Το νησί που μοιραζόμαστε

Γράφει η Μερόπη Μωυσέως, 10.7.2011

Έξι άνθρωποι, τρεις Ε/Κύπριοι και τρεις Τ/Κύπριοι, περνούν μία βδομάδα στο ίδιο σπίτι, συζητώντας και ταξιδεύοντας στην Κύπρο – ελεύθερη και κατεχόμενη. Πρόθεση της σκηνοθέτιδας, Δανάης Στυλιανού, ήταν η συμμετοχή ατόμων που δεν έχουν σχέση με τα δίκτυα επαναπροσέγγισης αλλά που είναι μάλλον ουδέτερα και πολιτικά αποστασιοποιημένα. Πρόθεσή της ήταν επίσης να διαφανεί αν σε προσωπικό -τουλάχιστον- επίπεδο, μπορούν οι άνθρωποι από τις δύο κοινότητες να συνυπάρξουν. Εάν το ντοκιμαντέρ είναι καλό κινηματογραφικά, είναι δευτερεύον μπροστά στο θέμα του. Όσοι το έχουν δει, άλλωστε, εκεί εστιάζουν. Λοιπόν, μπορούμε να μοιραστούμε το νησί; Το ντοκιμαντέρ λέει ναι. Και με αυτή την απάντηση, εν έτει 2011, κάνει να νιώθουν λίγο ηλίθιοι όσοι το ήξεραν ήδη από πολύ νωρίτερα. Με αυτό το απαίσιο συναίσθημα εγκατέλειψα την αίθουσα αμέσως μετά το πέρας της προβολής.

You May Also Like

Μιλώντας στην κόρη μου για οικονομία

Το βιβλίο του Γιάνη Βαρουφάκη [μ’ ένα “ν”] ανέβηκε στην κορυφή των ευπώλητων όχι ...

Τα μωρά τα φέρνει ο πελαργός

Μια μεγάλη αγάπη στους Ρέππα – Παπαθανασίου έχει το Σατιρικό θέατρο κι ανεβάζει εδώ ...

Η μπαλάντα της φρίκης

Ο θεατρικός μονόλογος με τίτλο «Η μπαλάντα της φρίκης» και τον επεξηγηματικό υπότιτλο «Γράμμα ...

Le nom des gens

Σκόπιμα ο τίτλος στα γαλλικά [Το όνομα των ανθρώπων], αφού τόσο ο αγγλικός [The ...

The X-Files

Στην αρχή ήταν ο ενθουσιασμός. Και μετά ήταν η επιφύλαξη. Για το πώς μπορεί ...

Cyprus – A culinary journey

Το καλύτερο βιβλίο για την κυπριακή κουλτούρα το έχουν γράψει Γερμανοί! Δύσκολο να το ...

X