Ιδιωτικότητα ή ασφάλεια;

  • Όποιος τολμήσει να με πει στα μούτρα μου γρουσούζα θα υποφέρει όσο δεν έχει φανταστεί ποτέ του. Τι φταίω εγώ αν την περασμένη Κυριακή την ώρα που διαβάζετε τη στήλη, την ίδια ώρα συνέβαινε ακόμα μία επίθεση στο Λονδίνο και μάλιστα με μαχαίρι;

    Και παρόλο που ήδη φτάνουν στ’ αφτιά μου το τι πραγματικά συνέβη στην Αϊόβα κατά τη διαδικασία του χρίσματος των Δημοκρατικών, επειδή αυτήν τη στιγμή που γράφω δεν έχουμε ακόμα αποτελέσματα, λέω να σας το φυλάξω για την άλλη βδομάδα και σήμερα να πάμε μια βόλτα στη γαλλική πόλη Μες (και όχι Μετς) όπως τη λέμε συχνά. Εκεί, οι παράγοντες της ποδοσφαιρικής ομάδας της πόλης, που παίζει στην πρώτη κατηγορία, με τη σύμφωνη γνώμη του υπουργείου αποφάσισαν να χρησιμοποιήσουν κάμερες για να εφαρμόσουν αναγνώριση προσώπου στα «μεγάλα αθλητικά γεγονότα». Και φυσικά ο κόσμος φωνάζει.

     

    Στο δικό μας γήπεδο: Οι μεν ζητούν μια κοινωνία διάφανη, με την ιδιωτική ζωή να προστατεύεται. Οι δε βάζουν πρώτα την ασφάλεια, με ό,τι κόστος κι αν έχει. Όταν έρθει η ώρα, τι θ’ αποφασίσουμε εμείς;

     

    Το θέμα έγινε δημόσιο όταν ένας δημοσιογράφος, ο Ολιβιέ Τεσκέ, αποκάλυψε στο StreetPress ότι η εταιρεία Two-i δοκίμασε την τεχνολογία της στο ποδοσφαιρικό γήπεδο της Μες. Στις 31 Ιανουαρίου, η υπουργός Αθλητισμού Ροξάνα Μαρασινάου, έβαλε λάδι στη φωτιά λέγοντας ότι είναι γενικώς θετική στην εγκατάσταση τεχνολογίας αναγνώρισης προσώπου στα γήπεδα.

    «Αρνούμαστε να γίνουμε τα πειραματόζωα της αναγνώρισης προσώπου», ήταν η απάντηση της Εθνικής Ένωσης Φιλάθλων. «Δεν τα βάζουμε με τους οπαδούς αλλά φροντίζουμε την ασφάλεια στα μεγάλα αθλητικά γεγονότα», επέμεινε η υπουργός.

    «Φοβόμαστε ότι τέτοια πειράματα που ξεκινούν στα γήπεδα επεκτείνονται μετά και στην κοινωνία», αντιγυρίζει το τοπικό παράρτημα της Ένωσης για τα δικαιώματα του ανθρώπου, της μεγαλύτερης και πιο δυναμικής οργάνωσης στη Γαλλία. Έτσι έγινε, λένε, και στο παρελθόν. Όπως για παράδειγμα με τον περιορισμό του δικαιώματος για διαδηλώσεις που πρώτα εφαρμόστηκε στα γήπεδα και μετά έγινε νόμος του κράτους. Σήμερα υπάρχουν τρεις διαφορετικοί περιορισμοί εισόδου στα γήπεδα: δικαστικός (με δικαστική απόφαση), διοικητικός (με απόφαση του νομάρχη) και εμπορικός (με απόφαση της ομάδας).

    Και δεν έχουν άδικο. Η υπουργός παραδέχθηκε ότι είναι ευνοϊκή σε πειραματισμούς στο πλαίσιο της μάχης κατά της τρομοκρατίας. Και ως έναν βαθμό έχει δίκιο. Ας μην ξεχνάμε ότι στις 13 Νοεμβρίου 2015, πριν τη μαύρη νύχτα του Μπατακλάν, δύο βόμβες που εγγράφονταν στην ίδια σειρά τρομοκρατικών επιθέσεων είχαν σκάσει δίπλα από το Stade de France όπου διεξάγονταν φιλικός αγώνας Γαλλίας – Γερμανίας παρουσία του Προέδρου Φρανσουά Ολάντ.

    Την ώρα που μαίνονταν η πολιτική διαμάχη, η ομάδα της Μες και η εταιρεία Two-i διέψευσαν ότι έγιναν τέτοια πειράματα. Ή περίπου. Δηλαδή εφάρμοσαν, λένε, την τεχνολογία αλλά μόνο για ν’ αναγνωρίσουν εκείνους για τους οποίους έχει εκδοθεί απόφαση απαγόρευσης εισόδου στο γήπεδο. Δεν είναι Γιάννης, είναι Γιαννάκης. Και μετά βγήκε και άλλη ανακοίνωση που μιλούσε για «τεχνικές δοκιμές» με «εθελοντές της εταιρείας» για να δοκιμαστεί το σύστημα μήπως και κάποτε εφαρμοστεί.

    Όσο για την εταιρεία; Τον Κινέζο. Δεν έκαναν ποτέ δοκιμές, λένε, γιατί είναι παράνομο. Μόνο «εσωτερικά τεστ για να βεβαιωθούμε ότι ο αλγόριθμος λειτουργεί, αν ποτέ χρειαστεί να τον χρησιμοποιήσουμε».

    Με όλα αυτά κατάφεραν να πείσουν τους φιλάθλους ότι και δοκιμές έγιναν και κρυφές ήταν και φυσικά παράνομες. Και το πρόβλημα όλων, όπως και στην Αγγλία, είναι η απουσία διαφάνειας και δημόσιου διαλόγου για το θέμα.

    Ας είμαστε προετοιμασμένοι. Όπου να ‘ναι, η ίδια συζήτηση θα έρθει και σε μας. Τα επιχειρήματα και των δύο πλευρών είναι ισχυρότατα. Οι μεν ζητούν μια κοινωνία διάφανη, με την ιδιωτική ζωή να προστατεύεται. Οι δε βάζουν πρώτα την ασφάλεια, με ό,τι κόστος κι αν έχει. Όταν έρθει η ώρα, τι θ’ αποφασίσουμε εμείς;

     

     

     

     

    You May Also Like

    Ο καθρέφτης facebook

    Γράφει η Βάλια Καϊμάκη | valia@inrec.gr Οι συνήθειές μας στο facebook αλλάζουν. Σύμφωνα με ...

    Το χαζό μου σπίτι

    Το σπίτι μου έχει αρχίσει να γίνεται εφιάλτης. Κάτι σαν τον «εφιάλτη στον δρόμο ...

    Όχι, να μην παρακολουθούμε τα παιδιά μας

    Γράφει η Βάλια Καϊμάκη | valia@inrec.gr Βραχιόλια, ρολόγια, κινητά, όλα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για ...

    Τι μας «σερβίρισαν» πριν από τις εκλογές #3

    Από τα τέλη του 2017 και μετά η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έκανε προτεραιότητά της την ...

    Περί αυτοϊκανοποίησης IIΙ (το τέλος ελπίζω)

    Την περασμένη εβδομάδα έκλεισα τη στήλη με την υπόσχεση ότι θα σας μιλήσω για ...

    Λίγη προσοχή δεν βλάπτει

    valia@inrec.gr Αυτή η ιστορία με τους ιούς έχει αρχίσει να με κουράζει. Εντάξει, όταν ...

    X