο μέσα της. Γιατί αυτή η αμφισβήτηση καταντάει στο τέλος να γίνεται ένας δεύτερος βιασμός, μια βία συστημική που καθιστά τη γυναίκα ύποπτη επειδή εκμεταλλεύτηκε το σύστημα για να μπορέσει να ζήσει τη ζωή της. Αυτό από μόνο του μοιάζει τουλάχιστον σοκαριστικό για τα θύματα βιασμού.

Μέσα από την απεικόνιση όλης της διαδικασίας, από την αστυνομική έρευνα μέχρι τις ιατρικές και άλλες εξετάσεις, το “Unbelievable” δείχνει πως δεν του χρειάζεται μαεστρική σκηνοθεσία. Και δεν την έχει. Η ίδια η ιστορία είναι από μόνη της τόσο δυνατή, ώστε να μπορεί να σταθεί η σειρά ως ψευτοντοκιμαντέρ για τη βία κατά των γυναικών, αλλά και για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουν τα θύματα τα όργανα της τάξης. Και δεν χρειάζεται (παρά το γεγονός πως τις έχει) τις αβανταδόρικες ερμηνείες. Τα κοντινά πλάνα στα πρόσωπα που καταγράφουν τις αντιδράσεις αρκούν για να αντιληφθεί κανείς την αδικία και τον πόνο των θυμάτων. Στην πορεία, η σειρά βάζει σε δεύτερο επίπεδο και μία άλλη ιστορία, ωστόσο η βασική μαρτυρία της Μαρί είναι αυτή που θα καταφέρει να σας συγκλονίσει και να σας ωθήσει να δείτε σε binge watching τη σειρά.

  • Μιχάλης Σταύρου

    Γεννήθηκε (1983), μπλα μπλα, σχολείο μπλα μπλα, πανεπιστήμιο για τα Μέσα Ενημέρωσης (Πάντειο) μπλα, μπλα, δημοσιογραφία σε τηλεόραση, sites, εφημερίδες, περιοδικά, ραδιόφωνο. Πλέον ενεργός «Πολίτης». Γράφει για όσα του αρέσουν και όσα τον εκνευρίζουν.

You May Also Like

Οι Χαμένες ψυχές και οι (δικές μας) χαμένες ευκαιρίες

Την ίδια στιγμή που στην Κύπρο τρεις πλατφόρμες τσακώνονται και δίνουν εκατομμύρια ευρώ για ...

Το “Press” μιλά για τη φάρα που θες και δεν θες να γνωρίσεις, τους δημοσιογράφους

Δύσκολο πράγμα να αναφέρεσαι σε σειρές που έχουν σχέση με τη δημοσιογραφία, όπως η ...

The politician: Πολιτική σαπουνόπερα χωρίς binge-watching

Κάθε εκλογική αναμέτρηση που γίνεται έχει τα δικά της παιχνίδια. Από το σχολείο μέχρι ...

Αυτός ο Dracula θα σου ρουφήξει την προσοχή

Υπάρχει άραγε κάτι που δεν έχει ειπωθεί ή δεν έχουμε δει για τον κόμη ...

Waco: Τα γεγονότα λένε πάντα την αλήθεια

Στη δεκαετία του ’90, ο David Koresh είχε πειστεί πως είναι ο αμνός του ...

Στο «Next of Kin», καλοί και κακοί γίνονται άνθρωποι

Η Mona Harcourt και η οικογένειά της ετοιμάζονται να υποδεχτούν τον αδελφό της, Kareem, ...

X