Συζητήσεις με φίλους

Σάλλυ Ρούνεϋ
Εκδόσεις Πατάκη

Γραμμένο με ρεαλισμό και ευφυή αίσθηση του χιούμορ, το μυθιστόρημα «Συζητήσεις με φίλους» έχει μεταφραστεί σε 12 γλώσσες, συμπεριλήφθηκε στη μακρά λίστα για το Μan Booker Prize και κέρδισε το βραβείο καλύτερου μυθιστορήματος στα Irish Book Awards, καθώς και το Costa Book Award.
Μέσα από τις σελίδες του ζωντανεύουν οι βαθιές επιθυμίες και τα βάσανα των νέων ανθρώπων του 21ου αιώνα, αλλά και οι αιχμηρές γωνίες της γυναικείας φιλίας. Και η Σάλλυ Ρούνεϋ γίνεται η φωνή της γενιάς της, της γενιάς των Millennials, των παιδιών που γεννήθηκαν τη δεκαετία του 1990 και είναι στον δρόμο προς την ενηλικίωση. Ένα βιβλίο το οποίο έγραψε μέσα σε τρεις μήνες, ενώ τελείωνε το μεταπτυχιακό της.

Η Φράνσις (αφηγήτρια) είναι 21 ετών και σπουδάζει στο Δουβλίνο. Μια συγκρατημένη και μελαγχολική νεαρή γυναίκα που παρατηρεί τα πάντα γύρω της και την ενδιαφέρει, αν και χαλαρά, να γίνει συγγραφέας. Πρώην ερωτική της σύντροφος και τώρα καλύτερή της φίλη είναι η όμορφη Μπόμπι, που δεν χάνει στιγμή την αυτοκυριαρχία της. Ένα βράδυ, ύστερα από μια ποιητική περφόρμανς των δυο τους σε μία από τις σκηνές της πόλης, συναντούν τη γνωστή δημοσιογράφο Μελίσσα, γνωρίζουν έπειτα τον όμορφο σύζυγό της Νικ και σταδιακά εμπλέκονται στον κόσμο τους: πολυτελή σπίτια, ξέφρενα πάρτι, διακοπές στη Βρετάνη. Το διασκεδαστικό φλερτ ανάμεσα στη Φράνσις και τον Νικ, όπως φαινόταν στην αρχή, θα εξελιχθεί σε μια παράξενη -κι έπειτα οδυνηρή- οικειότητα.

[…] “Τότε κατέβηκα στο δωμάτιό μου. Όταν ξάπλωσα, ένιωθα απαίσια. Όχι τόσο από τη θλίψη, όσο από το σοκ κι ένα αλλόκοτο είδος εξάντλησης. Ήξερα πως έφταιγα: τα είχα δώσει όλα για να προκαλέσω τον Νικ να τσακωθεί μαζί μου. Τώρα ήμουν μόνη στο σιωπηλό σπίτι, νιώθοντας πως έχω χάσει τον έλεγχο των πάντων. Μπορούσα να αποφασίσω μόνο αν θα έκανα σεξ με τον Νικ ή όχι, δεν μπορούσα να αποφασίσω πώς να νιώσω γι’ αυτό ή τι σήμαινε. Και παρόλο που μπορούσα να αποφασίσω να τσακωθώ μαζί του, όπως και για ποιο πράγμα τσακωνόμασταν, δεν κατάφερα να αποφασίσω για το τι θα έλεγε ή πόσο θα με πλήγωνε”.

Η Ρούνεϋ μάς ταξιδεύει μέσα στη γενιά των Millennials, της οποίας και η ίδια είναι μέρος, με σαφήνεια, επάρκεια και πειστικότητα. Μέσα από διλήμματα, ανατροπές και αβεβαιότητα, μέσα σε μια κοινωνία ιδιαίτερα ρευστή, με γονείς που έχουν χάσει τους ρόλους τους: […] Δεν θυμάμαι να βλέπω τη μητέρα και τον πατέρα μου στο ίδιο δωμάτιο, εκτός κι αν έτρωγαν. Ο πατέρας μου είχε “νεύρα”. Καμιά φορά, όσο διαρκούσαν τα νεύρα του, η μητέρα μου με έπαιρνε και πηγαίναμε να μείνουμε μαζί με την αδελφή της, την Μπέρνι”.

Η συγγραφέας παρατηρεί τη δυσκολία του να αποκτήσεις ταυτότητα σε αυτήν τη δεύτερη δεκαετία του 21ου αιώνα και με ιδιαίτερο χιούμορ προσπαθεί να ευθυγραμμίσει τη γραμμή της ενηλικίωσης.

You May Also Like

Τι έμαθα περπατώντας στον κόσμο

Λένα Διβάνη – Εκδόσεις Καστανιώτη  Διάβαζα πάντα τη στήλη της στο περιοδικό «Elle»… Σε ...

«Καρπασία, Εικόνες και Αναμνήσεις» της Δανιέλλας Δανιήλ

Το νέο βιβλίο της Δανιέλλας Δανιήλ με τίτλο «Καρπασία, Εικόνες και Αναμνήσεις», κυκλοφορεί από τέλος ...

Διονύσιος Σολωμός: 161 Χρόνια από το θάνατο του

Το όνομα του είναι συνδεδεμένο με τον εθνικό μας ύμνο, κι εύλογα του ανήκει ...

Τύφλωση – Μνήμη – Συγγραφή

Ο μέγιστος δάσκαλος των ελληνικών γραμμάτων, ο δημιουργός των ποιητικών κειμένων (“Ιλιάδα” και “Οδύσσεια”), ...

Παραιτήθηκε ο πρόεδρος της επιτροπής των Πούλιτζερ

Ο πρόεδρος της επιτροπής που απονέμει τα περίβλεπτα, λογοτεχνικά βραβεία Πούλιτζερ, Χουνότ Ντίας, ο ...

Διήμερο ποίησης και λογοτεχνίας

Στο πλαίσιο του φετινού theYard.Residency, ενός προγράμματος φιλοξενίας τεχνών του Κέντρου Παραστατικών Τεχνών Μίτος, ...

X