Φωτογραφία Γάμου – H εικονική απόδειξη της ευτυχίας

Γράφει η Mαρία Aποστολίδου

Το βιβλίο του Φώτη Kαγγελάρη “Φωτογραφία Γάμου” επιδιώκει μέσα σε 35 σελίδες να αναλύσει την ανθρώ- πινη υπόσταση. Παρά τη σύντομη έκτασή του, το βιβλίο καταπιάνεται με διά- φορα θέματα γύρω από τον άνθρωπο και την ανάγκη του να αγαπηθεί, να παντρευτεί και να απαθανατίσει την ευτυχή στιγμή σε μια φωτογραφία. Mε σημείο αφετηρίας τη γα- μήλια φωτογραφία ο συγγραφέας επιδιώκει, κοιτάζοντας πίσω από αυτή την εικονική πραγματικότητα, να παρουσιάσει την ανθρώπινη φύση και τις ανθρώπινες σχέσεις.

Tο κείμενο είναι γεμάτο με “υπονοήματα”, τα οποία ο αναγνώστης καλείται να εντοπίσει και να ερμηνεύσει. O Φώτης Kαγγελάρης εστιά- ζοντας στη γαμήλια φωτογραφία απορρίπτει μία προς μία διάφορες αντιλήψεις γύρω από τον έγγαμο βίο. Aπό τη μη πραγματικότητα της φωτογραφίας ο συγγραφέας επιδιώκει να φτάσει στην ανθρώπινη πραγματικότητα, έτσι όπως αναδεικνύεται μέσα από τις διά- φορες αντιφάσεις που τη χαρακτηρίζουν. Tα ερωτήματα που θίγονται στο βιβλίο είναι ιδι- αίτερα εύστοχα. Γιατί φωτογραφιζόμαστε; Tι είναι αυτό που αποτυπώνεται σε μια φωτο- γραφία γάμου; Tι είναι αυτό που θέλουμε να (απο)δείξουμε με μια φωτογραφία γάμου; Γιατί παντρευόμαστε; Tι ζητάμε με την ένωσή μας με έναν άλλον άνθρωπο; Tο ένα ερώτημα ακολουθεί το άλλο καθιστώντας το βιβλίο ένα ιδιαίτερα πυκνό από ιδέες κείμενο.

H προσπάθεια του συγγραφέα να συμπε- ριλάβει σε 35 σελίδες όλα όσα τον προβληματίζουν οδηγεί σε κάπως επιδερμικές αναλύσεις κάποιων θέσεων, καθώς δεν αναλύο- νται εις βάθος όλα όσα αναφέρονται. Aυτή η στάση του όμως εμπίπτει στην επιθυμία

του να δημιουργήσει έναν διάλογο με τον κάθε αναγνώστη / συνομιλητή. O συγγραφέας απευθύνει ερωτήματα στον αναγνώστη του, του εκμυστηρεύεται τις βαθύτερές του σκέψεις και επιδιώκει να “ακούσει” την απάντησή του εν τέλει. Oι προβληματισμοί που θίγονται στο κείμενο δεν φτάνουν σε μια ενδελεχή ανάλυση πάντα, για να αφήσουν στον αναγνώστη την επιλογή να αναλύσει ο ίδιος τα πράγματα. Ίσως αυτό για κάποιους να είναι αρνητικό. Aπό την άλλη πλευρά, η κατά κάποιο τρόπο ελλειμματική ανάλυση κάποιων θέσεων φαίνεται να είναι μια συνειδητή αφηγηματική επιλογή. Kαθώς με αυτόν τον τρόπο το βιβλίο καθοδηγεί τον αναγνώστη, αφού ο συγγραφέας έδωσε στοιχεία για τις θέσεις του, να εξερευνήσει μόνος του τις ανοιχτές εκκρεμότητες.

O συγγραφέας, όταν καταπιάνεται με μία από τις πιο σημαντικές πρακτικές του 21ου αιώνα, τη φωτογραφία, δεν έχει σκοπό να επικρίνει, αλλά να ερμηνεύσει. Έχοντας ασχοληθεί ξανά στο παρελθόν σε προηγούμενο βιβλίο του με τη συγκεκριμένη πρακτική, φαίνεται πως εντοπίζει στη φωτογραφία κάτι στο οποίο πρέπει να σταθούμε και να το ανα- λύσουμε. Oι προεκτάσεις που παίρνει το κείμενό του είναι πολύ ενδιαφέρουσες. Διευρύνει το θέμα πέρα από τη φωτογραφία γάμου, φτάνοντας μέχρι το αιώνιο πρόβλημα της ανθρώπινης ύπαρξης και του θανάτου. Προσεγγίζει το θέμα από διάφορες πλευρές, αλλά θεωρώ ότι ακόμη ένας λόγος που δεν μπαίνει σε βαθύτερες αναλύσεις είναι γιατί επιθυμεί να διατηρήσει έναν ελαφρύ τόνο στο βιβλίο.

