Η άλλη Αμερική, μέσα από το Little America

  • Την ίδια στιγμή που το Netflix μοιάζει να έχει χάσει τον προσανατολισμό του σε σχέση με τις σειρές και να ενδιαφέρεται περισσότερο για τις ταινίες μεγάλου μήκους, κλέβοντας πλέον τη δόξα του cinema (κυριαρχεί άλλωστε και στα φετινά βραβεία Oscars), και η Disney να επικεντρώνεται στους υπερήρωές της κερδίζοντας νεαρόκοσμο, η Apple TV+ έρχεται να γίνει η νέα must see υπηρεσία με σειρές που έχουν μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Και η αλήθεια είναι πως μέχρι στιγμής κάνουν πολύ προσεγμένες επιλογές, ενώ επενδύουν και πάρα πολλά χρήματα ώστε να τις έχουν στη φαρέτρα τους.
    Και ενώ νομίζαμε πως το “The morning show” θα ήταν η μεγάλη έκπληξη, λόγω των πολλών χρημάτων που δαπανήθηκαν σε αυτήν και του γνωστού καστ, τελικά ακολούθησαν κι άλλα μικρά διαμαντάκια όπως το “See” και το “The servant”. Τελευταία προσθήκη το “Little America”, μια γροθιά στο στομάχι για την ίδια τη χώρα και τον τρόπο που αντιμετωπίζει τους μετανάστες ή και τον τρόπο που βλέπουν οι ίδιοι τη χώρα.

    Επίκαιρη όσο ποτέ μετά και την πρόσφατη φήμη για την ταξιδιωτική απαγόρευση από τον Λευκό Οίκο σε άλλες επτά χώρες, η ανθολογική σειρά “Little America” μέσα από οκτώ επεισόδια που βασίζεται σε αληθινά περιστατικά, περιγράφει αστείες, ρομαντικές, εγκάρδιες και πολλές φορές γροθιά στο στομάχι ιστορίες των μεταναστών στην Αμερική. Στην ουσία, η σειρά έρχεται να θυμίσει στους Αμερικανούς το ίδιό τους το παρελθόν και να τους προβληματίσει για τη χαμένη τους ταυτότητα. Τη χώρα που κάποτε έκανε σημαία της το “είμαστε ανοιχτοί σε όλους και είμαστε η πλέον πολυπολιτισμική” κατέληξε να χτίζει τοίχους και να έχει έναν αλλοπρόσαλλο Πρόεδρο.

    Φυσικά, όλα αυτά δεν προσφέρονται με απόλυτα διδακτικό τρόπο. Όλα γίνονται σε ένα γενικότερο πλαίσιο της σειράς μέσα από τις ιστορίες. Όλες ανθρώπινες, όλες δοσμένες με χιουμοριστικό τρόπο, όλες έχοντας ως βασικό στοιχείο τον ανθρώπινο παράγοντα. Και αυτό σημαίνει πως οι μετανάστες είναι άλλοτε αρνητικοί στη νέα τάξη πραγμάτων (ανακαλύπτουν το cheeseburger, τα KFC, βρίσκουν περίεργο το μπέιζμπολ) και άλλοτε δεκτικοί, αφού για κάποιους από αυτούς ήταν επιλογή τους να βρουν την απόλυτη ελευθερία που προσφέρει η Αμερική. Όλες όμως είναι τόσο προσεκτικά φτιαγμένες και σε ένα σφικτό μισάωρο που είναι αρκετό για να σε συγκινήσει, να σε κάνει να γελάσεις, να σε κάνει να περάσεις ευχάριστα. Ίσως από τις καλύτερες σειρές που έχουμε δει τη φετινή σεζόν, επειδή είναι πολιτική χωρίς να είναι διδακτική είναι συγκινητική, αλλά ποτέ μελοδραματική, είναι αστεία, αλλά δεν γίνεται ποτέ γελοία.

    • Μιχάλης Σταύρου

      Γεννήθηκε (1983), μπλα μπλα, σχολείο μπλα μπλα, πανεπιστήμιο για τα Μέσα Ενημέρωσης (Πάντειο) μπλα, μπλα, δημοσιογραφία σε τηλεόραση, sites, εφημερίδες, περιοδικά, ραδιόφωνο. Πλέον ενεργός «Πολίτης». Γράφει για όσα του αρέσουν και όσα τον εκνευρίζουν.

    You May Also Like

    Mindhunter: Όταν οι μπάτσοι σκέφτονται…

    Αν ψάχνετε την κλασική αστυνομική σειρά, τότε σίγουρα αυτό το κείμενο δεν σας αφορά. ...

    Manifest: Πιλοτάροντας σε επικίνδυνους αιθέρες

    Άλλη μια σειρά επιστημονικής φαντασίας που θυμίζει κάτι από “Lost” προσγειώθηκε στους τηλεοπτικούς αιθέρες. ...

    Το “Press” μιλά για τη φάρα που θες και δεν θες να γνωρίσεις, τους δημοσιογράφους

    Δύσκολο πράγμα να αναφέρεσαι σε σειρές που έχουν σχέση με τη δημοσιογραφία, όπως η ...

    Το Alias Grace είναι η σειρά του χειμώνα που πρέπει να δεις

    Η αληθινή ιστορία της Grace Marks αποτέλεσε βάση για το ιστορικό μυθιστόρημα «Alias Grace» ...

    Στο Ramy το “μαύρη κωμωδία” είναι ρατσιστικό

    “Να βρεις μια γυναίκα δική μας, όχι από αυτές τις λευκές”, προτρέπουν οι φίλου ...

    Catch 22: Βομβαρδισμός συναισθημάτων σε μια σειρά

    Δεν είναι καθόλου εύκολο να μεταφέρεις ένα βιβλίο ούτε κινηματογραφικά ούτε τηλεοπτικά. Πόσω μάλλον ...

    X