Το «ανεξήγητα παράξενο» νέο ελληνικό σινεμά στις σελίδες της Guardian

«Είναι οι ιδιοφυώς παράξενες ταινίες του Γιώργου Λάνθιμου και της Αθηνάς Ραχήλ Τσαγγάρη αποτέλεσμα της ελληνικής οικονομικής κρίσης; Και θα συνεχίσει η βασανισμένη χώρα να δημιουργεί σινεμά;»
Αυτά διερωτάται στην έκδοση του Σαββάτου [27/08/2011] της βρετανικής εφημερίδας Guardian o αρθρογράφος Στιβ Ρόουζ, επιχειρώντας μια ανάλυση του σύγχρονου ελληνικού σινεμά.
Ο Στιβ Ρόουζ αναφέρεται κυρίως στο Attenberg, της Αθηνάς Ραχήλ Τσαγγάρη [που είναι υποψήφιο για το ευρωπαϊκό βραβείο LUX και τον Κυνόδοντα του Γιώργου Λάνθιμου [που ήταν υποψήφιο στα φετινά Όσκαρ για το βραβείο καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας].

«Το Attenberg δεν είναι το πρώτο ιδιοφυώς παράξενο φιλμ που προήλθε από την Ελλάδα το τελευταίο διάστημα. Πέρυσι είχαμε τον Κυνόδοντα του Γιώργου Λάνθιμου, μια σουρεαλιστική, ψυχρή μελέτη οικογενειακής δυσλειτουργίας», αναφέρει.

«Τα τελευταία χρόνια η εικόνα της Ελλάδας παγκοσμίως έχει αλλάξει από ειδυλλιακό μέρος για διακοπές στη Μεσόγειο […] σε ανυπότακτο προβληματικό τόπο. Και όχι μόνο με οικονομικούς όρους. Μην ξεχνάμε ότι η Ελλάδα είχε τη δική της εξέγερση στους δρόμους το 2008».

«Επομένως, είναι ίσως αναμενόμενο ότι το σινεμά της χώρας αλλάζει και αυτό. Ο ολοένα αυξανόμενος αριθμός ανεξάρτητων, και ανεξήγητα παράξενων, νέων ελληνικών ταινιών έχει κάνει πολλούς να καλωσορίζουν την έλευση ενός νέου ελληνικού κύματος, ή όπως το ονομάζουν μερικοί του “Ελληνικού Κύματος του Παράξενου”» γράφει ο συντάκτης, ο οποίος αναφέρεται και σε… λιγότερο παράξενες (όπως λέει) ταινίες, όπως το Wasted Youth, τη Χώρα Προέλευσης, τονΜαχαιροβγάλτη και τη Στρέλλα.

«Είναι απλά σύμπτωση ότι η πιο προβληματική χώρα φτιάχνει το πιο ασυνήθιστο σινεμά;» αναρωτιέται ο δημοσιογράφος του Guardian.

«Δεν αποτελεί ακριβώς σύμπτωση, αλλά δεν υπάρχει και βάση γι’ αυτό» απαντά ο Γιώργος Λάνθιμος. «Δεν υπάρχει κοινή φιλοσοφία, γεγονός που είναι καλό. Το κοινό σημείο μας είναι ότι δεν έχουμε χρήματα, οπότε πρέπει να φτιάξουμε τα δικά μας, φτηνά, πολύ μικρά φιλμ» προσθέτει.

«Δεν υπάρχουν πραγματικοί παραγωγοί στην Ελλάδα, ούτε δημόσιο χρήμα πλέον. Το μεγαλύτερο διάστημα δεν ξέρουμε πώς να το κάνουμε, είναι ένας εφιάλτης. Αλλά τουλάχιστον το κάνουμε με αγάπη».

Η δημιουργός του Attenberg Αθηνά Ραχήλ Τσαγγάρη βλέπει ένα κοινό στοιχείο, την ενασχόληση με την οικογένεια. «Πρόκειται για μια ελληνική εμμονή» λέει.

Αν και οι Άλπεις του Γ. Λάνθιμου προβάλλονται σε λίγες ημέρες στο διαγωνιστικό τμήμα της Βενετίας, ο σκηνοθέτης δεν είναι τόσο αισιόδοξος ότι μπορεί να συνεχίσει να γυρίζει ταινίες στην Ελλάδα.

«Πίστευα ότι η επιτυχία του Κυνόδοντα θα το έκανε ευκολότερο, αλλά δεν το πιστεύω πια. Δεν ξέρω πόσο θα πρέπει να συνεχίσουν οι άνθρωποι να θυσιάζουν τους εαυτούς τους για την τέχνη» δηλώνει.

Από την πλευρά της, η Τσαγγάρη που έχει ζήσει και στο εξωτερικό δηλώνει ότι ήρθε για να μείνει. «Αυτή είναι η κατάσταση και κάπως πρέπει τώρα να την φτιάξουμε. Το σινεμά είναι ένας υπέροχος τρόπος για να γίνει αυτό» τονίζει.

Στη φωτογραφία, στιγμιότυπο από την ταινία «Κυνόδοντας» του Γιώργου Λάνθιμου.

You May Also Like

Cuprum | Έκθεση-αποτέλεσμα του ABR IN LAB Residency

Το σύνολο των αποτελεσμάτων ενός καινοτόμου residency διάρκειας ενός μήνα παρουσιάζεται σε μια έκθεση με τίτλο ...

Ζωντανή τέχνη 46 χρόνια μετά στο Blue Bungalow του Πολ Γεωργίου

Στο τέρμα του τμήματος της παραλιακής ζώνης των Βαρωσίων που ανοίκτηκε την Πέμπτη 8 ...

Τόνι Μπένετ: Αποσύρεται στα 95 από την ενεργό δράση

Αν για κάποιους το να γίνεσαι 95 ετών σημαίνει ότι έχεις αποσυρθεί και φροντίζεις ...

“Εφυγε” ο Αντώνης Παπαδόπουλος, η “ψυχή” του Φεστιβάλ Δράμας

Έφυγε χθες από τη ζωή, σε ηλικία 64 ετών, ο σκηνοθέτης και καλλιτεχνικός διευθυντής ...

Δημοτική Βιβλιοθήκη και Δημοτική Πινακοθήκη Αμμοχώστου 46 χρόνια μετά

Γράφει ο Γιάννης Τουμαζής/Διευθυντής NiMAC, Επ. Καθ. Πανεπιστημίου Frederick Ναι, αυτό είναι, αυτό που ...

Χαμένος πίνακας του Έγκον Σίλε βρέθηκε μετά από 90 χρόνια

Πίνακας του ζωγράφου Έγκον Σίλε ανακαλύφθηκε ξανά, μετά από 90 χρόνια. Το έργο «Leopold ...

X