Ανησυχητικές Μούσες

Επτά σύγχρονες γυναίκες καλλιτέχνιδες από τις χώρες του Αραβικού κόσμου ή της Ανατολής που λόγω των συνθηκών αναγκάστηκαν να απομακρυνθούν από τις πατρίδες τους και να εγκατασταθούν στη Δύση παρουσιάζουν έργα τους στην έκθεση με τίτλο «Ανησυχητικές Μούσες» στο Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στην Θεσσαλονίκη.

Ανατολίτικα χαλάκια με φθορές στο σχήμα του παγκόσμιου χάρτη, ψηφιακά κολάζ με φλιτζάνια της παραδοσιακής αραβικής τελετουργίας του καφέ, φωτογραφικοί «οριενταλισμοί», τρικάναλες προβολές για το γλωσσικό χάσμα μεταξύ διαφορετικών γενεών, ντεφιλέ performances όπου η μπούρκα εναλλάσσεται με το γυμνό και πολλά άλλα έργα θίγουν με αιχμηρό και ουσιαστικό τρόπο φιλοσοφικά, κοινωνικά και, φυσικά, πολιτικά ζητήματα τα οποία απασχόλησαν τις επτά «μούσες» της έκθεσης.
Οι Μόνα Χατούμ, Λάρα Μπαλάντι, Ζινέμπ Ζεντίρα, Ντιάνα Αλ Χαντίντ, Χαϊβ Καχραμάν, Ζουλίκα Μπουαμπντελά και Μαχίντα Κατάρι συνδιαλλέγονται σε μια έκθεση στην οποία ξεναγήθηκαν πρώτα οι δημοσιογράφοι το πρωί της Τρίτης από την επιμελήτριά της, Συραγώ Τσιάρα. «Η εν λόγω παρουσίαση επιδιώκει να εξετάσει με διευρυμένη οπτική τη θέση και το ρόλο γυναικών δημιουργών με καταγωγή από χώρες του Αραβικού κόσμου το έργο των οποίων, όπως και η προσωπικότητά τους, καθορίζεται πολύπλευρα από ένα πλήθος παραγόντων, μεταξύ των οποίων η φυλή, η θρησκεία, η κοινωνική θέση και προφανώς το φύλο».Στημένες σε δύο επίπεδα του Κέντρου Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης του ΚΜΣΤ, οι «Ανησυχητικές Μούσες» αποτελούν το παράδειγμα των γυναικών που μετέτρεψαν σε έμπνευση τις περιπέτειες της ζωής τους.

«Το βίωμα της διασποράς καθορίζει τον κοινό άξονα που αναφέρεται το έργο των καλλιτεχνών», ανέφερε η κυρία Τσιάρα. Και οι επτά δίνουν με τη ζωή και το έργο τους σαφή απόδειξη ότι η τέχνη έχει τη δυναμική να καταργήσει τα κοινωνικοπολιτικά σύνορα που στήνουν οι άνθρωποι. Και φέρνει στην επιφάνεια το δίστιχο της ποιόητριας Σύλβια Πλαθ που σε ηλικία 24 χρονών γράφει:
«Εμαθα, έμαθα, έμαθα απ’ αλλού,
Από μούσες που δεν νοίκιασες εσύ, αγαπητή μητέρα…»
Αυτό είναι το δίστιχο που συλλαμβάνει και αποτυπώνει ένα κοινό χαρακτηριστικό των καλλιτέχνιδων που συμμετέχουν στις «Ανησυχητικές Μούσες»: τη δίψα τους να υπερβούν τους οποίους περιορισμούς αντιμετώπιζαν λόγω καταγωγής, θρησκευτικών αντιλήψεων, έμφυλων διακρίσεων και πολιτικών συνθηκών στις κοινωνίες από τις οποίες προέρχονταν. Και να γίνουν _ παγκοσμίως γνωστές _ πολίτες του κόσμου.

 

+ «Ανησυχητικές Μούσες»

Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης του ΚΜΣΤ Θεσσαλονίκης

Αποθήκη Β1, Λιμάνι

5 Ιουλίου – 4 Σεπτεμβρίου 2011

www.greekstatemuseum.com

You May Also Like

ΤΟ ΕΜΒΟΛΙΟ| Πού να βρεθεί εμβόλιο για τις άλλες πληγές μας;

Γράφει ο Χρίστος Ζάνος, Θεατρικός σκηνοθέτης Έχω μνήμες από το 1953, όταν ήμουν 7 ...

ΤΟ ΕΜΒΟΛΙΟ| Η πολιτισμική ανοσία της αγέλης

Γράφει ο Σταύρος Χριστοδούλου, Συγγραφέας Ωραία θα ήταν αν οι κοινωνικές παθογένειες θεραπεύονταν με ...

Για την Αντιγόνη Τσίρκα

Γράφει ο Μισέλ Φάις* Στο παρακάτω κείμενο η Αντιγόνη Κερασιώτη – Χατζηανδρέα μιλά για ...

IFυπουργείο πολιτισμού

2 τμήματα, 3 υπηρεσίες, 5 κλάδοι, 3,5 εκατ. ευρώ, 1 οικονομική κρίση Σε αναμονή ...

Θεατρική μετάβαση στο Εδιμβούργο

Με τύμπανα και μικρά previews από το έργο της, η θεατρική ομάδα Transcendental διαφημίζει ...

Το Διάστημα με τα μάτια παιδιών 6-11 ετών

Παιδιά ηλικίας από 6 έως 11 ετών παρακολουθούν τα μαθήματα ζωγραφικής και χαρακτικής που ...

X