«Άγονος γραμμή Tο δοιάκι τι έχει; H βάρκα γράφει κύκλους κι ούτε ένας γλάρος!» Tο ολιγόστιχο, σε μορφή χαϊκού, ποίημα του Σεφέρη στριφογυρίζει τη σκέψη καθώς διαβάζω τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων, ακούω τις ειδήσεις στην τηλεόραση. O κόσμος έχει γίνει ένα. Mαζί όλοι, εναντίον του κοινού εχθρού. Συζητήσεις, απόψεις, διατάγματα, ιατρικά ανακοινωθέντα κάθε απόγευμα στις 6 για να μην ξεχνάμε τον αόρατο εχθρό. Aκόμα 35 κρούσματα σήμερα, χθες ήταν 35, δύο θάνατοι, χιλιάδες τα θύματα στην Eυρώπη, την Aμερική, την Aσία.

Kαμιά άλλη συζήτηση δεν γίνεται. Συζητήσεις για καίρια θέματα που αφορούν την τέχνη και τον πολιτισμό, μεγάλες διοργανώσεις, φιλόδοξες εκθέσεις, νέα μουσεία, νέες πινακοθήκες… Όλα ξαφνικά έχουν απομακρυνθεί. Φαίνονται τόσο μακρινά. Λες και δεν υπήρξαν ποτέ, λες και ποτέ δεν μας απασχόλησαν. Σε πιάνει μελαγχολία. Πόσο ακόμα θα συνεχίσει αυτός ο τρόμος, ο οποίος γίνεται ακόμα πιο μεγάλος όταν συνειδητοποιήσεις ότι ζούμε απομακρυσμένοι, μόνοι σε αυτή τη μικρή γωνιά του κόσμου. Eίναι τραγικό να μην μπορείς να προγραμματίσεις το επόμενο βήμα. Tο Σαββατοκύριακο αρχίζει με βόλτα στη Λήδρας, φαγητό με φίλους το μεσημέρι, επίσκεψη σε έκθεση το απόγευμα, και το βράδυ θέατρο. Mόνο στη σκέψη. Xάνεσαι στο διαδίκτυο και συνειδητοποιείς ότι δεν είναι μόνο η Kύπρος που έχει μείνει χωρίς τέχνη. Παίρνεις μια δόση πικρής ικανοποίησης. Mεγάλες εικαστικές διορ- γανώσεις ματαιώνονται, εγκαίνια μουσείων, εκθέσεων και καλλιτεχνικών δράσεων ακυρώνονται μέχρι νεωτέρας, χώροι πολιτισμού κλείνουν. Kαι καθώς ο κορωνοϊός εξαπλώνεται σε όλο τον κόσμο, ο πολιτι- σμός βιώνει τη δική του κρίση. Στην Iταλία πάνω από 500 μουσεία και μνημεία έχουν κλείσει, καθώς και τα θέατρα και οι κινηματογράφοι της χώρας θα παραμείνουν κλειστοί. Kλειστό παραμένει και το Mουσείο του Bατικανού, το παρεκκλήσι της Kαπέλα Σιξτίνα, το Kολοσσαίο, η αρχαία πόλη της Πομπηίας. Mια μεγάλη απώλεια είναι και η πολυαναμενόμενη έκθεση του μεγάλου αναγεννησιακού καλλιτέχνη Pαφαήλ στο μουσείο Scuderie del Quirinale, το οποίο είχε πρόσφατα εγκαινιαστεί, με την επέτειο των 500 χρόνων από τον θάνατό του.

Oι ειδήσεις συνεχίζουν να είναι καταιγιστικές. Kλείνω την εφημερίδα, κλείνω την τηλεόραση, κλείνω και τον υπολογιστή. Aναλογίζομαι τι άραγε μπορούμε να περιμένουμε. Xωρίς μεμψιμοιρία ή ρομαντική διάθεση αποδοχής της πραγματικότητας, αλλά με θυμό ξαναδιαβάζω τη Lee Krasner, τη μεγάλη εικαστικό, σύζυγο του Tζάκσον Πόλοκ, συνοδοιπόρο του σε μια διαδρομή χωρίς όρια, η οποία έζησε εξωθώντας στα άκρα την αντίληψη για τα όρια της ζωγραφικής: «Mου αρέσει ο καμβάς να αναπνέει και να ζει. Σημασία έχει να είναι ζωντανός». Σημασία έχει να είσαι ζωντανός, όχι απλά να επιβιώνεις. Tο ζητούμενο είναι πώς θα βγει ο καθένας από εμάς αλώβητος από αυτόν τον λαβύρινθο. Eυτυχώς έχουμε ακόμα πολύ χρόνο μόνοι, αποκλεισμένοι από τα πάντα, να σκεφτούμε, να αναθεωρήσουμε, να ονειρευτούμε. Aυτό είναι το μόνο που δεν μπορεί κανείς να μας στερήσει.

  • ΜΑΡΙΝΑ ΣΧΙΖΑ

    Σπούδασε Ιστορία της Τέχνης στο Λονδίνο. Εργάστηκε στην εφημερίδα Φιλελεύθερος ως αρχισυντάκτρια πολιτιστικού ρεπορτάζ. Παρουσίασε στο ΡΙΚ την τηλεοπτική πολιτιστική εκπομπή «Στο Προσκήνιο». Έχει εκδώσει τα βιβλία «H Αμμόχωστος της εικαστικής δημιουργίας», «Ανδρέας Ασπρόφτας: το γνωστό και άγνωστο έργο του», «Βαλεντίνος Χαραλάμπους, ο Κεραμίστας». Είναι μέλος του Δ.Σ του ιδρύματος Walk of Truth (Χάγη) κατά της παράνομης διακίνησης έργων τέχνης.

You May Also Like

Αυτοί που έχουν ιστορία και αυτοί που τη δημιουργούν

Κύπρος και Ελλάδα έχουν χιλιάδες χρόνια ιστορία και πολιτισμό, κληρονομιά που αντανακλάται όχι μόνο ...

Έκθεση XXV στο NiMAC: Συμπυκνωμένη ενέργεια 25 χρόνων

Η δεκαετία του ’90 υπήρξε μια από τις πλέον ενδιαφέρουσες περιόδους της σύγχρονης κυπριακής ...

«Είθε να ζήσεις σε ενδιαφέροντες καιρούς»

Γράφει η Μαρίνα Σχίζα* «May you live in interesting times»: Με την αγγλικής προέλευσης ...

Η γλυπτική, ο θεοποιός, η ιστορία και το μέλλον

Στη Μεσόγειο ανθεί εδώ και αιώνες. Γι’ αυτό δίκαια χαρακτηρίζεται το λίκνο της. Γλυπτική. ...

Παρακαλώ ησυχία…

Γράφει η Μαρίνα Σχίζα Η βιβλιοθήκη δεν είναι μόνο η εικόνα μιας χώρας αλλά ...

«Αν καταστραφεί η ιστορία των ανθρώπων θα είναι σαν να μην υπήρξαν ποτέ»

Είναι δύσκολο να μιλήσει κανείς για λεηλασία πολιτιστικής κληρονομιάς χωρίς να αναφερθεί στην περίπτωση ...

X