Denksexnoland

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης

Πριν από ορισμένο καιρό, το “Παράθυρο” είχε ρωτήσει τους αναγνώστες “τι θα την κάνατε την Πράσινη Γραμμή μετά από μια πιθανή λύση του Κυπριακού;” και παρ όλο που δεν θυμάμαι καθόλου αν καταλήξαμε κάπου, στο γραφείο ανταλλάξαμε, φυσικά, διάφορες εξυπνάδες τις οποίες θυμάμαι.
Ξαναθυμήθηκα την ερώτηση, και την εντελώς σοβαρή και εφικτή ιδέα που είχα διατυπώσει τότε ακούγοντας προχτές την Κατερίνα Στεφάνου στον 107.6 να αναρωτιέται σε τι χρειαζόμαστε πλέον τα κονδύλια για τη διαφώτιση για το Κυπριακό.
Η απάντηση στα δύο ερωτήματα είναι κοινή. Φανταστείτε, λοιπόν, μια Λευκωσία μετά τη λύση [ή για τους κυνικότερους, μια Λευκωσία χωρίς λύση] όπου είτε και οι δύο πλευρές μαζί είτε η κάθε μια ξεχωριστά έχει να διαχειριστεί τη Νεκρή Ζώνη ή μέρος της.
Αφού λοιπόν είμαστε τόσο απεγνωσμένοι να συνεχίζουμε την επίφαση ενός αγώνα, ας ανοίξουμε μέσα στην Πράσινη Γραμμή ένα θεματικό πάρκο, με κτήρια, χρώματα και διακόσμηση ’60s, αφιερωμένο στο Δράμα της Κύπρου. Κάτι σαν DenKsehnoLand.Εκτός από τους ηθοποιούς που θα κινούνται στους δρόμους ντυμένοι ως Μακάριοι, Γιωρκάτζηες, Κουτσιούκ, Ντενκτάς τζαι Γρίβες, ποζάροντας σε αναμνηστικές φωτογραφίες με τα μωρά των τουριστών, θα έχουμε φυσικά και rides και εκθέματα εγκαταστημένα μέσα στα αναπαλαιωμένα κτήρια και τα cult πλέον χαλαμάντουρα όπου βρίσκονται σήμερα τα Ηνωμένα Έθνη. Από τα μεγάφωνα θα ακούγονται αποσπάσματα από διαγγέλματα περασμένων προέδρων, τα οποία θα μπορεί ο καθένας να απολαμβάνει χτυπώντας συγκεκριμένους αριθμούς από ρετρό τηλεφωνικούς θαλάμους.
Στο “Invasion ’74” ο επισκέπτης θα μπαίνει σε ένα από δύο ρόλερ κόστερ. Το ένα θα κατεβαίνει -υποτίθεται- από τον Πενταδάκτυλο προς τη Λευκωσία και όσοι θα το επιλέξουν θα φορούν μια κόκκινη φανέλα που θα γράφει “Βάρβαρος Εισβολέας”, ενώ το άλλο [γαλάζιες φανέλες: “Φυλάει Θερμοπύλες”] θα ανεβοκατεβαίνει προσπαθώντας να συγκρουστεί με τους απέναντι, όμως αντί αυτού θα περνάει ξυστά από τοίχους από μόνο του.
Σε interactive παιχνίδια όπως το “Christmas ’63” ο επισκέπτης θα εφοδιάζεται με μια καραμπίνα και σε ένα συνδυασμό paintball και Grand Theft Auto θα κερδίζει πόντους για κάθε μέλος της αντίπαλης ομάδας που θα πετυχαίνει, αλλά ακόμα περισσότερους όποτε θα χτυπά ηθοποιούς που θα υποδύονται τον άμαχο πληθυσμό [bonus αν χτυπήσει την θρυλούμενη “πουτάνα που τα ξεκίνησε όλα”]. Τους πόντους θα μπορεί ακολούθως να εξαργυρώσει με δώρα όπως δωροκουπόνια για το mall και άλλες επιχειρήσεις.Οι δυνατότητες είναι ατελείωτες: από μια αίθουσα με προφανώς αλληγορικούς παραμορφωτικούς καθρέφτες μέχρι παρελάσεις [στην Ερμού ίσως], στα πρότυπα αυτών της Disneyland.
Έχουμε αναγάγει σε τόσο φετίχ την κατοχή [μέχρι και σλόγκαν για το Last Divided Capital of the World δημιουργήσαμε] που αν μη τι άλλο, ας του δώσουμε φυσική μορφή. Αν δεν θέλουμε να φανταστούμε το μέλλον μας, ας βγάλουμε επιτέλους κάτι απτό από την εμμονή μας με το παρελθόν.

Δημοσιεύθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 2011.

You May Also Like

Ich bin ein Λευκωσιάτης

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Επιστρέφοντας από τις κατεχόμενες περιοχές ένα βράδυ πήρα λάθος δρόμο. ...

Το τελευταίο

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Ο εγκέφαλός μας έχει εκπαιδευτεί από την κουλτούρα της αφήγησης, ...

Αμαρτίες και θεομηνίες

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Επιμένουμε όταν βρέχει να πληρώνουμε αμαρτίες, και οι από ‘δω ...

Η γκρίζα πόλη

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Βρέθηκα στην Αμμόχωστο, την άλλη, την κατεχόμενη πόλη, στην καρδιά ...

Περηφάνια και προκατάληψη

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Δεν είσαι κάθε μέρα περήφανος για την κυπριακή κοινωνία. Για ...

Δύσκολες μέρες

Γράφει ο Γιώργος Κακούρης Είναι εβδομάδες σαν αυτές που δεν βρίσκεις νόημα σε ό,τι ...

X