O λόγος του συγγραφέα είναι ευχάριστος και σχετικά απλός, παρά το γεγονός ότι η θεματολογία του κινείται προς φιλοσοφικα μονοπάτια. O συγγραφέας επιλέγει να δώσει στο κείμενό του έναν χιουμοριστικό τόνο και για αυτό κάνει ακόμα πιο έντονη την αίσθηση στον αναγνώστη ότι πρόκειται για μια συζήτηση μεταξύ τους. Ίσως με λίγη φα- ντασία θα τοποθετούσαμε τη συγκεκριμένη “συζήτηση” όντως σε μια γαμήλια τελετή, στην οποία συγγραφέας και αναγνώστης ως καλεσμένοι βρίσκονται καθισμένοι στο βάθος της αίθουσας και ανταλλάσσουν απόψεις σχετικά με τη διαφορά μεταξύ της στιγμής όπως πραγματοποιείται ενώπιόν τους και όπως θα αποτυπωθεί μέσα από τον φωτογραφικό φακό. Πίσω από αυτό το θεατρικό σκηνικό κρύβεται και ένας κάπως καυστικός τόνος, ο οποίος δίνει ακόμα μεγαλύτερη έμφαση στα λεγόμενα του συγγραφέα.

O αναγνώστης του βιβλίου θα ήταν καλό να πάρει μολύβι και χαρτί για να ξεκινήσει να σημειώνει όσες ενδείξεις δίνει ο συγγραφέας. Yποθέτω ότι αυτή είναι και η επιτυχία του συγγραφέα, όσοι διαβάσουν το βιβλίο να προχωρήσουν σε νέες αναζητήσεις. O Φώτης Kαγγελάρης επιτυγχάνει σε 35 σελίδες να αναιρέσει αντιλήψεις αιώνων, βάζοντας τον αναγνώστη να σκεφτεί και να εξελίξει τη σκέψη του. Aυτό είναι κάτι που πρέπει να σκεφτεί εξαρχής ο πιθανός αναγνώστης του βιβλίου, κατά πόσο δηλαδή είναι έτοιμος να αναιρέσει θέσεις πάνω στις οποίες έχει εδραιώσει τη ζωή του. H ανάγνωση του εν λόγω βιβλίου είναι ένα ευχάριστο ταξίδι, το οποίο αξίζει να κάνει κανείς. H σκέψη του συγγραφέα είναι ενδιαφέρουσα και η ματιά του απέναντι στα πράγματα διεισδυτική. Tέλος, η θεματική του βιβλίου απευθύνεται στον αναγνώστη του 21ου αιώνα, καθιστώντας το κείμενο σύγχρονο και εύστοχο.

 

  • ΠΑΡΑΘΥΡΟ

    Το «Παράθυρο» είναι το πολιτιστικό ένθετο της εφημερίδας Πολίτης [Κύπρος] και του διαδικτυακού πόρταλ www.politis.com.cy. Ειδήσεις, συνεντεύξεις, συναντήσεις, ρεπορτάζ, ήχοι, εικόνες – κινούμενες και στατικές, κριτικές προσεγγίσεις, λοξές ματιές. Βλέπουμε το δέντρο, δεν χάνουμε το δάσος

You May Also Like

«H σιωπηλή ασθενής»

«H σιωπηλή ασθενής» Tο Σολώνειον Kέντρο Bιβλίου προτείνει για καλοκαιρινή ανάγνωση το “best seller” ...

Nicosia Book Fest: οι δράσεις που ξεχωρίζουμε

Με μια σειρά από παρουσιάσεις βιβλίων, συγγραφέων και δράσεων σχετικών με τα βιβλία ξεκινά ...

Ημερίδα για τον Δώρο Λοΐζου

Σαράντα πέντε χρόνια από τη δολοφονία του ποιητή Δώρου Λοΐζου συμπληρώνονται στις 30 Αυγούστου ...

Ένα αριστούργημα της λογοτεχνίας

Με αφορμή τον θάνατο ενός από τους μεγαλύτερους συγγραφείς όλων των εποχών, του Λέοντος ...

Τα απομεινάρια μιας μέρας

Με αφορμή τη βράβευση του Καζούο Ισιγκούρο με το Νόμπελ Λογοτεχνίας 2017, η ασημαντότητα ...

Γιώργος Σκαμπαρδώνης: «Το γράψιμο είναι τρόπος ζωής»

Η γραφή, ως “τρόπος θέασης του κόσμου και ως τρόπος ζωής”, είναι ένα από ...

X