Nicairport

Γράφει η Χρύστα Ντζάνη

Δεν ξέρω αν εμπνέονταν πριν το ’74 όσοι επισκέπτονταν το αεροδρόμιο Λευκωσίας ως ταξιδιώτες, οικοδεσπότες ή έστω περιπατητές στην κυριακάτικη βόλτα τους. Όσοι όμως βρεθήκαμε στο ερειπωμένο σήμερα, διαχρονικά όμως μοντέρνο αεροδρόμιο, στη Νεκρή Ζώνη, νιώθουμε να μας κατακλύζει μια ενέργεια που είναι θλίψη μαζί και αναμονή. Με εφαλτήριο αυτό το συναίσθημα, μια ομάδα Ε/κ και Τ/κ καλλιτεχνών “ανάστησε” το αεροδρόμιο με εγκαταστάσεις, βίντεο, κείμενα, φωτογραφίες, ένα site σάμπως να λειτουργεί ακόμα [www.nicairport.com] και ασφαλώς με αντίγραφα των ανθρωπόμορφων καρεκλών της αίθουσας αναμονής, σε μια γοητευτικότατη έκθεση στη Νεκρή Ζώνη της Λήδρας [ως τις 23/10. Να πάτε].

You May Also Like

Wasted Youth

Γράφει η Μερόπη Μωυσέως Καθόλου ευχάριστη ήταν η ταινία Wasted Youth, αντίθετα με όσα ...

Πολιτιστική πολιτική

Μια πολύ σημαντική πρωτοβουλία ανέλαβε το Ανοιχτό Πανεπιστήμιο Κύπρου, εγκαινιάζοντας τη βδομάδα που πέρασε ...

Αστακός

Σπουδαίο σκεπτικό, καταρχάς. Ο Αστακός, η νέα ταινία του Έλληνα σκηνοθέτη από τον οποίο ...

Τρεις ψηλές γυναίκες

“Cause you’re always mine to keep when you’re gone” Να σιγοκαίνε μέσα μας οι ...

Βάκχες του ΘΟΚ

Γράφει η Χριστίνα Λάμπρου, 26.6.2011 Μια σειρά από ερωτήματα αφήνουν οι Βάκχες, στον απόηχο ...

Κοιμήσου Περσεφόνη / Ξαγρύπνα Τισιφόνη

Γράφει η Αγάπη Γεωργίου Την Τετάρτη τη νύχτα, ξημερώνοντας Πέμπτη για την ακρίβεια, έπεσα ...

X